Από το μαγείρεμα στη φωτιά και τις γεύσεις της παράδοσης μέχρι τα φυσικά κρασιά και τη μουσική, το Pharaoh είναι μια ολοκληρωμένη εμπειρία γαστρονομίας και ευζωίας στην καρδιά της Αθήνας
Πολλά έχουν ειπωθεί για το Pharaoh: εξαιρετικές κριτικές, αστοχίες, θετικές εντυπώσεις, αρνητικά σχόλια, συμπαθητικά λόγια. Κάποιοι εστιάζουν στο κλίμα του χώρου, άλλοι στην ομάδα της διοίκησης, πολλοί στη μουσική του, οι οινόφιλοι στα κρασιά του και οι επίδοξοι food critics στο φαγητό του.
Το Pharaoh είναι ένα από τα πιο πολυσυζητημένα επιχειρηματικά έργα της αθηναϊκής εστίασης και πίσω από τις εντυπώσεις κρύβεται μια αλήθεια: η επιτυχία!
Το Pharaoh δεν είναι ένα ακόμη εστιατόριο που μαγειρεύει στον ξυλόφουρνο πιάτα παραδοσιακής ελληνικής κουζίνας. Δεν είναι ένα new age listening bar ούτε δημοφιλές wine bar με φυσικά κρασιά που δεν ήξερε πού να ανοίξει και απλά βρέθηκε σε ένα εργοστασιακό χώρο στα Εξάρχεια.
Το Pharaoh είναι πολλά περισσότερα από όσα μπορείς να δεις μεμονωμένα, είναι ένα πολιτιστικό εγχείρημα που επιθυμεί να διασώσει την ελληνική γαστρονομία μέσα από τη δυναμική του Μανώλη Παπουτσάκη, στοχεύει να σε εκπαιδεύσει στην ευζωία μέσα από μικρές απολαύσεις όπως το καλό κρασί και τη μουσική αλλά και να σε «εξημερώσει».
Να σε μάθει να απολαμβάνεις τα προϊόντα του τόπου σου, να βρεις τις ρίζες σου γαστρονομικά, να ανακαλύψεις τις ευαισθησίες σου μουσικά, να γνωρίσεις ετικέτες κρασιού που θα σε ταξιδέψουν αν όχι μέχρι εκεί που έχει βρεθεί ο Φώτης Βαλλάτος, μέχρι όπου σε πάει ο νους.
Δεν ωφελεί να επαναλάβουμε τα όσα γράφονται για το χώρο, τη διακόσμηση που αποτελείται από πίνακες, φωτογραφίες, γλυπτά και τα memorabilia του Βαλλάτου από τα ταξίδια του, ούτε για τις προσθήκες πάνω από το υπέροχο μπαρ για τα ξύλα και τα βινύλια.
Αξίζει όμως να αναφέρουμε πως στο Pharaoh πρέπει να βρεθείς χωρίς προκατάληψη, να αποδεχθείς σαν καλός Ευρωπαίος το δίωρο timeslot και να μην γκρινιάξεις σαν παραδοσιακός Έλληνας και συγκεντρωμένος πια να διαβάσεις σοβαρά την κάρτα του και να απολαύσεις πιάτα όλο ελληνικότητα, σεβόμενα μικρούς παραγωγούς, τη μάνα γη και την εποχικότητα.
Η μουσική και το κρασί είναι οι επιπλέον απολαύσεις, ισότιμες με την εμπειρία φαγητού. Κι εκεί βρίσκεται, τουλάχιστον στα δικά μου μάτια, η επιτυχία: το Pharaoh είναι ένα σημείο απόλαυσης, όχι απλά γεύσης, που όμοιό του δεν υπάρχει.
Η περιοχή είναι ιδανική για αυτό που προσφέρει, ένα γενναιόδωρο μάθημα ελληνικότητας στους διεθνείς επισκέπτες και ευζωίας σε όλους εμάς, τους άλλους.
Στην πρόσφατη μου επίσκεψη, περάσαμε τη βαριά βελούδινη κουρτίνα και καθίσαμε σε ένα από τα τραπέζια στην κεντρική σάλα. Οι περισσότεροι επισκέπτες εκείνη τη βραδιά ήταν διεθνείς. Το Pharaoh είναι πολύ δημοφιλές σε τουρίστες αλλά και σε expats που ζουν στην Αθήνα.
Παρέες που μοιράζονταν πιατάκια, μια μικρή οχλαγωγία που δεν είναι όμως ανυπόφορη μιας και ο resident dj έκανε θαύματα εκείνη τη βραδιά, κι ένα σέρβις πολύ άμεσο, φιλικό, συνεργάσιμο και εξυπηρετικό.
Η ανοιχτή κουζίνα «τρέχει» μαζί με τις παραγγελίες, το ίδιο και η ομάδα του μπαρ, λες και είναι καλοκουρδισμένα στρατιωτάκια. Δεν υπάρχει περιθώριο καθυστέρησης, είναι απαιτητικό το timeslot, κυρίως για όσους προετοιμάζουν τις παραγγελίες των επισκεπτών. Θέλει μαεστρία και ομαδικότητα να βγει εις πέρας, αλλιώς δεν μπορεί μια επιχείρηση να το υποστηρίξει.
Η γαστρονομική πρόταση του Pharaoh φέρει την υπογραφή του Μανώλη Παπουτσάκη, ενός σεφ με εμπειρία, γνώσεις και ισχυρή προσωπικότητα. Ο Παπουτσάκης, chef-patron στο Χαρούπι αλλά και στα Δέκα Τραπέζια στη Θεσσαλονίκη, με καταγωγή από την Κρήτη, μπορεί να έφερε την Κρητική κουζίνα στο προσκήνιο αλλά δεν μένει εκεί.
Με μεγάλη προσήλωση στην παράδοση, τη γνώση αλλά και την ιστορία της γεύσης, αυτό που καταφέρνει ως chef-patron στο Pharaoh είναι να σε μυήσει στις προσωπικές του γαστρονομικές μνήμες μέσα από πιάτα όπως το Χανιώτικο μπουρέκι, τη σαλάτα με σέσκουλα και σταμναγκάθι στη σχάρα και μανούρι και το αρνάκι τσιγαριαστό με σταμναγκάθι.
Ταυτόχρονα όμως, αν αφεθείς, σε εκπαιδεύει σε μια επιστροφή στις ρίζες σου, προσφέροντάς σου τους πιο νόστιμους γίγαντες γάστρας με πορτοκάλι και τις μελιτζάνες ιμάμ με ξινόχοντρο και γραβιέρα, όλα μαγειρεμένα στον ξυλόφουρνο.
Αν είσαι λίγο «απόλυτος» στις γαστρονομικές σου επιλογές, δεν θα σου χαλάσει το χατίρι, στο Pharaoh ο Παπουτσάκης παίζει με τη φωτιά και τα κάρβουνα και ο πιο παραδοσιακός επισκέπτης έχει τη δυνατότητα να απολαύσει εξαιρετικής ποιότητας κρέας. Αρνίσια παϊδάκια, χοιρινά μπριζολάκια, κεφτέδες και μπριζόλα συγκινούν κάθε καλοφαγά.
Αν πάλι θες να εκπαιδεύσεις τον ουρανίσκο σου στη φινέτσα, οι σεσκουλοντολμάδες θαλασσινών με λαδολέμονο ταραμά έρχονται δεύτεροι στην προτίμησή μου, την πρωτιά την έχει ήδη το ωμό μαγιάτικο με ντομάτα, λεμόνι, αβοκάντο, νεκταρίνι, ελαιόλαδο και κρίταμο.
Δύο πιάτα που έμειναν στη μνήμη μου και αποδεικνύουν το ταλέντο του Παπουτσάκη στη μαγειρική είναι το σκαθάρι σαβόρο με δεντρολίβανο και το λεμονοριγανάτο κουνέλι με πατάτες τηγανητές.
Το σκαθάρι σαβόρο εμφανίζεται νόστιμο, ζουμερό, με ήπια λιπαρότητα και με μια ευχάριστη οξύτητα που αναβαθμίζεται από τα ρητινώδη στοιχεία του δεντρολίβανου. Είναι ένα πιάτο με έντονη νησιώτικη ταυτότητα, ένταση και επίγευση που παραπέμπει σε αυθεντική ελληνική μαγειρική.
Από την άλλη, το κουνέλι με γυρνά πίσω στο χρόνο, σε κάτι οικογενειακά τραπέζια στα Χανιά, με μια μαγείρισσα να μου εξηγεί στα νιάτα μου πόσο απλή και νόστιμη μπορεί να είναι μια συνταγή όταν έχεις εξαιρετική πρώτη ύλη.
Ο Παπουτσάκης με συγκίνησε με αυτό το πιάτο και πιστέψτε με, δεν υπάρχει μεγαλύτερη επιτυχία από το να δοκιμάζεις μια κουζίνα ενός μάγειρα που θα σε ταξιδέψει μέσα από την τεχνική του, στο δικό σου παρελθόν. Το τρυφερό κουνέλι έχει απορροφήσει όλα τα αρώματα και έχει δέσει με τη λεμονάτη σαλτσούλα με τις τηγανητές πατάτες βαθιάς νοστιμιάς να ενισχύουν το comfort αλλά και παραδοσιακό του χαρακτήρα.
Στην επιλογή δίσκων εκείνο το βράδυ βρίσκεται ο Ilias Baker και η διάθεση είναι λίγο ambient electro και funk αλλά έχει και αρκετά underground στοιχεία να ξεπηδούν ευχάριστα από τα ηχεία.
Η λίστα με τα κρασιά είναι ατελείωτη και οι προτάσεις πολλές. Εγώ όμως, ως cocktail lover, επιθυμώ μετά την κρέμα καραμελέ με το καραμελωμένο σύκο που με έχει ιντριγκάρει με τη bitter επίγευση της να δοκιμάσω ένα negroni. Ένα και καλό!
Στο Pharaoh, η εμπειρία στο μπαρ θα είναι αντάξια των προσδοκιών σου και εκεί θα απολαύσεις ένα από τα καλύτερα, δυνατά negroni της πόλης μας. Θα μπορούσα να γράψω πολλά ακόμη για το Pharaoh, τα έργα τέχνης, το κλίμα του, το φιλόξενο και πολύ ενημερωμένο προσωπικό του, αλλά θα πω κάτι ακόμη και κλείνω.
Δικαίως ανήκει στα εστιατόρια με τη Bib Gourmand διάκριση του Michelin Guide για τη μαγειρική του ταυτότητα και τη σχέση ποιότητας τιμής.
Από πότε η γαστρονομική αυθεντικότητα και η επιστροφή στην παράδοση θεωρείται υπερτιμημένη σε μια πόλη που πληρώνουμε αδρά τα γαστρονομικά trends; Μήπως, τελικά, οι διεθνείς επισκέπτες του εκτιμούν περισσότερο αυτό που οι ντόπιοι έχουν απλόχερα;
Food for thought για κάποιους, αλλά το Pharaoh αξίζει την προσοχή μας! Δεν είναι όλα για όλους, αλλά σίγουρα ο λόγος ύπαρξής του είναι ωφέλιμος.
*Τα πιάτα ακολουθούν τη φιλοσοφία του menu degustation για τις ανάγκες της παρουσίασης, οι μερίδες είναι πολύ πιο πληθωρικές
