Ένα café που έγινε σημείο αναφοράς για την αθηναϊκή all day κουλτούρα, μια γειτονιά που άλλαξε και το ερώτημα: πόση δημοφιλία μπορεί να αντέξει ένας μικρός δρόμος;
Είναι Μάρτιος του 2017, σχεδόν δέκα χρόνια πριν, και μόλις έχω «προσγειωθεί» στην Αθήνα από το Λονδίνο. Ανάμεσα σε μετακόμιση, αναζητήσεις για δουλειά, βόλτες και βαλίτσες, και σε μια τάση να βρω κάτι που να μου θυμίζει τη ζωή μου στο εξωτερικό, βρίσκομαι στην οδό Αρχελάου και διακρίνω ένα μικρό, λευκό café.
Πέρασα το κατώφλι του και χάζεψα τη βιτρίνα με τα γλυκά, έριξα μια γρήγορη ματιά στη διακόσμηση και έκατσα κάπου ήσυχα. Δεν το πίστευα πως απολάμβανα γλυκό και καφέ στην Αθήνα, σε ένα σημείο γεύσης με Σκανδιναβική αισθητική και με μεγάλη ποικιλία γλυκών.
Έκτοτε έγινα πελάτισσα του Ohh Boy και το έχω επιλέξει πολλές φορές μέσα στη δεκαετία για το tiramisu, την pavlova αλλά και το vegan cheesecake του. Ο χρόνος περνά γρήγορα, το Ohh Boy γίνεται σήμα κατατεθέν της οδού Αρχελάου και από πολλές περιοχές της Αθήνας ο κόσμος επισκέπτεται μανιωδώς το Παγκράτι για τα γλυκά του.
Επιχειρηματικά, στα μάτια μου, ήταν αναμενόμενη η εξέλιξή του και τη βρίσκω πολύ έξυπνη, διότι είναι μοναδικό σημείο all day κουλτούρας και ιδιαίτερης γαστρονομικής γεύσης σε μια ακτίνα περιοχής που δεν υπάρχει άλλο σαν κι αυτό. Κι αν κάποια άλλη επιχείρηση πήγε να αναδειχθεί, κυρίως προς το Κολωνάκι (ονόματα δε λέμε) δεν το έφτασε γαστρονομικά.
Το Ohh Boy είναι για πολλούς το σημείο γεύσης που άλλαξε τα δεδομένα στη γειτονιά του Παγκρατίου αλλά και στην αθηναϊκή all day κουλτούρα.
Σήμερα, αφήνοντας πίσω του τα βήματα σταδιακής και προσεχτικής ανάπτυξης, είναι ένα σημείο που μπορείς να επισκεφτείς από πολύ νωρίς το πρωί και να απολαύσεις πιάτα πρωινού, σε πολύ υγιεινές προτάσεις, να επιστρέψεις για ελαφρύ μεσημεριανό, καφέ και γλυκό αλλά πλέον να δειπνήσεις σαν να είσαι σε ένα Bistrot του εξωτερικού.
Ομολογουμένως, έχει μια ολοκληρωμένη ταυτότητα και είναι ιδιαίτερα δημοφιλές σε ένα νεανικό κοινό αλλά και στους κατοίκους γύρω από τη γειτονιά του.
Μας αρέσει όμως ένα τόσο δημοφιλές café σε μια μικρή γειτονιά, να ξεχωρίζει από τις ουρές επισκεπτών που επιθυμούν να απολαύσουν το καφέ ή το σνακ τους;
Θα περίμενες σε μια ουρά για να απολαύσεις τα πιάτα του Ohh Boy με ό,τι συνεπάγεται αυτό σε εξυπηρέτηση, αμεσότητα, ποιότητα πιάτων, αλάνθαστη παραγγελία και αξιοποίηση χρόνου;
Ο υπερτουρισμός δεν χτυπά μόνο τα νησιά, αλλά και τις γειτονιές. Και δεν επιθυμώ να αδικήσω το Ohh Boy για τη δημοσιότητα του, γιατί τα πιάτα του είναι πολύ νόστιμα και τα γλυκά του παραμένουν άκρως ποιοτικά, όπως είχαν ήδη ξεκινήσει το 2017.
Όμως, οφείλω να αναφέρω πως δεν μπορεί να διαχειριστεί την πληθώρα επισκεπτών του και ίσως θα έπρεπε να περιορίσει την κάρτα με τις γευστικές του προτάσεις.
Αν και η πρόσφατη ανακαίνισή του, μόλις το 2024, βοήθησε στη λειτουργικότητα της κουζίνας του με σκοπό να προσφέρει παραπάνω γευστικές προτάσεις για κάθε επισκέπτη οποιαδήποτε ώρα της ημέρας, αυτό οδήγησε στο να χάσει την αισθητική του.
Το Ohh Boy σαφέστατα ήταν ένας από τους πρώτους καταλύτες μεταμόρφωσης της Αρχελάου και συνέβαλε στη δημιουργία ενός νέου προορισμού εστίασης, ο οποίος στη συνέχεια εντάχθηκε σε ένα ευρύτερο κύμα τουριστικοποίησης, AirBnb και γαστρονομικής ανάπτυξης του Παγκρατίου.
Μπορεί να μην είναι ένα απλό café και να έχει φέρει ένα νέο μοντέλο κατάχρησης του δημόσιου χώρου, με τα τραπεζάκια να «πνίγουν» το πεζοδρόμιο από τις 8 το πρωί. Ναι, η τουριστικοποίηση του Παγκρατίου δεν έγινε εξαιτίας του, αλλά το ίδιο συνέβαλλε σε αυτό μέσα στα χρόνια.
Στην πρόσφατη επίσκεψή μου, το Σάββατο που μας πέρασε, η αναμονή μου στην ουρά ήταν 15’. Η παραγγελία μου λήφθηκε άμεσα αλλά με λίγη πίεση, λίγο εκνευρισμό, όμως, κάπου το βρήκαμε, διότι ήταν 13:53 και ήθελα να παραγγείλω και ένα πιάτο από το μενού που σερβίρεται από τις 14:00. Δεν θα έπρεπε να υπάρχει αντίδραση. Θα έπρεπε να υπάρχει μια ευελιξία γιατί το μενού άλλαζε μόλις σε 7’. Και με λίγη καλή διάθεση, από την πλευρά μου, υπήρξε…
Η αναμονή μου για τα πιάτα, τα οποία ήρθαν με τη σωστή σειρά, ήταν 45’. Σε ένα café γειτονικό, είχα ήδη χάσει 1 ώρα από το χρόνο μου για να απολαύσω τα πιάτα του. Δεν ξέρω αν θα άξιζε να το ξανά κάνω…!
Ως προς το μενού, το Ohh Boy έχει μια πληθωρική κάρτα με αρκετά πιάτα αυγών για πρωινό και brunch έως τις 19:00, υγιεινές προτάσεις σάντουιτς, διαθέσιμα όλη την ημέρα, και ανάμεσα τους φιγουράρει το croque madame που είναι πολύ χορταστικό και νόστιμο. Θα βρεις αρκετές προτάσεις για ελαφρύ πρωινό έως και τις 14:00 και vegan επιλογές, από τις οποίες ξεχωρίζω τις vegan blueberry pancakes.
Οι σαλάτες δείχνουν όλες πολύ ευρηματικές σε συνδυασμό πρώτων υλών και καθόλου βαρετές. Και για μετά τις 14:00 υπάρχει μια κάρτα με κυρίως πιάτα, για όλες τις διατροφικές συνήθειες αλλά και κάποια πιάτα για τσίμπημα που παραπέμπουν ίσως σε ύφος aperitivo. Στα επιδόρπια η λίστα παραμένει πληθωρική και ανάμεσα τους θα βρεις και τέσσερις vegan επιλογές.
Εμείς ξεκινήσαμε με ένα Eggs and Veggies όπου τα αυγά είναι ποσέ και συνοδεύονται από ψητό baby μαρούλι, παντζάρια και σπαράγγια σε hollandaise sauce. Το πιάτο έρχεται με ένα καλαθάκι που περιέχει προζυμένιο ψωμί. Στην περίπτωση μας υπήρχε αστοχία στο βράσιμο του αυγού, που ήταν σφιχτό και όχι ποσέ και αφαιρέθηκε, τίμια, από το λογαριασμό μας.
Η shrimp noodles salad με noodles φαγόπυρου, κόκκινη πιπεριά, κόκκινο και λευκό λάχανο, κατεψυγμένες γαρίδες σε vinaigrette φυστικοβούτυρου είναι πολύ δροσερή, χορταστική και νόστιμη. Είναι ένα πιάτο που μπορείς να μοιραστείς, αλλά λειτουργεί και ως κυρίως γεύμα. Οι γαρίδες – αν και κατεψυγμένες – είναι αξιοπρεπείς σε γεύση και αναδεικνύονται από τον ξηροκαρπάτο χαρακτήρα του φυστικοβούτυρου χωρίς να επισκιάζουν τη γλυκύτητα των λαχανικών.
Στο πιάτο από την κάρτα των 14:00, στο Ricotta Ravioli, διέκρινα εκλεπτυσμένη ισορροπία και μαγειρική θαλπωρή. Μια ποσότητα επαρκής για κυρίως πρόταση, νόστιμα και πληθωρικά ravioli με μια κρέμα κολοκύθα – ρικότα – λεμόνι – θυμάρι και κουκουνάρι. Βελούδινα, «τεμπέλιαζαν» κάτω από την τρυφερή, φίνα κρέμα κολοκύθας και ρικότας, με το λεμόνι να χαρίζει οξύτητα και φρεσκάδα και το θυμάρι βοτανικότητα.
Αξίζει να αναφερθώ στην Αγάπη Μιχελή που έχει αναλάβει πλέον τη γαστρονομική επιμέλεια του Ohh Boy και έτσι το δημοφιλές spot του Παγκρατίου έχει κι έναν bistrot χαρακτήρα. Έχοντας δοκιμάσει σχεδόν όλα τα επιδόρπια του Ohh Boy, η επιλογή μας ήταν το Basque cheesecake με αγριοκέρασο, ιδανικό για μοίρασμα.
Στο Ohh Boy αξίζει να βρεθείς καθημερινές και μεσημέρι ώστε να αποφύγεις την οχλαγωγία. Δεν χρειάζεται να κάνεις κατάληψη σε κάποιο από τα τραπέζια του με laptop, φτάνει πια…! Χρειάζεται και λίγη ενσυναίσθηση προς τους άλλους επισκέπτες, που αναγκάζονται να μένουν στην ουρά για να απολαύσουν τα πιάτα του…
Μπορεί από την επίσκεψή μου να βγήκαν στην επιφάνεια διάφοροι προβληματισμοί για το μέχρι που μπορεί να φτάσει μια επιχείρηση εστίασης ώστε να μην κατηγορηθεί πως βλάπτει μια γειτονιά, αλλά από την άλλη, μήπως κι εμείς ως καταναλωτές να συμβάλλουμε σε αυτό και να αφήσουμε λίγο τα σημεία γεύσης να «αναπνεύσουν»;
Να πάτε στο Ohh Boy, αλλά με μέτρο…φυσικά και να πάτε!
