Πως η συνειδητή κατανάλωση, η νέα γενιά και τα σύγχρονα μπαρ αλλάζουν τον τρόπο που πίνουμε
Κάποτε το ζητούμενο στο ποτήρι ήταν απλό: όσο πιο δυνατό, τόσο το καλύτερο. Υψηλό αλκοόλ, ένταση, δύναμη, «να το νιώσεις». Τα χρόνια πέρασαν, οι συνήθειες άλλαξαν και κάπου ανάμεσα σε hangovers, πρωινά meetings και μπλόκα της τροχαίας, το ποτό άρχισε να κοιτάζει αλλού. Όχι προς τα πάνω, αλλά προς τα κάτω. Low και No. Και όχι, δεν είναι μόνο μόδα.
Η στροφή αυτή δεν έγινε από τη μια μέρα στην άλλη. Ξεκίνησε από την υγεία. Όχι απαραίτητα με την αυστηρή έννοια του «δεν πίνω», αλλά με τη λογική του «πίνω πιο συνειδητά». Ο κόσμος θέλει να βγει, να κοινωνικοποιηθεί, να κρατήσει ένα ποτήρι στο χέρι, χωρίς όμως να πληρώσει το τίμημα της υπερβολής την επόμενη μέρα. Το αλκοόλ δεν εξαφανίζεται, απλώς παύει να είναι ο σκοπός.
Υπάρχει και η πραγματικότητα του δρόμου. Αυστηρότεροι έλεγχοι, μηδενική ανοχή, ένα αστικό περιβάλλον που δεν συγχωρεί. Το «one for the road» γίνεται ένα μπουκαλάκι νερό πλέον. Κι έτσι, τα bars – ειδικά εκείνα που ακούν τον κόσμο τους – προσαρμόζονται σιγά σιγά. Δεν κόβουν τη διασκέδαση. Την επανασχεδιάζουν, νέες συνταγές, πιο μικρές μεζούρες στα κλασικά ποτά, αλλά και κοκτέιλ χωρίς αλκοόλ, με φαντασία και γεύσεις κοντά στα κανονικά. Όχι πια μια Αμίτα πορτοκάλι με σόδα.
Και μετά έρχεται η νέα γενιά. Πιο περίεργη με τις γεύσεις, αλλά ταυτόχρονα πιο επιφυλακτική. Λιγότερη εξοικείωση με την πίκρα, λιγότερη ανοχή στο «κάψιμο» του αλκοόλ. Όχι επειδή δεν ξέρουν, αλλά επειδή επιλέγουν διαφορετικά. Θέλουν κάτι που να πίνεται εύκολα, να έχει άρωμα, ισορροπία, χαρακτήρα, χωρίς να βαραίνει.
Εδώ ακριβώς μπαίνει το low και no ABV cocktail. Όχι ως υποκατάστατο, αλλά ως αυτόνομη πρόταση. Για να κρατάμε και τα παλιά ζωντανά, επειδή παλιό δεν σημαίνει αυτόματα δυνατό, ένα vermouth με tonic και φλούδα πορτοκαλιού, ένα Campari με soda και πάγο μέχρι πάνω ή ένα spritz βασισμένο σε aperitivo χαμηλού αλκοόλ είναι μερικά παραδείγματα, ποτά με δομή, με πίκρα, με οξύτητα, με γεύση τέλος πάντων αλλά πάντα χαμηλά σε αλκοόλ.
Το ενδιαφέρον είναι πως αυτή η αλλαγή δεν ρίχνει τον πήχη – τον ανεβάζει. Όταν δεν μπορείς να κρυφτείς πίσω από το αλκοόλ, η τεχνική, η πρώτη ύλη και η ισορροπία φαίνονται ακόμα παραπάνω. Και αυτό ξεχωρίζει τα καλά bars από τα υπόλοιπα.
Δεν πίνουμε λιγότερο για να στερηθούμε. Πίνουμε αλλιώς, για να απολαύσουμε περισσότερο. Από το high, στο low, και – όταν χρειάζεται – στο no. Και το ποτήρι τελικά παραμένει γεμάτο.
