Ένας χώρος με ιδιαίτερη ταυτότητα, όπου η γεύση, οι πολιτιστικές δράσεις και η διασκέδαση συνυπάρχουν σε ένα καταπράσινο περιβάλλον
Στη χώρα μας, όταν μιλάμε για πολιτισμό, φανταζόμαστε συνήθως χώρους σοβαρούς, με μια αύρα που παραπέμπει – τελεία και παύλα – στην ψυχαγωγία ως άσκηση καλλιέργειας του πνεύματος.
Το Κλακάζ έρχεται να ανατρέψει αυτή την αντίληψη, όχι μόνο ως προς τον συγκεκριμένο χώρο, αλλά και ως προς τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τη σχέση πολιτισμού, ψυχαγωγίας και διασκέδασης.

Καταρχάς, ας σταθούμε στο όνομα. Όσοι έχουν εντρυφήσει στη γαλλική γλώσσα γνωρίζουν ότι ο όρος «clacage» παραπέμπει σε μια έννοια κατάρρευσης ή κρότου.
Και πώς μπορεί, άραγε, να «καταρρεύσει» κανείς σε ένα τόσο καταπράσινο περιβάλλον, σπάνιο για το κέντρο της Αθήνας, το οποίο ταυτόχρονα υπηρετεί τον πολιτισμό με έναν τελείως διαφορετικό τρόπο από τον κλασικό, ας πούμε, ακαδημαϊκό και συχνά αδιάφορο για τη γενιά του 21ου αιώνα;

Για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, το Κλακάζ δεν είναι κάτι εντελώς νέο ή απρόσμενο στο κέντρο της ιστορικής Αθήνας.
Βρίσκεται σε ένα σημείο όπου μάλλον δεν περισσεύει χώρος για πράσινο και μπορεί να θεωρηθεί, τρόπον τινά, απόγονος του six d.o.g.s., που έκλεισε τις πόρτες του πριν από λίγα χρόνια.
Όπως και ο προκάτοχός του, έτσι και το Κλακάζ υπηρετεί το far niente, χάρη στο ευχάριστο, καταπράσινο περιβάλλον του, προσφέρει ευχάριστες γευστικές στιγμές – είχαμε χρόνια να ακούσουμε τον όρο «καναδέζικη πίτσα» – ενώ παράλληλα φιλοξενεί κοσμικές εκδηλώσεις και πάρτι και παραμένει ένας χώρος μουσικής και πολιτιστικών δράσεων. Η Βη Μπουγάνη έχει πει περισσότερα σε μια πρόσφατη παρουσίαση της.

Σύμφωνα με την «ψυχή» του χώρου, τον Κωνσταντίνο Δαγριτζίκο, το Κλακαζ δεν αποτελεί συνέχεια του six d.o.g.s., αλλά κάτι καινούργιο: ένα μείγμα ψυχαγωγίας, πολιτισμού και διασκέδασης.
Και εδώ βρίσκεται ίσως το ενδιαφέρον της υπόθεσης. Για όσους θυμόμαστε ακόμη τι σημαίνουν πραγματικά οι λέξεις πολιτισμός και ψυχαγωγία, αλλά και πόσο διαφορετικές είναι από την απλή διασκέδαση, το Κλακάζ είναι ένας χώρος στον οποίο αξίζει να αφιερώσουμε τουλάχιστον μία από τις εξόδους μας.

Είμαστε σχεδόν βέβαιοι ότι θα θελήσουμε – κι εμείς αλλά και εσείς – και μια δεύτερη!

