Ουζομεζέδες, σούβλες, τηγανιές και παραδοσιακές γεύσεις σε τρία ιστορικά μαγαζιά που εξακολουθούν να αποτελούν σημεία αναφοράς στις γειτονιές της Θεσσαλονίκης
Σκεφτόμουν πρόσφατα ότι οι πόλεις είναι ζωντανοί οργανισμοί. Όχι λόγω των δρόμων ή των κτιρίων τους, αλλά λόγω των ανθρώπων που τις κατοικούν. Εκείνοι της δίνουν ρυθμό, χαρακτήρα και διαρκή κίνηση. Ίσως, γι’ αυτό λέμε συχνά πως οι πόλεις είναι οι άνθρωποι τους.
Καταλήγω λοιπόν στη σκέψη, πως οι πόλεις είναι ζωντανοί οργανισμοί, ακριβώς επειδή εξελίσσονται μαζί με τους ανθρώπους τους.
Η Θεσσαλονίκη για παράδειγμα, αλλάζει διαρκώς, όπως είναι άλλωστε αναμενόμενο για μια πόλη εκατομμυρίων κατοίκων. Μαγαζιά ανοίγουν σε ετήσια βάση, αν όχι και σε μηνιαία. Άλλα κλείνουν. Οι καταναλωτικές προτιμήσεις και οι συνήθειες μας μεταβάλλονται. Οι “τάσεις” έρχονται και φεύγουν.
Κι όμως, σε κάποια σημεία της πόλης, υπάρχουν ορισμένα μαγαζιά, που όχι μόνο καταφέρνουν να παραμένουν ανοιχτά εδώ και δεκαετίες, αλλά παραμένουν συνδεδεμένα με γειτονιές, παρέες, τραπέζια και ιστορίες που πέρασαν από γενιά σε γενιά, διατηρώντας κάτι από τον χαρακτήρα της παλιάς Θεσσαλονίκης. Εκείνης που, ειδικά οι νεότεροι γνωρίσαμε μονάχα μέσα από τις αφηγήσεις της.
Σήμερα, θα δούμε τρία από αυτά, που εδώ και δεκαετίες αποτελούν σταθερά σημεία στον διαρκώς μεταβαλλόμενο χάρτη της Θεσσαλονίκης: το Τσινάρι, το Άσυλο και τη Δόξα.
Ουζερί Τσινάρι
Στην ομώνυμη γειτονιά της Άνω Πόλης, εν λειτουργία από το 1885 το Τσινάρι, ξεκίνησε αρχικά ως ένα παραδοσιακό οθωμανικού τύπου καφενείο, υπό την ιδιοκτησία ενός μουσουλμάνου τούρκου. Με την ανταλλαγή πληθυσμών το 1923 αλλάζει σταδιακά η αρχική μορφή του σερβίροντας πλέον πέρα από τον καφέ, μεζέδες και ρακί.
Τις τελευταίες τρεις δεκαετίες λειτουργεί ως ταβέρνα – ουζερί, παραμένοντας ένα από τα χαρακτηριστικά σημεία της περιοχής που θυμίζουν την οθωμανική περίοδο της πόλης. Ο χώρος του, παρά τις αλλαγές που έχουν μεσολαβήσει, παραμένει σχεδόν αναλλοίωτος από την εποχή της ίδρυσης του.
Στα τραπέζια του συναντάμε οικείες ελληνικές γεύσεις, με εμφανείς μικρασιατικές επιρροές: από κλασικούς ουζομεζέδες, μέχρι παραδοσιακά πιάτα της Βόρειας Ελλάδας, όπως ο τζιγεροσαρμάς.
Το Τσινάρι μετρά πλέον πάνω από 140 χρόνια και εξακολουθεί να διατηρεί κάτι από την ατμόσφαιρα μιας άλλης εποχής.
Διεύθ.: Aλ. Παπαδοπούλου 72, Θεσσαλονίκη 546 33 | Τηλ : 231 028 4028
Άσυλο
Στην είσοδο της Ευαγγελίστριας, υπάρχει ένα μαγαζί που μοιάζει να έχει μείνει πεισματικά εκτός χρόνου. Το «Άσυλο» κρατά εδώ και δεκαετίες το χαρακτήρα μιας παλιάς λαϊκής ταβέρνας, με το jukebox, τους συλλεκτικούς δίσκους και τα αντικείμενα μιας άλλης εποχής να αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι του χώρου.
Η σημερινή του μορφή ξεκινά το 1980, όταν οι ιδιοκτήτες ανακαίνισαν το μαγαζί. Την ίδια περίοδο προέκυψε και το όνομα «Άσυλο», όταν ένας φυγάς που τον καταδίωκε η χωροφυλακή βρήκε καταφύγιο εκεί και, αφού κατάφερε να ξεφύγει, η λέξη «ΑΣΥΛΟ» γράφτηκε στον τοίχο του μαγαζιού.
Ωστόσο, σύμφωνα με παλαιότερες αναφορές και αφηγήσεις για την ιστορία της πόλης, στο ίδιο σημείο λειτουργούσε ήδη μαγαζί από τη δεκαετία του ’40, αρχικά ως καφενές. Στο μενού του σήμερα, οι σούβλες είναι από τα δυνατά χαρτιά του, με το ελασσονίτικο και το κοντοσούβλι κοτόπουλο να ξεχωρίζουν. Δίπλα τους, βρίσκουμε κρεατικά της σχάρας, παραδοσιακά πιάτα όπως το χουνκιάρ μπεγιεντί, αλλά και μια ποικιλία από ορεκτικά και σαλάτες που συμπληρώνουν το τραπέζι.
Διεύθ.: Πανεπιστημίου 2, Αγ. Παύλος 546 36 | Τηλ: 2310 201 973
Δόξα
Στην Αποστόλου Παύλου, λίγα μέτρα πάνω από την Κασσάνδρου, η Δόξα βρίσκεται από το 1968 σε ένα μικρό συνοικιακό μαγαζί που έχει κρατήσει σχεδόν ανέπαφη την εικόνα του μέσα στις δεκαετίες. Ξεκίνησε ως καφενείο και σύντομα έγινε αγαπημένο φοιτητικό στέκι, πριν περάσει σταδιακά στη σημερινή της μορφή ως ταβέρνα, διατηρώντας πάντα τον οικογενειακό της χαρακτήρα.
Με ξύλινα τραπεζάκια και καρέκλες, καρό τραπεζομάντηλα και την παλιά σόμπα στο κέντρο του μαγαζιού, η οποία πέρα από τον χώρο, ζεσταίνει και το ψωμί πριν σερβιριστεί, η Δόξα διατηρεί μια ατμόσφαιρα που παραπέμπει σε άλλη εποχή.
Στο επίκεντρο του μενού βρίσκονται τα κρεατικά, με ιδιαίτερη έμφαση στις τηγανιές, ενώ συκωτάκια, σπλήνες και καρδιές παραπέμπουν σε εκείνες τις μερακλίδικες, “γιαγιαδίστικες” γεύσεις που δεν συναντάμε πλέον τόσο συχνά σε μαγαζιά
Διεύθ. : Αποστόλου Παύλου 25, Θεσσαλονίκη 546 34 | Τηλ. : 2310 202 608
Τρεις διαφορετικές ιστορίες λοιπόν μας υπενθυμίζουν πως σε ορισμένα μαγαζιά της πόλης, κομμάτια της παλιάς Θεσσαλονίκης εξακολουθούν να έχουν τη δική τους θέση στο σήμερα.
