Osteria Mamma: Η Ιταλία της Έλενας Σαράντη έχει γεύση, φινέτσα και θαλπωρή

Έναν χρόνο μετά την πρώτη επίσκεψη, η Έλενα Σαράντη εξακολουθεί να μαγειρεύει μια ιταλική κουζίνα με νότιο ταμπεραμέντο, έμφαση στις πρώτες ύλες και πιάτα που συνδυάζουν τεχνική, νοστιμιά και comfort χαρακτήρα

Είναι πολλές οι φορές που στα πιο άχαρα ή «άγρια» σημεία μιας πόλης ανακαλύπτει κανείς καλά κρυμμένη την ομορφιά! Υπάρχουν μικρά διαμαντάκια που προσδίδουν χάρη στην «ασχήμια» και αναβαθμίζουν την αισθητική ενός τόπου.

Μια τέτοια περίπτωση είναι και το εστιατόριο Osteria Mamma, στο οποίο επέστρεψα πολύ πρόσφατα και εξακολουθεί να με γοητεύει με τον ίδιο τρόπο όπως την πρώτη φορά. 

Για την ιστορία του εγχειρήματος και την Έλενα Σαράντη έχουμε αναφερθεί και στο παρελθόν . Αξίζει κάποιος που δεν έχει ακόμη επισκεφτεί το εστιατόριο να ανατρέξει στην περσινή μου παρουσίαση. Δεν χρειάζεται να επαναλαμβανόμαστε, καθώς σημασία έχει η εξυπηρέτηση, τα πιάτα, το αποτύπωμα της επίσκεψης. 

Από τον χειμώνα του 2024 έως και σήμερα η Έλενα Σαράντη δεν έχει χάσει το πάθος της για την pasta και για την ιταλική κουζίνα γενικότερα. Ίσα ίσα που τη βρίσκουμε ακόμη πιο ενθουσιώδη, δημιουργική και φινετσάτη. Η αυθεντικότητα στα πιάτα του Osteria Mamma είναι εμφανής και συνοδεύεται από πληθωρικότητα, με έμφαση στις πρώτες ύλες και με προσήλωση στη γνησιότητα των ιταλικών γεύσεων του Νότου. 

Το Osteria Mamma, με τα τραπεζάκια στην αυλή και τον υπέροχο εσωτερικό του χώρο με τα τραπεζοκαθίσματα ντυμένα στα λευκά με το κεράκι που ανάβει μόλις καθίσεις σε κάποιο από αυτά, θυμίζει μια κατοικία άλλης εποχής, σε κάποιο άλλο σημείο της γης.

Ακόμη και αν τύχει να δειπνήσεις στον πεζόδρομο, ανάμεσα στα παλιά αρχοντικά της περιοχής που επιβάλλεται να διατηρηθούν, τίποτα δεν θυμίζει Κεραμεικό. Και αυτό, γιατί ακόμη και τα εξωτερικά τραπέζια δεν είναι τυχαία τοποθετημένα. 

Η Έλενα Σαράντη σε καλεί να δειπνήσεις γενναιόδωρα και να απολαύσεις πιάτα με comfort χαρακτήρα, ρουστίκ, πιάτα πληθωρικά, και να βιώσεις μια Ιταλική κουζίνα πέρα από τα συνηθισμένα.

Η έμφαση δίνεται στα χειροποίητα ζυμαρικά, αλλά ξεχωρίζουν και κάποια πιάτα με βάση το κρέας. Τα ορεκτικά είναι όλα άριστα για να ξεκινήσει κάποιος με ένα κρασί από μια ενδιαφέρουσα, ιταλοκεντρική οινική λίστα χωρίς να λείπουν και ελληνικές προσθήκες. 

Στο Osteria Mamma πρέπει να βρεθείς πεινασμένος, για να απολαύσεις τα δύο είδη focaccia, ένα με ντοματίνια και δεντρολίβανο και ένα με πατάτα που σερβίρονται με ρικότα και μέλι, πίκλες και τυρί stracchino.

Πληθωρικό ξεκίνημα, με ένα τυρί που είναι πιο βελούδινο από τη ρικότα, πιο γαλακτώδες και όξινο, αλλά και μια «εκπαιδευτική» εισαγωγή σε προϊόντα της Ιταλίας που η Σαράντη έχει την εμμονή να ανακαλύπτει και να μας τα παρουσιάζει. 

Στα ορεκτικά ξεχωρίζω τα signature πιάτα «polpette al sugo» και «arancini carbonara» αλλά και το εθιστικό gnocco fritto με μαγιονέζα με τρούφα, grana riserva και mortadella di bologna.

Τα arancini εξακολουθούν να είναι νόστιμα, σωστά δεμένα, crunchy όσο χρειάζονται και ελαφρώς πιο ντελικάτα σε μέγεθος από την προηγούμενη επίσκεψή μου.

Το gnocco fritto, από την άλλη, είναι εκείνο το πιάτο που όλα τα υλικά δημιουργούν μια μικρή έκρηξη σε κάθε μπουκιά και η απόλαυση θυμίζει οικογενειακή θαλπωρή. 

Πιάτο ημέρας ήταν pasta carbonara, την οποία τιμήσαμε, και είναι από τις πιο νόστιμες που θα βρεις στην πόλη.

Μοιραστήκαμε και μια cacio e pepe με πεκορίνο και μαύρο πιπέρι, ένα πιάτο που αξίζει να επιστρέφεις στο Osteria Mamma, ειδικά αν είσαι λάτρης των ζυμαρικών! Και ποτέ δύο pasta δεν είναι αρκετές και το παρακάναμε με ένα ακόμη ευφάνταστο πιάτο που μας εξέπληξε θετικά. 

Το μενού του εστιατορίου παραμένει σχετικά μικρό, κάτι που είναι ευχάριστο για τον επισκέπτη, καθώς σε λίγες μόνο επισκέψεις έχει μια ολιστική γευστική άποψη για την κουζίνα της Σαράντη και έχει πολλούς λόγους για να ξαναβρεθεί στο περιβάλλον του.

Με μόλις τέσσερις επιλογές σε κάθε κατηγορία του, δεν χάνεσαι και το γαστρονομικό ταξίδι διεξάγεται ομαλά και αρμονικά δίνοντας σου χώρο και για επιδόρπιο. 

Από τα κυρίως πιάτα, επιλέξαμε αυτή τη φορά τη χοιρινή κοτολέτα με gorgonzola, φασκόμηλο και μια pepper mustard sauce. Δεν έχω ξαναπολαύσει πιο νόστιμη κοτολέτα από αυτή! Λυπήθηκα που είχα χορτάσει από τα ζυμαρικά και δεν αποτελείωσα το πιάτο…

Η χοιρινή κοτολέτα πληθωρική και σε βάθος comfort, είναι ζουμερή και εξωτερικά ιδανικά τραγανή. Το χοιρινό αποτελεί τη βάση για ένα παιχνίδι έντασης και ισορροπίας.

Η κρεμμώδης και πικάντικη gorgonzola προσθέτει αλμυρότητα και μια χαρακτηριστική οξύτητα που αναδεικνύεται από τη βοτανικότητα του φασκόμηλου.

Το γευστικό αποκορύφωμα επιτυγχάνεται με την pepper mustard sauce που λειτουργεί ως αντίστιξη και δίνει ζωντάνια και ακόμη μεγαλύτερο βάθος στο πιάτο. Δεν έχω άλλα λόγια για να σας το περιγράψω… απλά να το δοκιμάσετε! 

Η φιλοξενία της ομάδας είναι άξια αναφοράς, καθώς αισθάνεσαι τόσο οικεία με το προσωπικό. Η φροντίδα ξεπερνά την αίσθηση της εξυπηρέτησης, η επικοινωνία με κάθε μέλος της ομάδας είναι ουσιαστική και μαθαίνεις όλο και κάτι παραπάνω για τα πιάτα και το κρασί. Θα ήταν άδικο να κάνω διακρίσεις, μιας και όλοι τους είναι επαγγελματίες στο είδος τους. 

Φυσικά, δεν φεύγεις από το Osteria Mamma χωρίς να απολαύσεις το tiramisu της Σαράντη με παγωτό καφέ, που δεν θα βρεις όμοιο του αλλού. Εμείς, όμως, είχαμε την τύχη να απολαύσουμε το Coppa Di Fragole, όσο οι φράουλες ήταν διαθέσιμες ως πρώτη ύλη. Φρέσκες φράουλες, μαρμελάδα από φράουλα, σιροπιασμένο παντεσπάνι από φράουλα και μια ιταλική πατισερί. Ένα ανάλαφρο έπος και μια ωδή στη φράουλα! 

Όπως θα έχετε καταλάβει, ένα δείπνο στο Osteria Mamma είναι κάτι παραπάνω από μια γευστική αποκάλυψη. Χαίρομαι που ένα χρόνο μετά την επίσκεψή μου, η Έλενα Σαράντη εξακολουθεί να σερβίρει φινέτσα, γνώση και οικογενειακή θαλπωρή!

Και μόνο για το τελευταίο, τη ρίζα της φιλοσοφίας της, αξίζει κάθε επίσκεψη.