Στο Διδυμότειχο θα βρεις ένα από τα πιο καλά cocktail bars της χώρας! Το Parrot’s Beak συνεχίζει να αποδεικνύει πως η φιλοξενία, η δημιουργικότητα και το πάθος δεν γνωρίζουν γεωγραφικά όρια
Υπάρχουν φορές που η απόσταση λειτουργεί αποτρεπτικά. Και υπάρχουν και εκείνες οι φορές που αποδεικνύεται πως άξιζε κάθε χιλιόμετρο, και συγκεκριμένα το Parrot’s Beak όντως τα αξίζει.
Γιατί όσο μακριά κι αν φαίνεται στον χάρτη για κάποιον που ζει στην Αθήνα ή τη Θεσσαλονίκη, αρκούν λίγα λεπτά στον χώρο για να καταλάβεις ότι βρίσκεσαι κάπου ξεχωριστά.
Το πρώτο πράγμα που σε κερδίζει στο Parrot’s Beak δεν είναι τα cocktails. Είναι οι άνθρωποί του. Αυτή η σπάνια μορφή φιλοξενίας που συναντάς όλο και πιο δύσκολα. Χαμόγελα που δεν είναι μέρος κάποιου εγχειρίδιου εξυπηρέτησης, αλλά αυθεντικά. Άνθρωποι που θέλουν πραγματικά να περάσεις καλά. Που θα εξηγήσουν, θα προτείνουν και θα σε κάνουν να νιώσεις ως καλεσμένος και όχι απλώς πελάτης.
Και κάπως έτσι ξεκινά το ταξίδι της νέας λίστας του Parrot’s Beak. Ένα ταξίδι που γεννήθηκε μέσα από τις εμπειρίες, τα ταξίδια και τις εικόνες που έχει συλλέξει η ομάδα του από διάφορες γωνιές του κόσμου. Η ιδέα είναι απλή και ταυτόχρονα πανέμορφη. Ένα διαβατήριο στο χέρι και κάθε cocktail μια διαφορετική χώρα, μια διαφορετική στάση, μια διαφορετική ιστορία.
Πρώτος προορισμός η Ιταλία. Ένα long drink με σπιτικό bitter λικέρ, παρμεζάνα, ξηρό βερμουτ και αχλάδι. Στα χαρτιά ίσως ακούγεται απαιτητικό. Στο ποτήρι όμως όλα αποκτούν νόημα. Ελαφρύ, δροσιστικό, με ευχάριστη πικράδα που δεν κυριαρχεί ποτέ και μια βελούδινη αφρώδη υφή που αγκαλιάζει κάθε γουλιά. Από εκείνα τα cocktails που σε κάνουν να αναρωτιέσαι πώς γίνεται να είναι τόσο σύνθετα αλλά ταυτόχρονα τόσο εύκολα να τα απολαύσεις.
Επόμενη στάση, η Δομινικανή Δημοκρατία. Και εδώ το Parrot’s Beak αφήνει το ρούμι να πρωταγωνιστήσει. Ζυμωμένος ανανάς, δυόσμος, lime και σόδα δημιουργούν ένα cocktail που μοιάζει φτιαγμένο για καλοκαιρινά απογεύματα. Φρέσκο, ζωηρό και γεμάτο τροπικά αρώματα, χωρίς τίποτα να επισκιάζει το άλλο. Ένα ποτό που βασίζεται περισσότερο στην ισορροπία παρά στον εντυπωσιασμό.
Το ταξίδι έκλεισε για μένα στην Ιρλανδία. Και ίσως εκεί να βρισκόταν και η μεγαλύτερη έκπληξη της βραδιάς. Ουίσκι, πράσινο μήλο, πίκλα τζίντζερ, stout beer και κριθάρι συνθέτουν ένα cocktail που καταφέρνει να είναι ταυτόχρονα πληθωρικό και εξαιρετικά ισορροπημένο. Οι γεύσεις έρχονται η μία μετά την άλλη, αλλά καμία δεν κυριαρχεί είναι όλες σε αρμονία. Το μήλο δίνει φρεσκάδα, το whisky χαρακτήρα, η μπίρα βάθος και το τζίντζερ μια διακριτική ένταση που κρατά το ενδιαφέρον μέχρι την τελευταία γουλιά.
Το όμορφο με το Parrot’s Beak είναι ότι αυτά είναι μόνο τρεις από τις πολλές στάσεις που περιλαμβάνει το νέο του «διαβατήριο». Υπάρχουν αρκετοί ακόμη προορισμοί που περιμένουν να τους ανακαλύψεις μόνος σου. Και ίσως αυτό να είναι το μεγαλύτερο προτέρημα της νέας λίστας. Δεν προσπαθεί απλώς να σερβίρει καλά cocktails. Προσπαθεί να αφηγηθεί ιστορίες.
Το Parrot’s Beak ξεχωρίζει. Όχι μόνο για τα εξαιρετικά ποτά ή τη δημιουργικότητα πίσω από αυτά.
Αλλά η αίσθηση ότι, σε μια μικρή γωνιά του Διδυμοτείχου, κάποιοι άνθρωποι συνεχίζουν να θυμούνται πως η φιλοξενία είναι πάνω απ’ όλα μια ανθρώπινη υπόθεση. Και αυτό, όσο κι αν ταξιδεύεις, δεν το βρίσκεις εύκολα.
