Ένα ανατρεπτικό ελληνικό mockumentary που ξεκινά ως φαρσική κωμωδία και εξελίσσεται σε μια συγκινητική και καυστική ματιά στις ελληνικές παθογένειες
Ένα κινηματογραφικό συνεργείο αποτελούμενο από γυναίκες που ανήκουν όλες στην ΛΟΑΤΚΙ+ Κοινότητα, γυρίζει ένα ντοκιμαντέρ για την έκρηξη που συνέβη πριν πέντε χρόνια στα Β’ ΚΑΠΗ Αλίμου και κόστισε των θάνατο 68 ανθρώπων.
Όσο πιο πολύ βυθίζονται στην υπόθεση, η σκηνοθέτις και το συνεργείο της θα προσπαθήσουν να βρουν τους ενόχους της επίθεσης.

Κι όμως δεν πρόκειται για κάποιο whodunnit, ούτε για κάποιο crime μυστηρίου. Ούτε καν για ντοκιμαντέρ, καθώς η εν λόγω επίθεση δεν είναι…γεγονός παρά μυθοπλαστικό εύρημα!
Η ταινία μας συστήνει αρχικά το συνεργείο γυρίσματος και τα ευτράπελα της διαδικασίας με τρόπο εξωφρενικό και τρομερά αστείο. Και συνεχίζει γνωρίζοντάς μας τους τρεις πιθανούς γηραιούς ενόχους, δημότες της περιοχής με τα δικά τους δράματα και μυστικά-όλα σχετιζόμενα με την έννοια του θανάτου.

Αυτό που ξεκινά ως φαρσικά κι εξωφρενικά χιουμοριστικό, δίνει την θέση του σε βαθιά συγκινητικές ιστορίες ανθρώπων της τρίτης ηλικίας (και όσους τους περιβάλλουν στον στενό πυρήνα τους), σε μια προσπάθεια επίλυσης ενός μυστηρίου υπό την μορφή ετούτου του ψευδοντοκιμαντέρ!
Ο Αθανάσιος Τόμμυ Σκλάβος στήνει το “αστείο” με τρόπο κινηματογραφικό, ορίζοντάς το μέσα από την θέση των χαρακτήρων στο πλάνο ή μέσα από το cut και το μοντάζ, και ισορροπεί με θάρρος ανάμεσα στην παρωδία και στην συγκίνηση.

Παράλληλα καυτηριάζει ελληνικές παθογένειες περί ερωτικής και όχι μόνο διαφορετικότητας, τους τοπικούς και δημοτικούς Παράγοντες, την παρεμβατικότητα στο έργο των σκηνοθετών, τους χορηγούς, την έννοια του “βύσματος”.
Πέραν του ότι το ίδιο το αντικείμενο του υποτιθέμενου ντοκιμαντέρ δεν αποτελεί αληθινό γεγονός, το ακόμα εκπληκτικότερο είναι πως η ταινία αφορά ανάθεση του ίδιου του Δήμου Αλίμου, στην προσπάθεια ανάδειξης της περιοχής! Κάτι που εντάσσεται στην ίδια την αφήγηση της ταινίας με τολμηρό αυτοσαρκασμό.
Σκηνοθεσία: Αθανάσιος Τόμμυ Σκλάβος
Κωμωδία, Ελληνική | Διάρκεια 89’


