Το Metsovo 1350m συνδυάζει Ηπειρώτικη κουζίνα με δημιουργικές πινελιές, προσφέροντας μια υψηλή γαστρονομική εμπειρία αποκλειστικά για τους πελάτες του Grand Forest Metsovo
1350 μέτρα πάνω από τη θάλασσα. Εκεί βρίσκεται το εμβληματικό ξενοδοχείο Grand Forest, που εκτός των άλλων ανήκει στην ακριβοθώρητη κοινότητα των Leading Hotels of the World. Φτιαγμένο από ξύλο, γυαλί και πέτρα, μοιάζει να αποτελεί κομμάτι του δάσους μέσα στο οποίο βρίσκεται, χωρίς να ενοχλεί με την αισθητική του. Εξωτερικά θυμίζει ένα παλιό πέτρινο παραδοσιακό αρχοντικό της Ηπείρου, ενώ από το εσωτερικό του δεν λείπουν η άνεση, η πολυτέλεια και η αρχοντιά που δίνει το ξύλο και η πέτρα, αλλά και οι μεγάλοι, ζεστοί χώροι.
Για το ξενοδοχείο όμως θα μιλήσω εκτενέστερα σε άλλο άρθρο, καθώς εδώ θα επικεντρωθώ στο εστιατόριο του, το Metsovo 1350m.
Καταρχάς, οφείλω να τονίσω πως από το μπαλκόνι του 3ου ορόφου στο οποίο στεγάζεται το 1350, μπορεί κάποιος να θαυμάσει ένα από τα ωραιότερα τοπία στην Ελλάδα, ειδικά αν κάποιος είναι λάτρης του βουνού και της ενέργειας που μεταδίδει. Με θέα τις χιονισμένες πλαγιές του Λάκμου και το γραφικό Μέτσοβο, οι πελάτες του ξενοδοχείου – και μόνο αυτοί δυστυχώς – μπορούν να γευματίσουν δοκιμάζοντας κάποιο από τα πιάτα που προσφέρει.
Η σάλα του εστιατορίου είναι ευρύχωρη και φωτεινή, με μεγάλες τζαμαρίες που προσφέρουν αμεσότητα με την φύση και το βουνό. Σε γενικές γραμμές είναι μοντέρνας κατασκευής αλλά υπάρχουν τεχνηέντως πολλά στοιχεία που το κάνουν να φαίνεται πιο παραδοσιακό και εναρμονισμένο με το περιβάλλον. Κάποια από αυτά είναι τα λευκά τραπεζομάντηλα με την κόκκινη μπορντούρα, το ξύλινο στοιχείο που κυριαρχεί, αλλά και οι βαριές, βελούδινες καρέκλες.
Τα βράδια τα φώτα στην οροφή χαμηλώνουν, δημιουργώντας ένα ατμοσφαιρικό σκηνικό. Αν είσαι τυχερός και η σελήνη είναι γεμάτη, το φως της αντανακλάται πάνω στις χιονισμένες κορυφές που περιβάλλουν το Grand Forest και το θέαμα είναι μοναδικό. Το καλοκαίρι το εστιατόριο λειτουργεί στο μαρμάρινο μπαλκόνι που κυριολεκτικά μοιάζει σαν να αιωρείται.
Το μενού είναι νοικοκυρεμένο και έξυπνα στημένο, σε μορφή α λα καρτ. Βασίζεται στην εντοπιότητα τόσο στο ύφος της κουζίνας που είναι τοπική παραδοσιακή με ελαφρώς πειραγμένο ύφος, όσο και στα υλικά που χρησιμοποιούνται, τα οποία προέρχονται από τις όμορες περιοχές. Τα πιάτα έχουν ένα ελαφρώς δημιουργικό comfort χαρακτήρα, ο οποίος είναι απόλυτα κατανοητός και φιλικός προς τον επισκέπτη.
Ο ιθύνων νους πίσω από αυτό το καλοστημένο μενού, δεν είναι άλλος από τον Γκίκα Ξενάκη ο οποίος στο ρόλο του consultant chef «πατάει» πάνω στο σίγουρο μονοπάτι της ηπειρώτικης κουζίνας, δημιουργώντας ένα ωραίο concept.
Πιάτα όπως η πισπιλίτα Μετσόβου, η σούπα με κρέας από γίδα και η πέστροφα Αώου επαναπροσδιορίζονται χωρίς να χάνουν την ουσία τους, ενώ υλικά όπως το κάστανο, τα φασόλια γίγαντες, η τρούφα που καλλιεργείται στα γύρω βουνά και ο ξινός λεπτοκομμένος τραχανάς αποκτούν μεγάλη σημασία και γίνονται πρωταγωνιστές σε κάποια πιάτα με την νοστιμιά τους.
Το μόνο που άλλαξε από την προηγούμενη φορά που επισκέφτηκα το Metsovo 1305m, είναι ο head chef Μιχάλης Παναγιώτοβ, ο οποίος εκείνο το βράδυ μαγείρεψε πολύ ωραία πιάτα τα οποία δοκιμάσαμε. Μάλιστα ήμουν αρκετά τυχερός, καθώς η παρέα μου ήταν μεγάλη και έτσι είχα την ευκαιρία να δοκιμάσω πολλά πιάτα.
Στα ψωμιά που έφτασαν πρώτα ξεχώρισα την εξαιρετική αφράτη λαδένια με πράσο, ενώ η σούπα με αίγα ήταν ένα εξαιρετικό dumpling από αλεσμένο τραχανά με γέμιση γίδας, σε ένα πηχτό, λεμονάτο και πιπεράτο όσο έπρεπε ζωμό. Πιάτο βαθιάς νοστιμιάς με το καλημέρα!
Η πισπιλίτα ήταν άψογα ψημένη και σερβιρισμένη σε κύβους, με τραγανή κρούστα και ζουμερή γέμιση που είχε κρατήσει την υγρασία της, από σπανάκι και φέτα με άνηθο, ενώ η μους από ξινοτύρι ήρθε να δροσίσει το πιάτο και να δώσει περισσότερη γεύση.
Αν και προσωπικά δεν επιλέγω τηγανητά και παναρισμένα τυριά, το μετσοβόνε σε κρούστα από κανταΐφι με φέτες κυδώνι σε λικέρ τριαντάφυλλο και κρέμα λιαστής ντομάτας ήταν ψημένο όσο πρέπει, με λεπτή και τραγανή κρούστα, ενώ τα αρώματα και οι γεύσεις του κυδωνιού και του τριαντάφυλλου ήρθανε σε εξαιρετική αρμονία με τον έντονα καπνιστό χαρακτήρα του τυριού από το Ίδρυμα Τοσίτσα.
Πιάτο πρωτότυπο και με άψογη εκτέλεση ήταν και τα ραβιόλια με γέμιση κάστανο: al dente όσο πρέπει, η ψίχα κάστανου ήταν καλομαγειρεμένη, ενώ η βάση ήταν μια κρέμα παρμεζάνας κρεμώδης και γευστική. Η φρεσκοκομμένη μαύρη τρούφα Ηπείρου έδωσε αρωματικότητα και ένταση.
Στα κυρίως ξεχώρισα αρχικά την υπέροχη πέστροφα Αώου που ήταν άριστα ψημένη και ζουμερή, ελαφρώς καραμελωμένη από την μια μεριά που έφτασε πάνω σε μια αιθέρια κρέμα από κουνουπίδι και μια βουτυράτη κρέμα αρωματισμένη με κρόκο Κοζάνης η οποία δεν σκέπασε το ψάρι. Πιάτο νόστιμο και με ένταση!
Το αρνάκι με πουρέ από γίγαντες κοκκινιστούς ήταν ένα πιάτο που μου είχε εντυπωθεί στη μνήμη από την προηγούμενή μου επίσκεψη και έτσι το περίμενα με ανυπομονησία. Το αρνάκι ήρθε σε μορφή πάστας, ζουμερό και ελαφρώς καψαλισμένο ενώ ο πουρές ήταν βελούδινος και τεχνικά άψογος, χωρίς ίχνος από φλούδι.
Στα γλυκά ξεχώρισα την πρωτότυπη σοκολάτα στην οποία, κάθε άλλο παρά, κυριαρχεί η σοκολάτα: η βάση είναι ένα γευστικό μπισκότο από μανιτάρια βωλίτες και σοκολάτα, στην οποία προστίθεται κρέμα βανίλιας και παγωτό αρωματισμένο με τρούφα!
Συμπερασματικά, παρόλο που το εστιατόριο Metsovo 1350m δεν είναι ανοιχτό για το κοινό αλλά αποκλειστικά για τους πελάτες του ξενοδοχείου, αποτελεί ένα επιπλέον κίνητρο για όποιον έχει σκοπό να το επιλέξει για την διαμονή του.
Θα περίμενε κάποιος ένα εστιατόριο fine dining, αλλά το ύφος του εστιατορίου είναι οικείο προς τον επισκέπτη και έχει σκοπό να τον μυήσει στην τοπική κουζίνα. Ο σεφ – consultant Γκίκας Ξενάκης είναι ένας από τους πιο επιδραστικούς chef της γενιάς του και όχι άδικα.
Σε ό,τι αφορά τον νέο chef Μιχάλη Παναγιώτοβ, ό,τι δοκίμασα εκείνο το βράδυ, ήταν νόστιμα και άψογο τεχνικά. Το Metsovo 1350m αποτελεί αναμφισβήτητα ένα στολίδι για τη γαστρονομία της Ηπείρου κι αξίζει ένα ταξίδι διαμονής στο Grand Forest Metsovo ακόμη και για να δοκιμάσει κανείς το μενού του.
