Ο Ανέστης Λαζάι και οι αδελφοί Λιάκου έχουν μετατρέψει μια ιστορική ταβέρνα σε γαστρονομικό προορισμό, με πρωταγωνιστές το φρέσκο ψάρι, τη δημιουργικότητα και την αυθεντική φιλοξενία
Βρίσκομαι σε ένα ταξί μια καθημερινή του Οκτώβρη και κατευθύνομαι προς τα Εξάρχεια για μια βραδινή έξοδο. Ο οδηγός με ακούει να συνομιλώ στο τηλέφωνο για θέματα εστίασης και μόλις ολοκληρώνω την κλήση, παίρνει το θάρρος και μου μιλά για μια ιστορική ταβέρνα στο Περιστέρι.
Τον αφήνω να μου εξιστορήσει τα όσα γνωρίζει για το Τραβόλτα, ώστε να επιβεβαιώσω ότι έχουμε τις ίδιες πληροφορίες. Είναι γέννημα–θρέμμα Περιστεριώτης και μου μιλά με μεγάλη συγκίνηση για τον Λάκη Λαμπρόπουλο, που ήταν γνωστός ως «Λάκης Τραβόλτα» για τις χορευτικές του φιγούρες rock ‘n’ roll.
Η ιστορία, λίγο-πολύ, είναι γνωστή. Πριν γίνει το σημερινό εστιατόριο που όλοι γνωρίζουμε, ο Λάκης Τραβόλτα ήταν σπουδαίος τοπικός θρύλος! Το Περιστέρι μπαίνει δυναμικά στον γαστρονομικό χάρτη της Αθήνας με τη συνεργασία του Ανέστη Λαζάι με τους αδελφούς Σπύρο και Βαγγέλη Λιάκο το 2012. Η συνεργασία με τους επιχειρηματίες του Base Grill δίνει μια ανάσα στον Ανέστη αλλά και νέα πνοή στο εστιατόριο.
Η εμμονή των αδελφών Λιάκου στην πρώτη ύλη και στην αξία της τροφής θα οδηγήσει, συνδυαστικά με το μαγειρικό ταλέντο του Ανέστη, στη δημιουργία ενός εστιατορίου που αναδεικνύει όσο κανένα άλλο του είδους, τις θαλασσινές γεύσεις.
Και τώρα που το σκέφτομαι, υπάρχει άλλο εστιατόριο σαν το Τραβόλτα; Να του μοιάζει σε όλα: διακόσμηση, φιλοξενία, φαγητό, κόστος; Σηκώστε χέρι αν σας έρχεται κάποιο στο νου…!
Περνάμε την είσοδο του, και ο Ανέστης είναι εκεί: χαμογελαστός, εγκάρδιος, ένας ευγενής επιχειρηματίας, ένας εξωστρεφής επικοινωνιακός chef-patron. Το εστιατόριο αποπνέει φινέτσα. Έχει απομακρυνθεί από την ανανεωμένη ψαροταβέρνα και είναι πλέον ένα καλαίσθητο εστιατόριο αστικής ατμόσφαιρας, που αξιοποιεί στο έπακρο τα 450 τ.μ. του.
Η ανακαίνισή του ολοκληρώθηκε το 2024, και γίνονται ακόμη διάφορες παρεμβάσεις καλαισθησίας στους εξωτερικούς χώρους, στις τουαλέτες, και όπου αλλού θεωρούν οι επιχειρηματίες πως πρέπει να ικανοποιείται το μάτι του επισκέπτη!
Διατηρείται το υπέροχο ξύλινο πάτωμα, προστίθενται νέα μεταλλικά διαχωριστικά με φυσικό μοτίβο σμήνων πουλιών σε πτήση, οι τοιχοί είναι minimal έργα τέχνης με τις μεγάλες θαλασσινές παραστάσεις τους. Η οροφή στο δεύτερο χώρο καθιστικού είναι όλο καθρέφτης, δίνοντας του ύψος, ο φωτισμός έξυπνος και τα τραπέζια σε ιδανική απόσταση μεταξύ τους για άνεση και ιδιωτικότητα.
Οι εξωτερικοί χώροι θυμίζουν νησιώτικη αυλή, προστατευμένοι με φυτά, καλαμιές και με δέντρα, όπου αυτά υπήρχαν. Είναι σίγουρο πως τις ηλιόλουστες, θερμές ημέρες οι αυλές του Τραβόλτα θα θυμίζουν εξοχή!
Υπάρχουν όμως και άλλες σημαντικές λεπτομέρειες που σε κάνουν να αισθάνεσαι γιορτινά στο Τραβόλτα. Νέα έπιπλα, ροτόντες, σερβίτσια, λινές πετσέτες και μια πλούσια οινική λίστα, παρουσιάζεται στον επισκέπτη μέσω ενός ατομικού tablet.
Την επιμέλεια της έχει ο MoW Γιάννης Καρακάσης και τη βραδιά της επίσκεψής μας, ο sommelier Βίκτωρας Μανούσος μας ξεναγεί στην ψηφιακή λίστα με τις τουλάχιστον 170 ετικέτες από τον ελληνικό αμπελώνα, χωρίς να απουσιάζει ο διεθνής που ίσως να αντιστοιχεί στο ποσοστό 30% αυτής.
Κυριαρχεί το Ασύρτικο λόγω της κουζίνας, υπάρχουν αρκετά αποστάγματα αλλά και πολλές επιλογές σε ποτήρι. Στον Τραβόλτα το κρασί συνομιλεί με την κουζίνα και ο επισκέπτης απολαμβάνει ισότιμα τόσο μια οινική όσο και μια γευστική εμπειρία.
Όσο για την γαστρονομική πρόταση που κάνει ο Ανέστης Λαζάι, το ψάρι είναι ο βασιλιάς της κουζίνας. Υπάρχει έντονος σεβασμός στην αλιεία, στη φρέσκια θαλασσινή σάρκα – κάτι που φαίνεται από τις τεχνικές φιλεταρίσματος – αλλά και στην αξία της δημιουργικότητας.
Πληθωρικότητα, χρώμα, ευφάνταστη παρουσίαση χαρακτηρίζουν τα πιάτα του Τραβόλτα. Το επίπεδο των πιάτων είναι υψηλό, η πρώτη ύλη αναμφίβολα κυρίαρχη και η επίγευση ντελικάτη.
Όλα είναι με μέτρο, όλα υπηρετούν την ισορροπία, χωρίς να επισκιάζεται από την πληθωρικότητα, και η μαεστρία της κουζίνας υπηρετεί άψογα την τελειομανία του Λαζάι αλλά και τη νοστιμιά.
Από το καλοσώρισμα με το χειροποίητο μπισκότο από μελάνι σουπιάς με ταραμά έως και το kunefe που απολαύσαμε, ο επισκέπτης βιώνει μια εμπειρία που κλιμακώνεται.
Από το μενού του Τραβόλτα πρέπει να επιλέξεις πιάτα ωμοφαγίας, όπως το φαγκρί sashimi, το best seller του μπαρμπούνι tartare και το carpaccio τσιπούρας με αχινό και ξύσμα lime.
Στο carpaccio, η λεπτοκομμένη, τρυφερή σάρκα της τσιπούρας έχει φίνα, διακριτικά γλυκιά γεύση και αποκτά την απαραίτητη θαλασσινή ένταση από τον αχινό. Το ξύσμα lime ολοκληρώνει μια σύνθεση, αναδεικνύοντας τη φρεσκάδα των θαλασσινών, χωρίς να επισκιάζει τη λεπτότητά τους.
Επιβάλλεται μια σαλάτα με ντομάτα μπατάλα και με ανθότυρο Κρήτης, καθώς και η φάβα Σχοινούσας με χέλι που καπνίζεται στο Τραβόλτα. Μακράν η πιο νόστιμη φάβα που θα δοκιμάσεις στο λεκανοπέδιο. Όσο για το καπνιστό χέλι, η ευχάριστα λιπαρή σάρκα του αγκαλιάζει τη γλύκα της φάβας.
Δοκιμάσαμε πολλά πιάτα που προετοιμάζονται στα κάρβουνα, όπως το καλαμάρι Λήμνου που σερβίρεται με το μελάνι του αλλά και το κοντοσούβλι μπαρμπούνι. Είναι δύο πιάτα για τα οποία θα επέστρεφα στο Τραβόλτα, λόγω της σάρκας τους και της απλότητας στο μαγείρεμα. Βέβαια δεν ακουμπούν στη σχάρα, ψήνονται αέρινα και αυτό είναι το μυστικό της επιτυχίας τους!
Ο μουσακάς θαλασσινών και η φρέσκια σουπιά με κριθαράκι και Νιώτικη γραβιέρα είναι δύο πιάτα για εκείνους που αναζητούν comfort θαλασσινό φαγητό.
Ο κιμάς του μουσακά αποτελείται από γαρίδα, καραβίδα, καλαμάρι και χταπόδι, είναι κοκκινιστός όπως επιβάλλει η συνταγή, αλλά δεν επισκιάζει τη μελιτζάνα και ισορροπεί αρμονικά και με την πληθωρική μπεσαμέλ. Όσο πιο κοντά σε θερμοκρασία δωματίου, τόσο πιο καλός! Τον αντιμετωπίζεις όπως τον συμβατικό μουσακά της μαμάς σου…
Η σουπιά όμως, είναι αρχοντική αν και πολύ ψιλοκομμένη, ώστε να φέρει μια ομοιογένεια σε risotto. Ένα πιάτο με έντονο μαύρο χρώμα, με μια γραβιέρα Ίου που ωριμάζει εννέα μήνες σε ελεγχόμενες (από τους παραγωγούς) σπηλιές κοντά στο κύμα της θάλασσας.
Εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα ταπεινό πιάτο, που είναι όμως premium λόγω των αρωμάτων του τυριού. Η σουπιά αποκτά βελούδινο, ξηροκαρπάτο και βουτυράτο χαρακτήρα, και δεν χορταίνεις…!
Έχω πολλά να πω για τα πιάτα του Τραβόλτα, για το ευφάνταστο τηγανητό φαγκρί, τις μπάμιες με το ψάρι ημέρας που μαγειρεύονται σε μια Κρητική συνταγή, για το φρέσκο ψάρι επιλογής σου που μπορείς να απολαύσεις με βραστά χόρτα και λαχανικά εποχής, αλλά και για τα όστρακα, τους αστακούς και τις κωλοχτύπες, όταν είναι διαθέσιμα φυσικά. Αυτή είναι η πολύ fancy πλευρά του Τραβόλτα.
Υπάρχει όμως και η πιο casual, γιατί το Τραβόλτα δεν ξεχνά τις ρίζες του και η πόρτα του είναι ανοιχτή σε όλους. Κλασικά ορεκτικά, πιάτα ζυμαρικών με ψάρι, γαυράκι τηγανητό και φρέσκα καλαμαράκια στο τηγάνι είναι για όσους θέλουν μια πιο καθημερινή θαλασσινή εμπειρία, απολαμβάνοντας ένα ουζάκι ή κάποιο τσίπουρο.
Μερακλήδες, foodies, επιχειρηματίες, πολιτικοί, «λαός και Κολωνάκι», που λέω κι εγώ, όλοι συνυπάρχουμε στη σάλα του Τραβόλτα.
Ο Ανέστης Λαζάι δεν κάνει διακρίσεις, και η ομάδα της σάλας σε εξυπηρετεί με ενδιαφέρον, καλόκαρδα και γνήσια. Καμία μόστρα, κανένα ύφος, χωρίς κλισέ και μόνο ουσία. Από τα ηχεία του Τραβόλτα ακούγονται τραγούδια λαϊκά και έντεχνα και το ταξίδι της ανάμνησης ξεκινά.
Το kunefe που έρχεται να «καλύψει» τα κενά μας, είναι ζουμερό, βουτυράτο, με μπόλικο φιστίκι Αιγίνης.
Mια ζεστή Ανατολίτικη απόλαυση, με πληθωρικό, μαστιχωτό παγωτό καϊμάκι, που με ταξιδεύει μέχρι τον Βόσπορο και τα παραθαλάσσια μαγαζάκια της Πόλης, που σερβίρουν τηγανητό ψάρι, ή αλλιώς Balik Tava.
Δεν γνωρίζω αν ο Ανέστης Λαζάι έχει πάει ως εκεί για ένα kunefe και για balik, αλλά οι αδελφοί Λιάκου είναι πολυταξιδεμένοι και μάλλον κατανοούν απόλυτα την ανάμνησή μου.
Το ταξίδι του Τραβόλτα μπορεί να ξεκίνησε με τον «Λάκη Τραβόλτα» και το ουζερί–τσιπουράδικο στο Περιστέρι, αλλά συνεχίζεται με τον Ανέστη Λαζάι, που έμαθε τα μυστικά της μαγειρικής δίπλα του, και ως ρομαντικός επέμεινε να διατηρήσει το όνομα και τη φήμη του πρώτου μαγαζιού.
Κι όσο κι αν νομίζουμε πως οι επιχειρηματίες δεν «ακούν» στο ρομαντισμό, αφήστε με να διαφωνήσω για τους αδελφούς Σπύρο και Βαγγέλη Λιάκο…
