Διάβαζα προ ημερών ότι συζητήθηκε και συμφωνήθηκε η σύσταση ενός ειδικού δικαστηρίου. Αποστολή του εν λόγω θεσμού θα είναι η άσκηση δίωξης εναντίον του Βλαντιμίρ Πούτιν για εγκλήματα πολέμου εις βάρος της Ουκρανίας. Τη συγκεκριμένη συμφωνία υπέγραψαν 34 κράτη, αλλά δυστυχώς το άρθρο που διάβασα δεν τα κατονομάζει.
Προφανώς, δεν θα τολμήσω να αμφισβητήσω την αναγκαιότητα και την απόλυτη ορθότητα των διώξεων εναντίον κάθε ατόμου ή οντότητας που διαπράττει εγκλήματα πολέμου. Μάλιστα, χωρίς να κάνω απαρίθμηση, καθώς θα χρειαζόταν πολύς χώρος, θεωρώ ότι τέτοιου είδους συμφωνίες θα έπρεπε να έχουν πολύ μεγαλύτερο εύρος και να περιλαμβάνουν πολλές ακόμη περιπτώσεις. Παρ’ όλα αυτά, έχω κάποιες απορίες.
Πριν από τη Ρωσική Ομοσπονδία, στην οποία ισχύει πολίτευμα δυτικού τύπου (ημιπροεδρική δημοκρατία), υπήρχε η Σοβιετική Ένωση. Η συγκεκριμένη κρατική οντότητα, το 1956, εισέβαλε στην Ουγγαρία (επί Χρουστσόφ) και το 1968 στην Τσεχοσλοβακία (επί Μπρέζνιεφ). Προφανώς, και στις δύο περιπτώσεις δεν θεωρήθηκε ότι διαπράχθηκαν εγκλήματα πολέμου, αφού δεν ασκήθηκε καμία δίωξη ούτε συστήθηκε κάποιο ειδικό δικαστήριο. Αν θυμάμαι καλά, ειδικά στην Ουγγαρία έγινε κυριολεκτικά σφαγή.
Λίγο αργότερα, το 1999, η ιστορία επαναλήφθηκε από την πλευρά των δημοκρατικών χωρών, με θύμα αυτή τη φορά τη Γιουγκοσλαβία. Υπάρχουν και πολλά άλλα παραδείγματα, αλλά δεν θέλω να γίνω κουραστικός. Θα αναφέρω μόνο δύο λέξεις ακόμη: Χιροσίμα και Ναγκασάκι. Προφανώς, ούτε εκεί θεωρήθηκε ότι υπήρξε έγκλημα πολέμου, παρότι σκοτώθηκαν μέσα σε μια στιγμή δεκάδες χιλιάδες πολίτες που δεν είχαν καμία σχέση με τον πόλεμο. Δεν θα πω, όπως ίσως περιμένατε, ότι «μας δουλεύουν». Αυτό είναι πλέον πασιφανές και κάθε επανάληψη καταντά κουραστική.
Θα τολμήσω όμως να πω ότι οι λεγόμενοι «κυρίαρχοι» λαοί της οικουμένης θυμίζουν πλέον «κότες». Για την ακρίβεια, κότες μέσα σε ένα κοτέτσι, που τρώνε το καλαμπόκι όταν τους το ρίχνουν, χωρίς να σκέφτονται ότι κάποια στιγμή το χέρι του «αφεντικού» θα τις πιάσει από τον λαιμό και θα χρησιμοποιήσει το μαχαίρι του.
Στο μεταξύ, το ίδιο αυτό «αφεντικό» προσπαθεί να σφάζει επιλεκτικά και να δημιουργεί δικαστήρια που εμφανίζονται ως «θεματοφύλακες» κάποιας δημοκρατίας. Αυτό κάτι μου θυμίζει. Ελπίζω σύντομα να σας πω τι.
