Βούτυρον: Το νέο εστιατόριο κρέατος στη Νέα Πέραμο Καβάλας

Ο Ευριπίδης Μουρατίδης κάνει το πρώτο του βήμα ως head chef σε ένα νέο εστιατόριο που συνδυάζει ελληνικές μνήμες, καλό κρέας και σύγχρονη τεχνική

Στη Νέα Πέραμο, ένα μικρό χωριό έξω από τη Καβάλα, ανάμεσα σε πολυάριθμες καφετέριες, τουριστικά μαγαζιά και ψαροταβέρνες, στον κεντρικό παραλιακό δρόμο, συναντάς το Βούτυρον. 

Άνοιξε τις πόρτες του στις αρχές Ιουλίου και είναι ένα εστιατόριο που ήδη έχει ξεχωρίσει καθώς είναι από τις ελάχιστες προτάσεις στην τριγύρω περιοχή που σερβίρει αποκλειστικά κρέας και όχι ψάρι.

Αυτός ήταν και ο λόγος που αποφάσισα να το επισκεφτώ, αν και ήταν πολύ νωρίς, ως νεοσύστατο εστιατόριο. Ο δεύτερος λόγος όμως, είναι η παρουσία του Ευριπίδη Μουρατίδη που αναλαμβάνει για πρώτη του φορά ως επικεφαλής της κουζίνας, τον οποίο είχα γνωρίσει παλαιότερα στο πλευρό του executive chef Γιάννη Μαρινόπουλου, στο Κουτούκι του Σαρρή. 

Το Βούτυρον χωρίζεται σε δύο χώρους: τον εσωτερικό που προορίζεται για τον χειμώνα, καθώς το μαγαζί θα εξυπηρετεί το κοινό όλο το χρόνο, και τον εξωτερικό.

Οι δύο χώροι είναι εντελώς διαφορετικοί μεταξύ τους: ο εσωτερικός έχει από τη μια την ανοιχτή κουζίνα με ένα μαρμάρινο bar που μπορεί να  εξυπηρετήσει λίγους καθήμενους πελάτες και από την άλλη το σαλόνι το οποίο είναι ένα χαριτωμένο γοητευτικό αστικό περιβάλλον, με vintage πλακάκι και σεπαρέ τραπέζια με δερμάτινους καναπέδες. 

Στον εξωτερικό χώρο κάτω από δέντρα που χαρίζουν σκιά, πάνω σε ένα ξύλινο ντεκ, υπάρχουν κομψά ξύλινα τραπεζοκαθίσματα με λευκά τραπεζομάντηλα, δίνοντας έτσι ένα χαλαρό και ανεπιτήδευτα κομψό αστικό τόνο.  

Το μενού στο Βούτυρον είναι αφιερωμένο στο κρέας, όπως είπαμε, το ψάρι απουσιάζει εντελώς. Ο head chef Ευριπίδης Μουρατίδης έχει δημιουργήσει ένα μενού αρκετά μεγάλο, προσπαθώντας εύλογα να ισορροπήσει ανάμεσα στις επιταγές της υψηλής τουριστικής κίνησης κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού και τις επιλογές που θυμίζουν μια αστική κουζίνα που προτιμούν οι ντόπιοι. 

Στόχος του – όπως λέει άλλωστε και ο ίδιος – είναι να ξυπνήσει μνήμες στο κοινό και να προσφέρει νόστιμο και προσεγμένο φαγητό. Με μια πρώτη ανάγνωση, ξεχώρισα στις σαλάτες τις παπαρδέλες κολοκύθας.

Στα κρύα ορεκτικά, ξεχωρίζει ο καβουρμάς, οι ωμές παρασκευές και η πιπεράδα (τρεις διαφορετικές πιπεριές και μια μίξη φέτας με γαλοτύρι), ενώ στα ζεστά ορεκτικά δεν περνάει απαρατήρητη η μοσχαρίσια γλώσσα στη σχάρα και τα ρολάκια Wagyu. 

Τέλος ανάμεσα στα πολλά κυρίως, ξεχώρισα το ζυμαρικό λουμακόνι κοκκινιστό με μαδητό μοσχαράκι, το μοσχαρίσιο σιδηρόδρομο στο φούρνο και τα μοσχαρίσια μάγουλα με τραχανότο.

Για τους λάτρεις του είδους, υπάρχουν πέντε διαφορετικές κοπές, ανάμεσά τους και Α5 Wagyu Ιαπωνίας, που ψήνονται στο Josper (εξειδικευμένος φούρνος με κάρβουνα).

Θεωρώ σκόπιμο να αναφέρω πως στο μενού υπάρχει σωρεία επιλογών από αστικά πιάτα: τυροκαυτερή χειροποίητη, μελιτζανοσαλάτα, αυγά με καβουρμά, κεμπάπ ενώ δεν λείπουν και οι crowd – pleasers επιλογές για τους τουρίστες, όπως πίτα με γύρο χοιρινό, μπουράτα, μοσχαρίσιο burger, κ.ά. 

Ξεκίνησα το γεύμα μου με μια αρωματική γκασπάτσο με φρεσκότατη γλυκιά ντομάτα που δυστυχώς η έλλειψη αλατιού της στέρησε την ένταση και τη νοστιμιά. Η μοσχαρίσια γλώσσα στη σχάρα ήταν απλά εξαιρετική. Μαλακή και τραγανή εξωτερικά, σερβιρίστηκε με μια υπέροχη green pepper sauce σβησμένη με κονιάκ, στην οποία προστέθηκε λίγη κρέμα γάλακτος και σχοινόπρασο. 

Τα ρολάκια Wagyu ήταν πολύ καλά κομμένα σε λεπτές λωρίδες που τυλίχτηκαν και ψήθηκαν σωστά ελάχιστα με φλόγιστρο, που ανέδειξε όλη την ωραία βουτυράτη υφή από το λίπος της εξαιρετικής αυτής κοπής. Εξαιρετικό το ταρτάρ με αυγό ορτυκιού, με ωραία υφή και υψηλή ένταση, από τα καλύτερα που έχω φάει μέσα στη χρονιά. 

Πιάτο που όντως θυμίζει γιαγιαδίστικο τραπέζι ήταν οι πατάτες κομπλέ: κομμένες στο χέρι και φρεσκοτηγανισμένες με σάλτσα από κοκκινιστό μοσχαράκι και τριμμένο κεφαλοτύρι. Το τραχανότο με τα μοσχαρίσια μάγουλα ήταν αψεγάδιαστο: καλοψημένο κρέας που γινόταν κλωστές στο άγγιγμα του πιρουνιού και έλιωνε στο στόμα με έναν υπέροχο μελωμένο τραχανά με την au jus σάλτσα από το κρέας. 

Τέλος, ο μοσχαρίσιος σιδηρόδρομος που ψήθηκε 16 ώρες στο φούρνο Josper έλιωνε στο στόμα με μια νόστιμη και έντονη au jus σάλτσα, ωστόσο θεωρώ πως η τηγανητή πατάτα που συνοδεύει το κρέας στο πιάτο αυτό, είναι πολύ φτωχή και αδικεί το σύνολο. 

Ο Ευριπίδης Μουρατίδης στη πρώτη του προσπάθεια ως head chef της κουζίνας, μου άφησε πολύ καλές εντυπώσεις. Μεθοδικός με προσεγμένα πιάτα, με έντονες γεύσεις και πολύ ωραίες σάλτσες από ζωμούς που όντως ξυπνούν μνήμες και με σωστή τεχνική όπου απαιτείται, παρουσιάζει μια αξιόλογη πρόταση που δύσκολα θα αφήσει κάποιον παραπονεμένο στο Βούτυρον. 

Η κουζίνα του είναι νόστιμη, ποιοτική και οικεία. Με το πέρασμα του χρόνου, είμαι σίγουρος πως θα δημιουργήσει πιάτα με τη δική του σφραγίδα και θα πλαισιώσει τις safe επιλογές με περισσότερα μαγειρευτά πιάτα, στα οποία είναι πολύ αξιόλογος. 

Αν βρεθείτε στη περιοχή, αξίζει πραγματικά η οδήγηση ως τη Νέα Πέραμο ώστε να απολαύσετε την κουζίνα στο Βούτυρον.