Με χοιρινό, κοτόπουλο και κεμπάπ, αφράτες πίτες και τρεις διαφορετικές σάλτσες, το νέο spot κοιτάζει το σουβλάκι χωρίς «lifestyle» περιτύλιγμα
Μια νέα άφιξη έρχεται να προσθέσει μια διαφορετική πινελιά στον γαστρονομικό χάρτη του κέντρου της Αθήνας. Στην Κολοκοτρώνη 39, το Ταρζάν συστήνεται ως ένα ψητοπωλείο που κοιτάζει το σουβλάκι χωρίς περιττές επινοήσεις, χωρίς «lifestyle» περιτύλιγμα και χωρίς διάθεση να ξανασυστήσει κάτι που δεν χρειάζεται συστάσεις.
Η φιλοσοφία του είναι απλή: καλό κρέας και σωστά ψημένο, πίτα και μια παγωμένη μπύρα στο χέρι.

Πίσω από το νέο project βρίσκονται τρεις φίλοι, ο Μάρκος Γούλας, ο Γρηγόρης Μαρσέλης και ο Έντυ Γκερέκος. Οι δύο πρώτοι δραστηριοποιούνται εδώ και χρόνια στο χώρο της εστίασης στο Michigan, ενώ ο τρίτος που συμπληρώνει την ομάδα αποφάσισε να φέρει στο κέντρο της Αθήνας μια ιδέα με έντονο το στοιχείο της νοσταλγίας.
Στο κομμάτι του φαγητού συνεργάστηκαν με την έμπειρη ομάδα των Serial Eaters, με δοκιμές που κράτησαν έξι μήνες και στόχος ήταν, ένα αποτέλεσμα που επιστρέφει το σουβλάκι σε μια πιο αυθεντική και αστική εκδοχή του. Και το πέτυχαν!

Η ιδέα για το Ταρζάν γεννήθηκε από τις αναμνήσεις των ιδιοκτητών από τα συνοικιακά σουβλατζίδικα της δεκαετίας του ’80 κι από κει προέκυψε και το όνομα, μια παιχνιδιάρικη αναφορά στις «ταρζανιές» που έκαναν ως παιδιά!
Ο Έντι Γκερέκος θυμάται όταν τον έπαιρνε η γιαγιά του από το σχολείο στο Π. Φάληρο, περνούσαν από το Τζάκι που το είχαν Πολίτες και έτρωγε σουβλάκι. Μ’αυτό μεγάλωσε τόσο αυτός όσο και οι συνομήλικοι φίλοι του και η γεύση έχει μείνει στη μνήμη του.

Καθώς στην εποχή μας τα περισσότερα από εκείνα τα σουβλατζίδικα με το παραδοσιακό σουβλάκι δεν υπάρχουν πια, με το Ταρζάν θέλουν να επαναφέρουν εκείνη την ουσία που έχουν να θυμούνται. Αν υπάρχει μια λέξη που περιγράφει καλύτερα το Ταρζάν, αυτή είναι «raw». Όχι με την έννοια του πρόχειρου, αλλά ως στάση απέναντι στο φαγητό.
Εδώ, το προϊόν βρίσκεται στο επίκεντρο και όλα τα υπόλοιπα μπαίνουν διακριτικά σε δεύτερο πλάνο. Η αισθητική παραπέμπει σε μια άλλη εποχή, όταν το σουβλάκι ήταν γρήγορο, νόστιμο και άμεσο. Μια εποχή που η έξοδος για ψητό σήμαινε μια απλή, καθημερινή απόλαυση και όχι απαραίτητα μια ολόκληρη γαστρονομική εμπειρία.

Το μενού ακολουθεί την ίδια λογική και δεν ανοίγεται σε αμέτρητες επιλογές. Το Ταρζάν επιλέγει να εστιάσει σε τρία κρέατα: το παραδοσιακό χοιρινό καλαμάκι και το καλαμάκι κοτόπουλο που είναι από τη Φάρμα Καραγιάννη, καθώς και το κεμπάπ που παρασκευάζεται στο μαγαζί από μοσχαρίσιο κιμά, προσθέτοντας λίγο πρόβειο λίπος για νοστιμιά, πιπεριά Φλωρίνης και αλατοπίπερο.
Επίσης, για τα τυλιχτά προτείνουν τρεις διαφορετικές σάλτσες, όσα και τα κρεατικά τους.
Η γλυκοπικάντικη κόκκινη φτιάχνεται από ντομάτες και πιπεριές Φλωρίνης και τσίλι, που αφού ψηθούν πρώτα και πάρουν έναν καπνιστό χαρακτήρα, πολτοποιούνται μαζί με σκόρδο και εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο.

Η λευκή σάλτσα γίνεται με στραγγιστό αγελαδινό γιαούρτι, ξύσμα λεμονιού και ελαιόλαδο. Είναι δροσερή, ανάλαφρη και ταιριάζει πολύ με το κεμπάπ. Η πράσινη έχει βάση τον μαϊντανό και προσθέτουν το σκόρδο και το ελαιόλαδο και μοιάζει με chimichurri, αλλά την προσαρμόζουν στα μέτρα του ελληνικού σουβλακιού. Αυτή πάει γάντι με το χοιρινό.
Για το κοτόπουλο υπάρχει και η μουστάρδα ως επιλογή. Χρησιμοποιούν την ελληνική πικάντικη μουστάρδα της ΕΚΜΑ.
Η robata έχει πρωταγωνιστικό ρόλο, καθώς με τις υψηλές θερμοκρασίες που αναπτύσσει, το κρέας ψήνεται γρήγορα εξωτερικά, ενώ διατηρείται ζουμερό εσωτερικά. Επίσης του δίνει εκείνο το χαρακτηριστικό άρωμα και την ελαφρώς καπνιστή γεύση που αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ελληνικής παράδοσης του ψητοπωλείου.

Στην ίδια ψησταριά μπαίνουν και οι αφράτες πίτες από το εργαστήρι Σταμάτης στο Περιστέρι, από τις καλύτερες που κυκλοφορούν στην αγορά. Παράλληλα, υπάρχει μια συνειδητή επιλογή, οι πατάτες να απουσιάζουν από το τυλιχτό. Η λογική είναι να παραμένει η γεύση καθαρή και να μην επισκιάζεται το κρέας από επιπλέον υλικά.
Η εμπειρία στο Ταρζάν ολοκληρώνεται με μπύρα draft, η οποία παράγεται αποκλειστικά για το μαγαζί και σερβίρεται παγωμένη. Ένα στοιχείο που ταιριάζει απόλυτα με την φιλοσοφία του χώρου: απλό, δροσερό και φτιαγμένο για να συνοδεύσει το ψητό χωρίς να το ανταγωνίζεται.

Σε μια εποχή όπου το σουβλάκι έχει γνωρίσει αμέτρητες δημιουργικές παραλλαγές, το Ταρζάν επιλέγει έναν διαφορετικό δρόμο. Δεν προσπαθεί να το κάνει πιο σύνθετο, αλλά να θυμίσει στο κοινό γιατί αγαπήθηκε εξαρχής.
Στην Κολοκοτρώνη, το σουβλάκι συναντά μια σύγχρονη urban ματιά και η νοσταλγία των ’80s μεταφράζεται σε ένα νέο σημείο συνάντησης για όσους εξακολουθούν να πιστεύουν ότι μερικές φορές το καλύτερο φαγητό είναι και το πιο απλό.

