Μια παλιά αθηναϊκή πλατεία που άντεξε στο χρόνο και συνεχίζει να συγκεντρώνει ανθρώπους, αναμνήσεις και ενδιαφέρουσες γεύσεις
Η φοιτητική μου ζωή χαρακτηρίστηκε από τρία σημεία αναφοράς. Το ένα ήταν το καφενείο απέναντι από το Χημείο, στη Σόλωνος, ένα ιδανικό στέκι για τις φοιτητικές πρέφες και τα φλιπεράκια της εποχής. Τα άλλα δύο ήταν το ιστορικό Dolce, που «αλλαξοπίστησε» και έγινε Φίλιον λίγο πριν μπούμε στον 21ο αιώνα, και η Πλατεία Προσκόπων.
«Η μικρή πλατεία του Κολωνακίου», όπως την αποκαλούσαν κάποιοι την κοσμικοί τον οδών Στησιχόρου και Ρηγίλλης, μπήκε στη ζωή μου το 1961, όταν άνοιξε ο Μαγεμένος Αυλός. Αν και πέρασαν πολλά χρόνια από τότε και τόσο το Dolce όσο και το καφενείο του Χημείου έγιναν παρελθόν, η Πλατεία Προσκόπων ζει και βασιλεύει.
Σε αντίθεση με άλλα σημεία της Αθήνας, όπως, επί παραδείγματι, η Φωκίωνος Νέγρη, η Πλατεία Αμερικής κ.α. , η Πλατεία Προσκόπων παραμένει καταπράσινη και ελκυστική. Ίσως, μετά από τόσα χρόνια, να είναι λίγο πιο θορυβώδης και να φιλοξενεί αρκετούς που δεν έχουν καμία σχέση με τους Παγκρατιώτες και τους Κολωνακιώτες της δεκαετίας του ’60.
Παρά το γεγονός ότι πολλοί από εμάς θα προσπαθούσαμε να την κρύψουμε από τους «ξένους», εμείς επιλέξαμε να σας την προτείνουμε όχι διηγούμενοι την ιστορία της, αλλά προτείνοντάς σας τρία εμβληματικά της σημεία για καλό φαγητό.
Μαγεμένος Αυλός
Μετά από όσα έγραψα στον πρόλογο, θα ήταν λίγο δύσκολο να συνεχίσω χωρίς να δώσω το προβάδισμα στον Μαγεμένο Αυλό. Άλλωστε, στην περίπτωση αυτού του εστιατορίου ισχύει, τουλάχιστον για μένα, το «ήμουνα νιος και γέρασα».
Αν θυμάμαι καλά, πρωτοπάτησα το πόδι μου στην πλατεία όταν άνοιξε το συγκεκριμένο εστιατόριο. Στη μνήμη μου έχω ζωντανούς όχι μόνο τον Μάνο, αλλά και τον Ελύτη, τον Γκάτσο, τον Σπύρο Σακκά, τον Γιώργο Κουρουπό και πολλούς άλλους.
Πηγαίνω ακόμα και τώρα. Αν είναι καλοκαίρι, προτιμώ τα τραπεζάκια στην πλατεία, απέναντι. Το χειμώνα, όμως, το εσωτερικό, με την κλασική επίπλωση που μετράει σχεδόν έναν αιώνα, είναι ζεστό και φιλόξενο και μου θυμίζει άλλες εποχές.
Το μενού είναι πολυσυλλεκτικό. Μπορεί να σε ξεναγήσει στην ελληνική κουζίνα, υπάρχουν όμως και άφθονες διεθνείς πινελιές. Κλασικό μεν, ευχάριστο στον ουρανίσκο δε, καλύπτει όλα τα γούστα.
Διεύθ. Αμύντα 4, Αθήνα | Τηλ. 210 7223 195
Άσωτος
Χωρίς πολλά λόγια και καβαλισμούς της ελληνικής γλώσσας – άκου «rogue tavern»! – ο Άσωτος εκσυγχρονίζει τις γεύσεις που προτείνει η Πλατεία Προσκόπων και την κάνει ένα κλικ, ίσως και λίγο περισσότερο, πιο γευστική και πιο σύγχρονη με την παρουσία του.
Και επειδή ο μέσος πολίτης δεν υποχρεούται να γνωρίζει τι σημαίνουν οι ορολογίες που πολιτογραφούνται στην αγγλική γλώσσα, να πούμε απλά ότι, κατά τη γνώμη κάποιων που πέρασαν από εκεί, ο Άσωτος είναι ένα ταβερνίζον εστιατόριο ή μια ταβέρνα εστιατορικής αισθητικής.
Διαλέγετε και παίρνετε. Το κυριότερο, όμως, είναι ότι καταλαβαίνετε, πριν καν καθίσετε, σε τι μαγαζί ήρθατε να φάτε. Το πιο σημαντικό απ’ όλα είναι ότι ο chef – patron Μιχάλης Μερζένης ξέρει καλά τη δουλειά του, μαγειρεύει νόστιμα και προτείνει ένα μενού το οποίο έχει επαρκή ελληνικά χαρακτηριστικά, χωρίς να περιφρονεί και τις διεθνείς επιρροές.
Και επειδή κάτι πρέπει να προτείνουμε για να δοκιμάσετε, εμάς μας άρεσαν τα γεμιστά κολοκύθια στον ξυλόφουρνο και το ημίπαστο ψάρι.
Διεύθ. Αμύντα 6, Αθήνα | Τηλ. 210 7213 720
Αερόστατο
Αν θέλετε τη γνώμη μου, με την ιδιότητα του τακτικού αλλά και παμπάλαιου θαμώνα της περιοχής, θα σας έλεγα ότι το Αερόστατο, το οποίο έπεσε ουρανοκατέβατο στην πλατεία πριν από 20 χρόνια, συμπληρώνει την εικόνα και κάνει την Πλατεία Προσκόπων πραγματικά μοναδική.
Λίγο καφέ, λίγο μπαρ, λίγο φαγάδικο, με απλά πραγματάκια – τίποτα υπερβολικά σύνθετο – και με πελάτες «αχταρμά». Περασμένης γενιάς, που πίνουν τον καφέ τους, εναλλακτικοί, μοδάτοι και… σκυλιά. Όπως γράφουν, και αυτά είναι καλοδεχούμενα.
Μερικοί κάνουν παράπονα για τον τρόπο εξυπηρέτησης και κάποιοι διαφωνούν με τη γευστική πρόταση. Εγώ, τις λίγες φορές που το προτίμησα, δεν είδα τίποτα κακό.
Φυσικά, δεν είναι Athénée.
Διεύθ. Πτολεμαίων 4, Αθήνα | Τηλ. 210 7241 116
Ξανακοιτάζοντας το κείμενο, έχω αρχίσει να αναρωτιέμαι αν έκανα καλά που τα έγραψα και αν πρέπει να δημοσιευτεί.
Η Πλατεία Προσκόπων είναι μία διασημότητα στον χώρο των πλατειών της Αθήνας. Ήδη, πολλά καλοκαιρινά βράδια, δυσκολεύομαι να βρω τραπέζι. Φοβάμαι μήπως αυτό χειροτερέψει. Όπως και να ’χει, όμως, η πλατεία το αξίζει.
Όμως, δεν τελειώσαμε. Η Πλατεία Προσκόπων έχει και περίχωρα, τα οποία είναι εξόχως ενδιαφέροντα. Θα επανέλθουμε, λοιπόν.
