Στο Κουκάκι, ο Λόλος κρατάει ζωντανή την αυθεντική ταβέρνα με γεύσεις και στιγμές που δεν αλλάζουν
Υπάρχουν μέρη στην Αθήνα που δεν αλλάζουν, όχι επειδή δεν μπορούν, αλλά επειδή δεν χρειάζεται. Ο Λόλος στο Κουκάκι είναι ένα από αυτά. Εδώ και πάνω από 40 χρόνια, ο Λόλος στέκεται στο ίδιο πόστο, στον όμορφο πεζόδρομο της Γεωργίου Ολυμπίου, και κάνει κάτι πολύ απλό και εξίσου πολύ δύσκολο: κρατάει ζωντανή την έννοια της αυθεντικής ταβέρνας.
Η μέρα στον Λόλο ξεκινά απλά, αλλά και τελετουργικά. Από νωρίς το πρωί, ο Λόλος γεμίζει με τους ανθρώπους της γειτονιάς, εκείνους που ξέρουν ότι ένας σωστός ελληνικός καφές δεν είναι απλώς ρόφημα, αλλά είναι η αφορμή για κουβέντα. Στον Λόλο, αυτή η πρώτη φάση της ημέρας έχει κάτι οικείο, το καφενείο μιας γειτονιάς, καφές, τσιπουράκι με μεζέ και σουσού, κάτι που σε κάνει να νιώθεις ότι βρίσκεσαι στο σωστό μέρος χωρίς να χρειάζεται εξήγηση.
Καθώς περνά η ώρα, ο Λόλος αλλάζει ρυθμό. Από την κουζίνα του αρχίζουν να βγαίνουν οι πρώτες μυρωδιές από μαγειρευτά και μεζέδες, και κάπου εκεί κάνουν την εμφάνισή τους και τα πρώτα ποτηράκια τσίπουρο. Στον Λόλο, το φαγητό δεν είναι απλώς οι μεζέδες, είναι τα μαγειρευτά, είναι της ημέρας, είναι τα κυρίως, είναι όλα μια αφορμή για να κάτσεις λίγο παραπάνω, να ανοίξεις μια δεύτερη κουβέντα, να γεμίσεις ξανά το ποτήρι.
Η ποικιλία είναι μεγάλη και αυτό φαίνεται από την πρώτη ματιά. Στον Λόλο θα βρεις μεζέδες για μοίρασμα, μαγειρευτά που αλλάζουν μέσα στην εβδομάδα, επιλογές με θαλασσινά αλλά και κρέας, καθώς και πιάτα ημέρας που κρατούν ζωντανή την αίσθηση της παραδοσιακής ελληνικής κουζίνας. Όλα στον Λόλο έχουν μια απλότητα που δεν είναι τυχαία αλλά είναι αποτέλεσμα εμπειρίας και συνέπειας.
Και όσο πέφτει το φως, ο Λόλος γίνεται ακόμα καλύτερος. Οι παρέες μεγαλώνουν, τα τραπέζια γεμίζουν και τα ποτήρια αρχίζουν να αδειάζουν και να ξαναγεμίζουν πιο γρήγορα. Στην μικρή αυτή πλατεία, ο Λόλος αποκτά μια άλλη ενέργεια, πιο ζωντανή, πιο αυθόρμητη. Είναι από αυτά τα μέρη όπου πάντα κάτι συμβαίνει – κουβέντες και γέλια που απλώνονται, και στιγμές που μένουν.
Αυτό που κάνει τον Λόλο να ξεχωρίζει δεν είναι μόνο το φαγητό ή η τοποθεσία. Είναι οι άνθρωποι. Η εξυπηρέτηση στον Λόλο έχει αυτή τη σπάνια ισορροπία ανάμεσα στο επαγγελματικό και το ανθρώπινο. Υπάρχει χαμόγελο, υπάρχει διάθεση, υπάρχει αυτή η αίσθηση ότι κάποιος πραγματικά νοιάζεται να περάσεις καλά.
Στο τέλος, ο Λόλος δεν είναι άλλη μια ταβέρνα στο Κουκάκι, είναι μια γωνιά που κάνει την Αθήνα να μοιάζει λίγο λιγότερο πόλη και λίγο περισσότερο σπίτι. Μπορεί να έρθεις για το φαγητό, αλλά σίγουρα θα μείνεις για το συναίσθημα που σου βγάζει.
Και κάπως έτσι, ο Λόλος γίνεται συνήθεια, από εκείνες τις καλές που δεν θέλεις να κόψεις.
