Η ιστορία της Φερεκύδου 2, η ατμόσφαιρα ενός παλιού αθηναϊκού σπιτιού και μια comfort ιταλική κουζίνα με ναπολιτάνικη πίτσα, χειροποίητα ζυμαρικά και κλασικά πιάτα
Είναι Κυριακή μεσημέρι και έχουμε αποφασίσει να βγούμε για φαγητό στο Παγκράτι. Η φίλη μου προτιμά ιταλικό και υπάρχει ένα μαγαζάκι που δεν έχω επισκεφτεί και την παροτρύνω να γευματίσουμε σε αυτό.
Αναφέρομαι στο Luma, το οποίο στεγάζεται σε ένα ιστορικό – για το χώρο της γεύσης – κτίριο, μιας και όσοι γνωρίζουμε την περιοχή από παλιά και έχουμε δει τη μετάλλαξή της ανά τα χρόνια, το θυμόμαστε ως Mystic Pizza.
Η φίλη μου όμως, επειδή μεγάλωσε στη γειτονιά, έχει μνήμες από τότε που το κτίριο στέγαζε την «Ταβέρνα του Μεγαρίτη», μια από τις πρώτες που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην ιστορία της ελληνικής εστίασης, μαζί με αυτή του «Βυρίνη» που είναι ακόμη σταθερή στο πόστο της.
Το Luma, εκτός του ότι είναι γνωστό για τη γευστική του πρόταση που είναι αφιερωμένη στην Ιταλική κουζίνα, είναι ένας χώρος που αξίζει να επισκεφτεί κανείς για την αισθητική, τη διακόσμηση, αλλά και το ρομαντισμό που κρύβει το κτίριο της οδού Φερεκύδου, όπου και φιλοξενείται.
Το κτίριο του Luma, για τους λάτρεις της αρχιτεκτονικής, είναι μια μεσοπολεμική κατοικία με παλαιώτερο μονώροφο πυρήνα και μια μεταγενέστερη προσθήκη που σήμερα το καθιστά διώροφο.
Ενδιαφέρον παρουσιάζει το υπόγειο κελάρι – ειδικά για τους οινόφιλους – τα παραδοσιακά του ανοίγματα, οι φεγγίτες, αλλά κυρίως το γεγονός ότι η επιχειρηματική ομάδα του Luma θέλησε να αναδείξει την ιστορικότητα και τον παλιό χαρακτήρα του κτιρίου χωρίς να του «αλλάξει τα φώτα» προς την ιταλική κατεύθυνση που απαιτείται και από το μενού του.
Επομένως, πιστέψτε με, για κάποιους συναισθηματικούς Παγκρατιώτες το Luma έχει και ένα ιστορικό πλεονέκτημα σε σχέση με άλλα ιταλικά της πόλης μας.
Από τη στιγμή που περνάς την πόρτα του, εντυπωσιάζεσαι από τη διακόσμηση, την κάθε γωνιά που κρύβει και μια διαφορετική νότα Ιταλίας, το φως, αλλά και την συγχρονισμένη υπερκινητικότητα του προσωπικού σάλας. Οι χώροι του δεν είναι ενιαίοι, το ξύλο, η πέτρα και το μάρμαρο είναι κύρια υλικά μιας σύνθεσης που εκπέμπουν ιταλική θαλπωρή και οικεία αίσθηση.
Είναι ιδανικό σημείο για πρώτα ραντεβού, για μια κοινωνική εκδήλωση και κυρίως για ένα οικογενειακό γεύμα ή δείπνο. Είναι πολύ ευχάριστο τους καλοκαιρινούς μήνες λόγω του rooftop χωρίς να αδικείται το εσωτερικό του – το οποίο φαντάζομαι τα Χριστούγεννα – και θα είναι μια σκέτη γλύκα!
Όσον αφορά το μενού του, ο επισκέπτης ίσως να αναζητά τη νοσταλγία της ναπολιτάνικης τρατορίας στα πιάτα του, αλλά θα είναι σε μια πιο σύγχρονη εκδοχή της. Η ανοιχτή κουζίνα και ο ξυλόφουρνος προσδίδουν χαρακτήρα και σε συνδυασμό με τα πιάτα, η επιλογή είναι safe και δεν σε απογοητεύει ό,τι και να επιλέξεις, ακόμη κι αν είσαι από αυτούς που ακολουθούν το τρίπτυχο «pizza – pasta – dolce».
Με μια γρήγορη ματιά, διακρίνουμε τα classics της ιταλικής κουζίνας στα antipasti, όπως τα arancini, carpaccio και burrata με τη σπιτική σάλτσα ντομάτας, από τα οποία επιλέξαμε τα arancini λόγω της εμμονής μου στο πανάρισμα και στο τηγάνι. Απολαυστικά, πληθωρικά, πλούσια στη σύνθεσή τους. Αξιοπρεπή.
Η πίτσα μας ήταν η Bianca, με ραγού μανιταριών, σχοινόπρασο και λάδι τρούφας. Εδώ, θα απολαύσεις μια από τις πιο σωστές ζύμες ναπολιτάνικης σχολής, με τα υλικά να είναι μετρημένα, χωρίς να αλλοιώνουν το κέντρο της πίτσας και σε σωστό ψήσιμο. Νομίζω, πως στο Luma πρέπει να επιστρέφεις σταθερά για την πίτσα του κι ελπίζω να μη μας απογοητεύσει…
Από τα ζυμαρικά δοκιμάσαμε τα Rigatoni Carbonara, χειροποίητα ζυμαρικά, πληθωρικά σε κρόκο αυγού με μπόλικο pecorino και guanciale. Υπερβολική αλμυρότητα λόγω των πρώτων υλών, αλλά σωστό al dente βράσιμο και μια μερίδα που μπορεί εύκολα να μοιραστεί. Και μεταξύ μας, αν στην παρέα έχετε κάποιον που τρώει ζυμαρικά με ψωμάκι, δεν θα αφήσει δείγμα από τη σάλτσα στο πιάτο. Τόσο comfort το πιάτο!
Αν και γευματίζαμε μεσημέρι και ήμασταν ήδη χορτάτοι, δεν αντισταθήκαμε στο tiramisu που ακολουθεί τη φιλοσοφία «sharing is caring» ακόμη και για μια φανατική sweet tooth σαν τη φίλη μου. Αυτό το ιταλικό classic είναι πολύ νόστιμο στο Luma, αλλά θα ήθελα τα ladyfingers (όπως συνηθίζω να αποκαλώ τα σαβαγιάρ) να είναι λίγο πιο υγρά και ισόρροπα ποτισμένα.
Όσον αφορά την οινική πρόταση του Luma, εδώ μπορείς να απολαύσεις με την παρέα σου ένα κρασί είτε σε ποτήρι είτε σε φιάλη, οι τιμές είναι φυσιολογικές σε αντίθεση με άλλα εστιατόρια του ίδιου ύφους. Δεν λείπουν τα spritz και τα cocktails που κάνουν ακόμη πιο δελεαστική την πρόταση για μια έξοδο που αξίζει τα χρήματά σας στον όμορφο χώρο του.
Το Luma είναι ένα comfort ιταλικό εστιατόριο, στο οποίο θα επέστρεφα ξανά για την πίτσα του, για να ξεφύγει το μάτι μου από τα συνηθισμένα, για να απολαύσω πιάτα σε ένα περιβάλλον που με συγκινεί αισθητικά.
Πάνω από όλα, θα περνούσα πάλι το κατώφλι του για να με λούσει το φως του μεσημεριού όσο θα απολαμβάνω ένα κομμάτι πίτσα. Μικρή αλλά ουσιαστική στιγμή απόλαυσης…
Luma
Ακολουθήστε μας
Περισσότερα
