Στο 7 Sins Cocktail House, η Κέρκυρα αφηγείται την αθέατη πλευρά της μέσα από cocktails όπου οι γεύσεις του νησιού γίνονται η βάση, η πραγματική ιστορία
Μερικές φορές, για να καταλάβεις ένα cocktail, πρέπει πρώτα να ξεχάσεις όλα όσα ξέρεις γι’ αυτό. Να μην ψάξεις από την πρώτη στιγμή το τζιν, το ρούμι, την τεκίλα και όλα τα υπόλοιπα spirits, που βρίσκονται μέσα στο ποτήρι σου, αλλά να αφήσεις τη γεύση να σου πει τη δική της ιστορία.
Αυτή είναι η βασική ιδέα πίσω από το «Κόρκυρα – Το Αθέατο Νησί», το νέο project του 7 Sins Cocktail House, που αντιμετωπίζει το cocktail όχι απλώς ως ένα ποτό, αλλά ως έναν διαφορετικό τρόπο να γνωρίσεις το νησί της Κέρκυρας.
Η αφετηρία του project βρίσκεται σε ένα απλό αλλά ουσιαστικό ερώτημα: μπορεί ένα cocktail να αφηγηθεί έναν τόπο; Για τους ανθρώπους του 7 Sins Cocktail House, η απάντηση είναι πως μπορεί. Και μπορεί να το κάνει χωρίς να χρειάζεται να σου αποκαλύψει τα πάντα από την πρώτη στιγμή. Το «Κόρκυρα – Το Αθέατο Νησί» δημιουργήθηκε για να αποδώσει την πραγματική ταυτότητα της Κέρκυρας μέσα από γεύσεις, αρώματα, πρώτες ύλες και ιστορίες που συχνά μένουν έξω από τη συνηθισμένη εικόνα του νησιού.
Το «Αθέατο Νησί» είναι ακριβώς αυτή η πλευρά της Κέρκυρας. Οι μύθοι των Φαιάκων, οι ιστορικές επιρροές που άφησαν πίσω τους Ενετοί, οι Γάλλοι και Άγγλοι, η γαστρονομική μνήμη, οι μικροί παραγωγοί, οι πρώτες ύλες και όλα εκείνα τα στοιχεία που δεν αποτυπώνονται εύκολα σε μια καρτ ποστάλ.
Η Κέρκυρα δεν είναι μόνο αυτή που βλέπεις. Είναι και αυτή που αισθάνεσαι. Και στο 7 Sins Cocktail House, αυτή η αόρατη γεωγραφία μεταφράζεται σε μια νέα γευστική γλώσσα.
Η λίστα δεν λειτουργεί όπως ένα συμβατικό cocktail menu. Δεν οργανώνεται γύρω από κατηγορίες αποσταγμάτων και δεν σου ζητά να επιλέξεις το αγαπημένο σου spirit. Εδώ, το αλκοόλ περνά συνειδητά σε δεύτερη μοίρα. Η βάση δεν είναι το σημείο από όπου ξεκινά η επιλογή. Πρώτα έρχεται η γεύση. Το άρωμα. Η πρώτη ύλη. Η ιστορία. Ο επισκέπτης καλείται να δοκιμάσει, να ανακαλύψει και να αφήσει τον ουρανίσκο του να τον οδηγήσει.
Κάθε cocktail είναι ένα πέρασμα μέσα από την αόρατη γεωγραφία της Κόρκυρας. Μέσα από τους ανέμους και τα λιμάνια της, τους βράχους και τους κρυμμένους όρμους, τα νερά και τη γλυκιά νοσταλγία της επιστροφής.
Η βραδιά απλώνεται σαν μια μικρή Οδύσσεια, ξεκινώντας από το φως και την άφιξη, περνώντας μέσα από τη ζεστασιά, τη φιλοξενία και τον πειρασμό, για να καταλήξει σε μια πιο ήσυχη, εσωστρεφή αναδρομή.
Οι τέσσερις θεματικές διαδρομές λειτουργούν ως κεφάλαια ενός ενιαίου ταξιδιού, που προφανώς θα σας πω μερικές από αυτές ή μάλλον μερικά από αυτά, τα υπόλοιπα θα πρέπει να τα ανακαλύψετε μόνοι σας (Spoilers):
Η πρώτη διαδρομή είναι η Άφιξη, και ξεκινά με το Κόρκυρα. Το όνομά του έχει τις ρίζες του στη μυθολογία και λειτουργεί σαν η πρώτη εικόνα που έχεις από ένα νησί πριν ακόμη το γνωρίσεις πραγματικά. Αφρώδες κρασί, βερίκοκο και γεράνι δημιουργούν μια σύνθεση φωτεινή, αέρινη και σχεδόν φευγαλέα γεύση και πάντα χωρίς να ξέρουμε την βάση του αλκοόλ (όχι δεν είναι το αφρώδες).
Μια στιγμή ομορφιάς που κρατά αρκετά ώστε να μείνει στη μνήμη και να γίνει θρύλος. Είναι η πρώτη ματιά, η αρχή της διαδρομής και η υπόσχεση ότι κάτι περισσότερο βρίσκεται ακόμη στην πορεία σου για να δεις και να δοκιμάσεις.
Ακολουθεί ο Τόπος, εκεί όπου οι ξένοι γίνονται φίλοι και το ταξίδι βρίσκει ένα τραπέζι μπροστά του. Το Τραπέζι, είναι εμπνευσμένο από τη φιλοξενία των Φαιάκων και από εκείνες τις μεγάλες στιγμές γύρω από ένα τραπέζι, όπου φαγητό, κρασί μοιράζονται ιστορίες. Το ντόπιο νούμπουλο συναντά την πικάντικη πιπεριά, το παλαιωμένο κόκκινο κρασί, τη ντομάτα και το αγγούρι ( ναι είπαμε δεν ξέρουμε τι αλκοόλ έχει μέσα), δημιουργώντας ένα μωσαϊκό γεύσεων που θυμίζει περισσότερο γεύμα παρά cocktail.
Στη συνέχεια έρχεται, το Πέρασμα, εκεί όπου το νησί αλλάζει πρόσωπο. Γίνεται πιο πρωτόγονο, πιο ακατέργαστο και ίσως πιο αληθινό.
Το Voice of the Rocks είναι εμπνευσμένο από τις δυτικές ακτές της Κέρκυρας, εκεί όπου η θάλασσα συναντά τους βράχους με μεγαλύτερη ένταση. Κουμ κουάτ, κρίταμο και φραγκόσυκο συνθέτουν μια γεύση βαθιά μεσογειακή, με αλμυρές, γήινες και άγριες αποχρώσεις (ναι, πάλι, το spirit είναι ένας μύθος, μία έννοια). Είναι ένα cocktail που μοιάζει να κουβαλά μέσα του μια ιστορία παλαιότερη ακόμη και από τον ίδιο τον μύθο.
Και όπως κάθε ταξίδι, έτσι και αυτή η Οδύσσεια ολοκληρώνεται με, τη Νοσταλγία. Με εκείνη τη στιγμή που η επιστροφή αρχίζει να γίνεται πιο σημαντική από την επόμενη αναχώρηση. Οι αρχαίοι Έλληνες την ονόμασαν Νόστο, την ιερή ανάγκη να επιστρέψεις στο σπίτι.
Το Nostos, με μαντολάτο και σπιτικό amaro από καφέ (μη ξαναλέμε τα ίδια, ξέρετε), μεταφέρει αυτή τη γλυκόπικρη αίσθηση του τέλους. Εκείνη τη στιγμή που κουβαλάς μαζί σου όλα όσα έζησες, αλλά ένα κομμάτι σου έχει ήδη αρχίσει να ψάχνει τον δρόμο της επιστροφής.
Και αυτή είναι ίσως η πιο ενδιαφέρουσα πλευρά του «Κόρκυρα – Το Αθέατο Νησί». Δεν σου ζητά να γνωρίζεις από πριν τι βρίσκεται μέσα στο ποτήρι σου. Δεν σου ζητά να επιλέξεις ένα cocktail επειδή προτιμάς ένα συγκεκριμένο spirit.
Σου ζητά να δοκιμάσεις. Να εμπιστευτείς τις αισθήσεις σου. Να αναγνωρίσεις ένα άρωμα, μια οξύτητα, μια γλυκύτητα ή μια αλμυρή νότα, μία γεύση που θα σου ξυπνήσει μια ανάμνηση και να αφήσεις αυτές τις γεύσεις να σε οδηγήσουν στον τόπο.
Το κουμ κουάτ, η συκομαΐδα, το νούμπουλο, το μαντολάτο, το ελαιόλαδο, το μέλι, τα αρωματικά βότανα και οι υπόλοιπες κερκυραϊκές πρώτες ύλες δεν βρίσκονται εδώ απλώς για να δηλώσουν την τοπικότητα. Κουβαλούν μνήμη, γεωγραφία και ιστορίες ανθρώπων. Οι σύγχρονες τεχνικές του bartending έρχονται να τις αναδείξουν και όχι να τις κρύβουν πίσω από την τεχνική.
Στο 7 Sins Cocktail House, η εμπειρία δεν τελειώνει στην παρασκευή ενός cocktail. Η παρουσίαση, η επικοινωνία με τους bartenders και η ιστορία που συνοδεύει κάθε διαδρομή γίνονται μέρος της ίδιας της αφήγησης. Η φιλοξενία δεν αντιμετωπίζεται απλώς ως υπηρεσία, αλλά ως ένας ακόμη τρόπος να μεταφερθεί η ιστορία του νησιού.
Το «Κόρκυρα – Το Αθέατο Νησί» θέλει τελικά να κάνει κάτι απλό, αλλά δύσκολο: να σε κάνει να γευτείς την Κέρκυρα χωρίς να σου την εξηγήσει ολόκληρη. Να αφήσει το αλκοόλ το γνωστό στο παρασκήνιο και να δώσει χώρο στις γεύσεις και στις πρώτες ύλες να πρωταγωνιστήσουν.
Γιατί εδώ η πρώτη ερώτηση δεν είναι «τι ποτό πίνω;». Είναι «τι γεύση έχει η Κέρκυρα;». Και η απάντηση βρίσκεται κάπου ανάμεσα στην πρώτη και την τελευταία γουλιά.
