Ένας εξαιρετικός συνδυασμός φυσικού περιβάλλοντος και μιας πρωτότυπης, πολυσυλλεκτικής γευστικής πρότασης
Αν, κατά τη διάρκεια μιας τυχαίας συζήτησης σε μια παρέα, αναφερθεί η λέξη «Fuga», το πιθανότερο είναι ότι οι περισσότεροι παριστάμενοι θα ρωτήσουν: «Τι είναι αυτό;». Μια μικρότερη ομάδα ίσως αναφερθεί στο συγκεκριμένο μουσικό πολυφωνικό είδος ή στον Μπαχ.
Τέλος, είναι πιθανό κάποιος να σκεφτεί και να μιλήσει για το εστιατόριο με το ίδιο όνομα, που βρίσκεται στον κήπο του Μεγάρου Μουσικής.
Κάποιος εύλογα θα μπορούσε να αναρωτηθεί: «Τι το ιδιαίτερο έχει αυτή η Fuga, ώστε το όνομά της να είναι τόσο αναγνωρίσιμο;».
Απευθυνόμενος σε όσους δεν τη γνωρίζουν, θα έλεγα ότι δεν διαθέτει ένα, αλλά δύο σημαντικά χαρακτηριστικά. Το πρώτο είναι ότι πίσω από το όνομα αυτό βρίσκεται ο Απόστολος Τραστέλης, μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες του ελληνικού γαστρονομικού χώρου.
Το δεύτερο είναι ότι, παρότι η Fuga βρίσκεται στην καρδιά μιας πολυθόρυβης πρωτεύουσας, ο επισκέπτης που κάθεται στα τραπέζια της έχει την αίσθηση ότι βρίσκεται κάπου στο δάσος της Καισαριανής. Η γειτονική λεωφόρος Βασιλίσσης Σοφίας, που απέχει μόλις λίγα μέτρα, μοιάζει να μην υπάρχει.
Με βάση όλα τα παραπάνω, η πραγματικότητα, όταν αναφερόμαστε στη Fuga, είναι η εξής: πρόκειται για ένα εστιατόριο υψηλής ποιότητας, το οποίο βρίσκεται στο κέντρο της Αθήνας, αλλά περιβάλλεται από ένα τοπίο που παραπέμπει περισσότερο σε εξοχικό προορισμό παρά σε αστικό περιβάλλον.
Παράλληλα, η Fuga συμπληρώνει πλέον περισσότερα από δεκαπέντε χρόνια παρουσίας. Στα πρώτα χρόνια λειτουργίας της αποτέλεσε αναμφίβολα ένα από τα πιο πολυσυζητημένα εστιατόρια της πόλης. Τα τελευταία χρόνια, παρότι το επίπεδό της παραμένει υψηλό, δεν συζητείται με την ίδια ένταση και συχνά διαπιστώνω σε προσωπικές συζητήσεις ότι αρκετός κόσμος δεν τη γνωρίζει.
Πριν από μερικές εβδομάδες είχα την ευκαιρία, μετά από αρκετό καιρό, να καθίσω ξανά σε ένα από τα τραπέζια της και να δοκιμάσω πιάτα από το μενού της.
Η σημερινή γαστρονομική πραγματικότητα της Fuga δεν έχει πλέον καμία σχέση με την ιταλότροπη κουζίνα που χαρακτήριζε παλαιότερες περιόδους της πορείας της. Η τρέχουσα πρόταση έχει έναν έντονα πολυσυλλεκτικό χαρακτήρα, με επιρροές που καλύπτουν ένα ευρύ γεωγραφικό φάσμα.
Το μενού αντλεί στοιχεία από την Άπω Ανατολή, συνομιλεί διακριτικά με την ευρωπαϊκή κουζίνα και, με λίγη φαντασία, ταξιδεύει ακόμη πιο δυτικά.
Το συγκεκριμένο είδος κουζίνας είναι ιδιαίτερα δημοφιλές στις μέρες μας και απευθύνεται σε ένα ευρύ κοινό. Δοκίμασα αρκετά πιάτα από τη γευστική πρόταση της Fuga και το συμπέρασμα που προκύπτει αβίαστα είναι ότι το συνολικό επίπεδο είναι ιδιαίτερα αξιόλογο, ενώ ορισμένα πιάτα μπορούν να σταθούν επάξια απέναντι σε αντίστοιχες δημιουργίες πολύ ακριβότερων εστιατορίων.
Από τα πολλά πιάτα που έφτασαν στο τραπέζι μου, ξεχώρισα το εξαιρετικά εκτελεσμένο ταρτάρ, με άψογη κοπή του κρέατος, τη σαλάτα με βάση το confit πάπιας και, κυρίως, το πλέον κλασικό πιάτο για εστιατόρια αυτού του ύφους, το Black Cod.
Κλείνοντας, οφείλω να τονίσω ότι το μεγαλύτερο πλεονέκτημα της Fuga παραμένει η δυνατότητα να απολαύσει κανείς ποιοτικό φαγητό σε ένα πραγματικά μοναδικό περιβάλλον, το οποίο δύσκολα συναντάται σε εστιατόριο του κέντρου της Αθήνας.
