Μια πόλη γεμάτη αντιθέσεις, έντονες γεύσεις, κινηματογραφικές εικόνες και ανεπιτήδευτη γοητεία, που αποκαλύπτει την πιο πληθωρική πλευρά της Ιταλίας
Αν ρωτήσει κανείς τον μέσο άνθρωπο-ταξιδιώτη, ποιες λέξεις του έρχονται συνειρμικά στο μυαλό ακούγοντας τη λέξη Νάπολη, σίγουρα χωρίς πολλή σκέψη, τα πρώτα πράγματα που σκέφτεται είναι η ναπολιτάνικη πίτσα, ο Μαραντόνα και η ομώνυμη ποδοσφαιρική ομάδα.
Η γοητεία της Νάπολης ωστόσο δεν περιορίζεται μόνο σε αυτές τις πρώτες και πιο γνωστές πληροφορίες. Αντίθετα, αυτή η “νέα πόλη” όπως υποδηλώνει και το όνομά της έχει ένα μοναδικό τρόπο να γοητεύει τον κάθε ταξιδιώτη, χωρίς να το προσπαθεί απλά επειδή είναι ο εαυτός της ανεπιτήδευτα και αναποληγητικά.
Μία από τις αρχαιότερες πόλεις αλλά και η τρίτη πολυπληθέστερη πόλη της Ιταλίας, η Νάπολη συνιστά ένα από τα σημαντικότερα λιμάνια της Νότιας Ιταλίας ενώ είναι η πρωτεύουσα της περιφέρειας Καμπανίας. Απέχει μόλις τρεις ώρες με τρένο από τη Ρώμη και είναι αδιαμφισβήτητα το “ατίθασο ξαδερφάκι” της.
Τι είναι αυτό που κάνει την Νάπολη τόσο ξεχωριστή στα μάτια των επισκεπτών της; Πως καταφέρνει να διατηρήσει “ανόθευτο” τον τόσο έντονο χαρακτήρα της παρά τον υπερτουρισμό και τους χιλιάδες τουρίστες που την επισκέπτονται όλο το χρόνο;
Όταν μιλάμε για Ιταλία και δη όταν μιλάμε για γαστρονομία, δεν μπορούμε να μην αναφερθούμε στις πολλαπλές, ποιοτικές και αυθεντικές γεύσεις που έχει να προσφέρει η Νάπολη. Είναι ίσως από τους λίγους ταξιδιωτικούς προορισμούς που ακόμη και στα τουριστικά μαγαζιά, ο ταξιδιώτης θα γευτεί ένα φαγητό όχι απλά αξιοπρεπές και αλλά αληθινά ποιοτικό και εξόχως παραδοσιακό.
Από την αυθεντική ναπολιτάνικη πίτσα μέχρι τα arancini, αλλά και τα sfogliatelle (ένα αρτοσκεύασμα αρκετα κοντά στο croissant, γεμιστό με ρικότα με γεύση πορτοκαλιού, αμυγδαλόπαστα και ζαχαρωμένες φλούδες εσπεριδοειδών), η Νάπολη είναι ο παράδεισος του κάθε foodie!
Αν κάποιος εκτός από foodie, είναι και σινεφίλ, τότε ο απόλυτος γαστρονομικός προορισμός είναι το L’Antica Pizzeria da Michele. Είναι εκεί που η Julia Roberts σε ένα προσωπικό ταξίδι αυτοβελτίωσης και προσωπικής αφύπνισης στην ταινία Eat-pray-love, κάνει μια στάση στην πιτσαρία αυτή και δοκιμάζει την πίτσα-φαινόμενο Margarita.
Το μαγαζί αυτό που δημιουργήθηκε το 1870, σερβίρει μόνο 2 επιλογές: Margarita και Marinara, δεν υπάρχουν κρατήσεις και η ώρα αναμονής υπολογίζεται περίπου στις δύο ώρες. Η πίτσα που προσφέρει είναι ολόφρεσκη, με απόλυτο σεβασμό στην πρώτη ύλη και τα φρέσκα υλικά, ικανή να αλλάξει όλη την κοσμοθεωρία κάποιου pizza lover, καθώς η γεύση είναι αξεπέραστη και οικονομικά προσιτή (μόλις 6€ η πίτσα).
Οι Ναπολιτάνοι ωστόσο αγαπούν την πίτσα σε κάθε της εκδοχή και για αυτό την απολαμβάνουν χωρίς καμία ενοχή και τηγανητή (pizza fritta). Τη βρίσκουμε στο ομώνυμο μαγαζί στην οδό Vico Conte di Mola.
Οι λάτρεις του street food, από την άλλη θα εκτιμήσουν δεόντως μια βόλτα από την αγορά Pignasecca, οπού θα δοκιμάσουν ποικιλία τηγανητών ψαριών και θαλασσινών, με εξέχουσα θέση τα καλαμαράκια σερβιρισμένα σε χάρτινο χωνί, έτσι ώστε να το πάρει κανείς στο χέρι ενώ θα περπατάει στα πλακόστρωτα στενά της πόλης.
Από αυτή την γαστρονομική περιπλάνηση, δεν θα μπορούσε να λείπει το Limoncello αλλά και το aperitivo, όπου διάφοροι φωνακλάδες Ναπολιτάνοι πωλούν σε κάθε γωνιά της πόλης σε διάφορα αυτοσχέδια stands. Η τιμή τους είναι ιδιαίτερα οικονομική, με τα περισσότερα να κυμαίνονται στα 5€.
Η Νάπολη ωστόσο δεν απευθύνεται μόνο σε όσους αγαπούν το ποιοτικό και πληθωρικό φαγητό. Αντίθετα, είναι ιδανικός προορισμός για όσους αρέσκονται να επισκέπτονται τόπους με ιστορία, που διαθέτουν πολλές επιλογές σε αξιοθέατα.
Πρώτη στάση είναι ο αρχαιότερος δρόμος της πόλης – Spaccanapoli – δρόμος που εξακολουθεί να υφίσταται αναλλοίωτος από την δημιουργία της πόλης, γύρω στα 600 π.Χ. Πρόκειται για ένα λαβύρινθο, μέσα στο οποίο ο επισκέπτης θα συναντήσει πολυάριθμα εργαστήρια με χειροτεχνίες, εκκλησίες, και μικρές πλατείες, ιδανικές για passeggiata και συναναστροφή με τους χειμαρρώδεις ντόπιους.
Τα στενά πλακόστρωτα δρομάκια δεν θυμίζουν σε τίποτα τα τυπικά, “τακτοποιημένα” στενά άλλων ευρωπαϊκών χωρών. Αντίθετα, στη Νάπολη επικρατεί αταξία, στενοί δρόμοι, άναρχο παρκάρισμα, Ναπολιτάνοι με εκρηκτικό και χειμαρρώδες ταμπεραμέντο, συνθέτουν ένα σκηνικό που αποπνέει ένταση, τρέλα και πάθος για ζωή!
Με αυτό το πάθος, οι Ναπολιτάνοι λατρεύουν σαν θεό, ένα ποδοσφαιριστή που άλλαξε συθέμελα την ιστορία της πόλης. Απόδειξη αυτής της λατρείας, είναι οι περίπου 200 τοιχογραφίες αφιερωμένες στο πρόσωπο του Diego Armando Maradona, που τις βρίσκει κανείς στην Ισπανική συνοικία της πόλης σε ένα από τα κεντρικότερα σημεία αυτής.
Εκτός από τους ποδοσφαιρικούς “θεούς”, υπάρχουν και οι θρησκευτικοί που λατρεύονται ακόμη σε μία σειρά από τις ιστορικές εκκλησίες. Μια από τις χαρακτηριστικές και πασίγνωστες είναι ο καθεδρικός ναός Cattedrale di Santa Maria Assunta, ο οποίος είναι αφιερωμένος στον πολιούχο San Gennaro.
Εκεί ακριβώς βρίσκονται και οι παλαιοχριστιανικές κατακόμβες San Gennaro, οι οποίες είναι επισκέψιμες για όσους αναζητούν να ανακαλύψουν τον αθέατο κόσμο της Νάπολης!
Σε αντίθεση με τον λαϊκό χαρακτήρα της Νάπολης, σε απόσταση μόλις 1,5 ώρας βρίσκεται το αριστοκρατικό Positano. Μέρος της ακτής Amalfi, είναι μια περιοχή παραθαλάσσια που έχει αποτελέσει κινηματογραφικό σκηνικό για την ταινία “Ο υπέροχος κύριος Ripley” και δίνει μια αίσθηση πολυτέλειας, κομψότητας και καλαισθησίας.
Από τα περίτεχνα κεραμικά διακοσμημένα με λεμόνια, τις ακριβές boutique, τα φροντισμένα δρομάκια, τα πολυτελή ξενοδοχεία, ο επισκέπτης έχει την ευκαιρία να θαυμάσει ένα τοπίο που θυμίζει έργο τέχνης ή μάλλον πίνακα ζωγραφικής. Εδώ το λεμόνι έχει την τιμητική του! Από τα patterns στα ρούχα των τουριστών (ως επι το πλείστον λινά σε όλα τα χρώματα), μέχρι τα μυρωδάτα limoncello και διακοσμητικά αντικείμενα, το λεμόνι είναι το κυρίαρχο στοιχείο που δεν εκλείπει ποτέ!
Αν μπορούσαμε να συνοψίσουμε την ταξιδιωτική μας εμπειρία για τη Νάπολη, σίγουρα θα λέγαμε ότι αυτή η πόλη είναι dirty με κάθε πιθανή έννοια, το φαγητό είναι ιεροτελεστία και αποτελεί έμπνευση όχι μόνο για τον Paolo Sorrentino και την Elena Ferrante, αλλά και για κάθε άνθρωπο που θα αφεθεί στην ατμόσφαιρά της.
Στη Νάπολη λοιπόν, στη “μέκκα” της γαστρονομίας, με ατμόσφαιρα καυτή σαν το peperoncino και τον μέσο Ναπολιτάνο έτοιμο να καλωσορίσει τον κάθε ταξιδιώτη!
