Νέες κυκλοφορίες, ρομαντικές κομεντί, γαλλικό σινεμά και διαχρονικά αριστουργήματα σε μια επιλογή ταινιών που ξεχωρίζουν για διαφορετικούς λόγους
Από τις μεγάλες παραγωγές του 2026 μέχρι ταινίες που έχουν αφήσει το δικό τους αποτύπωμα στην ιστορία του κινηματογράφου, οι επιλογές αυτής της λίστας κινούνται σε διαφορετικά είδη, εποχές και κινηματογραφικές διαθέσεις.
Νέες κυκλοφορίες, κλασικά αριστουργήματα, σινεμά μυστηρίου, ρομαντισμού και πολιτικής, για όσους αναζητούν μια καλή αφορμή να επιστρέψουν στη σκοτεινή αίθουσα ή να ανακαλύψουν μια ταινία που ίσως τους είχε ξεφύγει.
Spiderman: Καινούργια Μέρα (2026) του Ντέστιν Ντάνιελ Κρέιτον, 145’
Restart στο…restart του αγαπημένου ήρωα της Marvel. Αφού έχει κάνει τους δικούς του να ξεχάσουν την πραγματική του ταυτότητα στο φινάλε του προηγούμενου φιλμ, ο μασκοφόρος αραχνάνθρωπος βρίσκεται αντιμέτωπος με μια πρωτότυπη απειλή. Φυσικά, οι δικοί του άνθρωποι δεν μένουν έξω από την εξίσωση και τα διλήμματα κατακλύζουν τον Σπάιντεραν/Πίτερ. Ο Τομ Χόλαντ φορά την στολή για τέταρτη φορά σε σόλο ταινία και η σχέση του στην αληθινή ζωή με την Ζεντάγια, δίνει bonus στην χημεία τους αλλά και στο… Box-office.
Oδύσσεια (2026) του Κρίστοφερ Νόλαν, 176’
Η α λα Νόλαν «ανάγνωση» του ομηρικού έπους και πιο πολυσυζητημένη ταινία του καλοκαιριού. Ο Οδυσσέας του Ματ Ντέιμον παλεύει να γυρίσει στην Ιθάκη, ενώ εσωτερικά βάλλεται από ενοχές και αμφιβολίες για τις πράξεις του (Ο Δούρειος Ίππος και οι συνέπειές του) και το τέλος εποχής που αφουγκράζεται (ένας νολανικός συμβολισμός για το σύγχρονο τέλος της Εποχής που διανύουμε).
Πληθώρα πρωταγωνιστών στους κεντρικούς ρόλους και κατά την γνώμη μας η καλύτερη ταινία του σκηνοθέτη τα τελευταία αρκετά χρόνια.
Έγκλημα στον τρίτο όροφο (2026) του Ρεμί Μπεζανσόν, 104’
Ζευγάρι Γάλλων αστών (Ζιλ Λελούς- Λετίσια Καστά) υποψιάζεται πως ο ηθοποιός γείτονας τους έχει δολοφονήσει την σύζυγό του. Ο κορμός του αριστουργηματικού «Σιωπηλού Μάρτυρα» δίνει το έναυσμα για μια ξεκαρδιστική, απολαυστική γαλλική κωμωδία μυστηρίου από τον Ρεμί Μπεζανσόν που μας είχε δώσει την υπέροχη «Πρώτη μέρα της υπόλοιπης ζωής σου».
Μια γαλλική ευχάριστη, αέρινη κομεντί για τα προβλήματα ενός τελματωμένου γάμου, φορά τον μανδύα ενός χιτσκοκικού σασπένς θρίλερ με ιδιαίτερη επιτυχία, και όσο ξεδιπλώνεται μετατρέπεται στην απόλυτη χιτσκοκική διατριβή. Η αναλυτική κριτική μας εδώ.
Για μια νύχτα μόνο (2026) του Γουίλ Γκλουκ, 102’
Σε μια Αμερική όπου το σεξ εκτός γάμου επιτρέπεται μόνο για μια ημέρα του χρόνου, ένας νέος και μια νέα θα συναντηθούν, θα αλληλοπαρακαμφθούν ψάχνοντας αλλού το ζητούμενο τους αλλά, θα ξαναβρεθούν.
Προβλέψιμη αλλά «πειραγμένη» ρομαντική κομεντί, ένα είδος που χρειάζεται και εκλείπει, η οποία αξιοποιεί μια ενδιαφέρουσα και πρωτότυπη σεναριακή ιδέα και διαδραματίζεται σε μια νύχτα γεμάτη περιπέτειες κατά την αναζήτηση του ιερού δισκοπότηρου: της συνεύρεσης.
Αμελί (2002) του Ζαν-Πιερ Ζενέ, 122’
Η αιθεροβάμων Αμελί Πουλέν ζει στο Παρίσι. Μέλημα της είναι η ευτυχία των άλλων πιο πολύ και από του εαυτού της. Μέχρι που συναντά τον έρωτα στο πρόσωπο του Ματιέ Κασοβίτς. Πολύχρωμο κι αισιόδοξο φιλμ που λατρεύτηκε στην εποχή του. Με την υπέροχη μουσική του Γιαν Τιρσέν και την Οντρέ Τοτού σε ρόλο ζωής, απο τον εικονοκλάστη δημιουργό Ζαν-Πιερ Ζενέ.
Για ρομαντικές ψυχές και όχι μόνο…
Mυστικά και Ψέματα (1996) του Μάικ Λι, 140’
Μια έγχρωμη οπτικομέτρης μετά τον θάνατο της θετής της μητέρας, αναζητά την αληθινή. Θα την βρει στο πρόσωπο της λευκής Μπρέντα Μπλέθιν (σε ερμηνευτικό ρεσιτάλ), μιας λαϊκής γυναίκας του Λονδίνου, η οποία έχει προβλήματα με την άλλη κόρη της αλλά και με τον αποξενωμένο αδερφό της.
Μια οικογένεια γεμάτη… μυστικά και ψέματα, στο κοινωνικό δράμα του μεγάλου Μαικ Λι. Χρυσός φοίνικας στο Φεστιβάλ Καννών και καταπληκτική διεύθυνση ηθοποιών από τον σκηνοθέτη.
Όλοι οι άνθρωποι του Προέδρου (1976) του Άλαν Τζ. Πάκουλα, 138’
Η υπερπροσπάθεια δύο δημοσιογράφων της Ουάσιγκτον Ποστ (στους ρόλους Ντάστιν Χόφμαν και Ρόμπερτ Ρέντφορντ) να εξιχνιάσουν αυτό που αρχικά φαινόταν ως μια απλή υπόθεση ληστείας στα κεντρικά γραφεία του Δημοκρατικού Κόμματος.
Βασισμένο σε πραγματικά γεγονότα και μια παραπολιτική ιστορία που συγκλόνισε την Αμερική επί προεδρίας Ρίτσαρντ Νίξον, μια ταινία-σταθμός στο πολιτικό, δημοκρατικό ‘70s αμερικάνικο σινεμά. Η ταινία έμεινε γνωστή ως η κινηματογραφική απεικόνιση του ξεσκεπάσματους του σκάνδάλου Γουότεργκειτ, ενώ κέρδισε 4 όσκαρ. Η αναλυτική κριτική μας εδώ.
Για μια θέση στον ήλιο (1951) του Τζορτζ Στίβενς, 122’
Ο Τζορτζ (Μοντγκόμερι Κλιφτ) εργάζεται στο εργοστάσιο του θείου του κάνοντας δουλειές του ποδαριού. Εκεί γνωρίζει κι ερωτεύεται την Άλις (Σέλει Γουίντερς). Όταν σταδιακά θα αρχίσει να ανεβαίνει τα σκαλιά της επαγγελματικής ιεραρχίας, θα ερωτευτεί την παρορμητική, διεκδικητή socialite Άντζελα (Ελιζαμπεθ Τέιλορ) και θα θαμπωθεί από την φιλοδοξία, το πάθος, την προοπτική της ταξικής μετάβασης και την πιθανότητα μιας… θέσης στον ήλιο. Μόνο που ως άλλος Ίκαρος, κινδυνεύει να κάψει τα φτερά του.
Μέχρι πού είναι ικανός να φτάσει κανείς για να πετύχει αλλά και πόσο επιδρουν πάνω του οι γυρω συνθήκες; Ένα ρομάντζο ταξικής συνείδησης που εξελίσσεται σε ερωτικό μελόδραμα που εξελίσσεται σε crime θρίλερ που καταλήγει σε δικαστικό δράμα. Μια από τις πιο πολυεπίπεδες δημιουργίες του αμερικάνικου σινεμά.
Ακολουθήστε μας
Περισσότερα
14 Σεπτεμβρίου 2026
