Δεν είναι σλόγκαν, είναι υπόσχεση που τη βλέπεις να βγαίνει από την κουζίνα
Στον Κεραμεικό, σε έναν ήσυχο πεζόδρομο που κρατά ακόμη κάτι από τη γειτονιά, βρίσκεται το Rakor. Στην είσοδό του υπάρχει μια φράση που δεν περνάει απαρατήρητη: «Peace, Free Palestine». Μια καθαρή δήλωση. Δεν γίνεται με στόμφο. Υπάρχει ήσυχα, αλλά λέει πράγματα για την κουλτούρα των ανθρώπων που συμμετέχουν σε αυτό το εστιατόριο.
Στον κατάλογο του Rakor διαβάζεις τη φράση «Love is in the Food». Την πρόσεξα αφού είχα ήδη αρχίσει να σχηματίζω σκέψεις. Και τελικά, ναι. Ο σεφ Δημήτρης Ψαραδάκης το έχει επιτύχει. Φαίνεται στη λεπτομέρεια του χώρου, στην επιλογή συνεργατών, στη σύνθεση της ομάδας και στη σιωπηλή συνέπεια.
Βαθύ σκούρο πράσινο στους τοίχους, τραπέζια με έντονα νερά ξύλου, μεταλλικές βιβλιοθήκες και ράφια σε μαύρο χρώμα. Ο φωτισμός θερμός, σχεδόν χάλκινος. Το αποτέλεσμα είναι ζεστό, συγκρατημένο και ουσιαστικό. Η μουσική κινείται σε απαλή τζαζ, σχεδόν ψιθυριστά στο βάθος. Μπορείς να επικοινωνήσεις, να συζητήσεις, να γελάσεις. Η βραδιά κυλά με ηρεμία και γαλήνη, μια εμπειρία απολαυστική από την αρχή μέχρι το τέλος.
Η υπεύθυνη του service, Εύα Ρούσση, και η ομάδα του Rakor λειτουργούν με καθαρότητα. Ευγενείς, χωρίς βιασύνη, με διάθεση να φιλοξενήσουν, όχι να εντυπωσιάσουν. Στη λίστα κρασιών του Rakor φαίνεται ξεκάθαρα προσωπική επιμέλεια. Ο Διονύσης Καρδάρης, υπεύθυνος για τη λίστα και τα ποτά τον τελευταίο χρόνο, έχει διαμορφώσει μια επιλογή που πατά σε boutique οινοποιεία και φυσικές οινοποιήσεις με ουσία.
Οι τιμές κινούνται μόλις 20–30% πάνω από τη λιανική, κάτι εξαιρετικά τίμιο για εστιατόριο αυτής της κατηγορίας. Δοκιμάσαμε ένα Μαυροτράγανο φυσικής οινοποίησης από την Ηλεία, ένα κρασί που φανερώνει αγάπη και φροντίδα στον αμπελώνα, καθώς και το Purple Negroni, που δείχνει ότι υπάρχει δημιουργικότητα χωρίς υπερβολή.
Το Rakor επιλέγει να διατηρεί συνοικιακό προφίλ. Ήταν εμφανείς οι παρουσίες πελατών που επιστρέφουν σταθερά. Return of investment, που λένε και στο χωριό μου, όχι οικονομικό, αλλά συναισθηματικό. Άνθρωποι όλων των ηλικιών, με χαλαρή διάθεση. Φυσικά θα συναντήσεις και ψαγμένους τουρίστες, όμως η ταυτότητα του Rakor παραμένει σταθερή.
Στο τραπέζι, τα πράγματα γίνονται ακόμη πιο ξεκάθαρα. Προζυμένιο ψωμί ολικής άλεσης, σωστά δουλεμένο, με τραγανή κόρα και υγρασία στην ψίχα. Φαίνεται και η σκέψη πίσω από τη βιωσιμότητα της κουζίνας, καθώς ό,τι περισσεύει μετατρέπεται σε μικρά παξιμάδια-κράκερ, που σερβίρονται με μια εξαιρετικά αρωματική μαρμελάδα εσπεριδοειδών.
Το ψητό μπρόκολο με πουρέ κουνουπίδι και αμύγδαλα είναι άψογο. Γήινο, με σωστό καραμέλωμα και διαφορετικές υφές. Η λαδένια με πελτέ, σαρδέλα και ταραμά είναι απολαυστική, με ένταση και χαρακτήρα, finger food που ζητά κρασί και παρέα.
Τα μάγουλα με γιουβέτσι και gremolata, μια αρωματική ιταλική σάλτσα με φρέσκα μυρωδικά, ξύσμα εσπεριδοειδών και ελαιόλαδο, που λειτουργεί σαν πιο εκλεπτυσμένη εκδοχή του chimichurri, είναι υποδειγματικά μαγειρεμένα, με βάθος νοστιμιάς που δικαιολογεί επιφωνήματα και συγχαρητήρια. Από εκείνα τα χορταστικά πιάτα που θυμάσαι και επιστρέφεις για αυτά.
Στα γλυκά, το πειραγμένο τιραμισού με τσουρέκι και τόνκα με κέρδισε, παρότι αρχικά το αντιμετώπισα με επιφυλακτικότητα. Θα το ήθελα ίσως με μια διακριτική παρουσία αλκοόλ, που εδώ απουσιάζει, όμως η εκτέλεση είναι ισορροπημένη.
Ως λάτρης του συγκεκριμένου γλυκού, και έχοντας δοκιμάσει αρκετές αδύναμες εκδοχές του στην αθηναϊκή γαστρονομική σκηνή, οφείλω να αναγνωρίσω ότι αυτή εδώ στέκεται με αξιοπρέπεια.
Το Rakor παραμένει ένας από τους πιο έντιμους γαστρονομικούς προορισμούς της Αθήνας. Η φιλοσοφία βασίζεται στο concept του μοιράζομαι, με τεχνικές και συνδυασμούς που ξεφεύγουν από την κλασική ταβέρνα, ενώ δίνεται έμφαση στην εποχικότητα και την εντοπιότητα, με σαφή προσανατολισμό στο comfort, χωρίς να γίνεται βαρύ.
Είναι από εκείνα τα μαγαζιά όπου μπορείς να απολαύσεις ένα σπουδαίο γεύμα σε εξαιρετικές τιμές. Μπορείς να επιλέξεις τον ήσυχο πεζόδρομο ή να καθίσεις μέσα στη ζεστή σάλα, με την ίδια αίσθηση φροντίδας.
Το Rakor δεν είναι εστιατόριο επίδειξης. Δεν επενδύει στην εικόνα, αλλά στη συνέπεια. Μπορείς να πας για ένα ποτήρι κρασί. Μπορείς να πας για κανονικό δείπνο. Μπορείς να επιστρέψεις.
Εγώ σίγουρα.
