Αφήνουμε για λίγο τη Θεσσαλονίκη και ταξιδεύουμε σε έναν τόπο με μακρά οινική ιστορία, οικογενειακά οινοποιεία και κρασιά που αξίζουν την προσοχή μας
Μια κυριακάτικη απόδραση μόλις 70 χιλιόμετρα από τη Θεσσαλονίκη. Ένα υπέροχο φθινοπωρινό τοπίο, μια μικρή ιστορική κωμόπολη, τέσσερα οινοποιεία γεμάτα αρώματα, γεύσεις και ανθρώπους με μεράκι και, φυσικά, καλό φαγητό, από εκείνο που η ελληνική επαρχία ξέρει τόσο καλά να προσφέρει.
Τι περισσότερο να ζητήσει κανείς από μια Κυριακή; Ίσως μόνο να αργήσει λίγο να έρθει η Δευτέρα…

Για όσους δεν είναι ιδιαίτερα εξοικειωμένοι με τον κόσμο του κρασιού, αρκεί να πούμε ότι η αφορμή γι’ αυτό το κείμενο ήταν η 1η Νοεμβρίου, μια ημέρα αφιερωμένη στο κρασί και, πιο συγκεκριμένα, στο περίφημο Ξινόμαυρο, που βασιλεύει στη μακεδονική γη, με αδιαμφισβήτητη πρωτεύουσα τη Νάουσα.
Εμείς, ωστόσο, αποφασίσαμε να πρωτοτυπήσουμε και επιλέξαμε μια μικρή κωμόπολη, τη Γουμένισσα, όπου το Ξινόμαυρο έχει επίσης την τιμητική του, με μια μικρή όμως διαφορά. Η περιοχή είναι γνωστή στους οινόφιλους και για μια δεύτερη ποικιλία, τη Νεγκόσκα, η οποία, όταν «παντρεύεται» με το Ξινόμαυρο, δίνει εξίσου αξιόλογα κρασιά, αλλά πιο μαλακά, πιο στρογγυλά και πιο «εύκολα» στο στόμα για τους περισσότερους καταναλωτές.

Αρκετά όμως σας κουράσαμε με τα μαθήματα οινογνωσίας!
Η Γουμένισσα δεν είναι προορισμός αποκλειστικά για τους φίλους του κρασιού. Είναι εξίσου ελκυστική για τους λάτρεις της φύσης, για όσους αναζητούν λίγες ώρες μακριά από τη βουή της πόλης, αλλά και για εκείνους που θέλουν, έστω για μια Κυριακή, να αντικαταστήσουν τη γνώριμη εικόνα της πλατείας Αριστοτέλους και των πολυκατοικιών της γειτονιάς τους με κάτι διαφορετικό.
Θα σας προτείνουμε, λοιπόν, μια κυριακάτικη απόδραση που ξεφεύγει από τη συνηθισμένη ρουτίνα, χωρίς όμως να περιορίζεται αποκλειστικά στο κρασί. Επειδή, ωστόσο, αυτό ήταν που μας οδήγησε στη Γουμένισσα πριν από λίγες ημέρες, από εκεί θα ξεκινήσουμε.

Στη συνέχεια θα ανακαλύψουμε τις φυσικές ομορφιές της περιοχής, το καλό φαγητό της επαρχίας, τα αξιοθέατα και αρκετές ακόμη ενδιαφέρουσες πλευρές αυτού του τόπου. Αυτά, όμως, στο δεύτερο μέρος.
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν την επίσκεψή μας από τα δύο πιο παλιά οινοποιεία της Γουμένισσας που είναι το κτήμα Αϊδαρίνη (δεκαετία 1880) και το κτήμα Τάτση (1924).
Οινοποιείο Αϊδαρίνη: Η φιλοξενία σε πρώτο πρόσωπο
Η πρώτη οινική στάση της ημέρας μάς οδήγησε στο παλαιότερο όλων οινοποιείο. Αυτό του Αϊδαρίνη, σε έναν χώρο απίστευτα ζεστό και φιλόξενο, από εκείνους όπου αισθάνεσαι οικεία πριν ακόμη καθίσεις. Η Φωτεινή Αϊδαρίνη μάς υποδέχθηκε με ένα χαμόγελο που δικαιολογεί απόλυτα το όνομά της.

Φωτεινή, όνομα και πράγμα, ένας άνθρωπος γεμάτος ενέργεια, ζωντάνια και μεταδοτικό ενθουσιασμό για το κρασί και την οικογενειακή παράδοση. Με την καθοδήγησή της πραγματοποιήσαμε μία κάθετη γευσιγνωσία της Γουμένισσας του οινοποιείου, με σύνθεση 70% Ξινόμαυρο και 30% Νεγκόσκα.
Διαφορετικές χρονιές, διαφορετικές εκφράσεις του ίδιου χαρμανιού, με το Ξινόμαυρο να ξεδιπλώνει τον πολυδιάστατο χαρακτήρα του και τη Νεγκόσκα να συμβάλλει με το χρώμα, το φρούτο και τη στρογγυλάδα της.

Η γευσιγνωσία, όμως, είχε και μια δεύτερη πρωταγωνίστρια: τη μητέρα της Φωτεινής, που φρόντιζε να μας φιλεύει με εδέσματα φτιαγμένα με μεράκι. Οι γεύσεις έφταναν διαδοχικά στο τραπέζι, συνοδεύοντας τα κρασιά με εκείνη τη γενναιοδωρία που χαρακτηρίζει την αυθεντική ελληνική φιλοξενία.
Γιατί μπορεί να μιλάμε για τανίνες, οξύτητες και αρωματικά προφίλ, αλλά μερικές φορές το σημαντικότερο συστατικό μιας γευσιγνωσίας είναι η αίσθηση ότι βρίσκεσαι ανάμεσα σε φίλους.
Κτήμα Τάτση: Εκεί όπου η φύση έχει τον πρώτο λόγο
Η ιστορία του Κτήματος Τάτση ξεκινά από την Ανατολική Ρωμυλία, τόπο καταγωγής της οικογένειας, που εγκαταστάθηκε στην περιοχή της Γουμένισσας μαζί με άλλους πρόσφυγες μετά το 1922.

Εκεί ρίζωσε ξανά, αποκτώντας τη δική της γη, που σήμερα εκτείνεται σε περίπου 200 στρέμματα στις τοποθεσίες Λιμπάσκεριτ και Γερακώνα, δύο από τα πλέον προνομιούχα αμπελοτόπια της περιοχής.
Σήμερα, το Κτήμα Τάτση είναι ένας κόσμος με τη δική του ιδιαίτερη φιλοσοφία, όπου η παράδοση συναντά τον σεβασμό στη φύση και τον χρόνο. Η ξενάγηση μάς οδήγησε μέσα από λαβυρινθώδη δωμάτια, όπου αναπαύονται κρασιά που περιμένουν υπομονετικά την κατάλληλη στιγμή για να αποκαλύψουν τον χαρακτήρα τους.

Ανάμεσά τους και η προσωπική συλλογή της οικογένειας, μια μικρή κιβωτός οινικής μνήμης, με φιάλες που φυλάσσουν μέσα τους τη γεύση περασμένων χρόνων.
Εδώ, η σχέση με τη φύση αποκτά ξεχωριστή σημασία. Η φιλοσοφία του κτήματος στηρίζεται στη βιολογική και βιοδυναμική καλλιέργεια, με σεβασμό στους φυσικούς κύκλους του αμπελιού και την επιδίωξη της όσο το δυνατόν πιο αυθεντικής έκφρασης του τόπου. Μια προσέγγιση που απαιτεί γνώση, επιμονή και αρκετή εμπιστοσύνη στη φύση, η οποία, ως γνωστόν, δεν συμβουλεύεται πάντα το πρόγραμμα του οινοποιού.

Δοκιμάσαμε τη Γουμένισσα του κτήματος, ένα χαρμάνι Ξινόμαυρου και Νεγκόσκα σε ίσες αναλογίες, καθώς και διαφορετικές εσοδείες του Old Roots, ενός μονοποικιλιακού Ξινόμαυρου.
Η σύγκριση ανέδειξε δύο διαφορετικές εκφράσεις του ίδιου τόπου: από τη μία τη γοητεία της συνύπαρξης των δύο ποικιλιών και από την άλλη την αυτόνομη προσωπικότητα του Ξινόμαυρου, με τις δυνατότητες εξέλιξης που του προσφέρει ο χρόνος. Μια εμπειρία που υπενθυμίζει ότι το κρασί δεν είναι ποτέ μια στατική δημιουργία, αλλά συνεχίζει να εξελίσσεται ακόμη και όταν η φιάλη έχει κλείσει.

Δεν ξέρω αν σας κουράσαμε μιλώντας τόσο πολύ για τα δύο ιστορικά οινοποιεία της περιοχής, αλλά είμαι βέβαιη πως, αν ακολουθήσετε τα βήματά μας και δοκιμάσετε τα κρασιά τους, θα μας δικαιολογήσετε.
Κι επειδή η Γουμένισσα έχει πολλά περισσότερα να προσφέρει πέρα από το καλό κρασί, στο δεύτερο μέρος της περιήγησής μας θα αφήσουμε για λίγο τα ποτήρια στην άκρη και θα ανακαλύψουμε το καταπράσινο Πάικο, τα τρεχούμενα νερά, τις ομορφιές και τα αξιοθέατα της κωμόπολης και, βέβαια, το καλό φαγητό που δεν θα μπορούσε να λείπει από μια τέτοια εκδρομή.

Θα γνωρίσουμε ακόμη δύο οινοποιεία της περιοχής, γιατί, όπως φαίνεται, με το Ξινόμαυρο δεν έχουμε ξεμπερδέψει ακόμη! Ελπίζω να απολαύσατε το πρώτο μέρος του ταξιδιού μας, όσο κι εμείς, και να μας ακολουθήσετε και στη συνέχεια.
Άλλωστε, οι ωραίες εκδρομές, όπως και τα καλά κρασιά, αξίζει να έχουν διάρκεια!


