fbpx
FLIC ICONS
FLIC ICONS
FLIC ICONS
FLIC ICONS
/
/
Έκθεση φωτογραφίας και ζωγραφικής στα πλαίσια των δράσεων του φεστιβάλ του Συλλόγου Πολιτισμού «Παύλος Killah P Φύσσας»

Έκθεση φωτογραφίας και ζωγραφικής στα πλαίσια των δράσεων του φεστιβάλ του Συλλόγου Πολιτισμού «Παύλος Killah P Φύσσας»

«ΑΝΤΙ ΛΗΨΕΙΣ»

afisa

Έκθεση φωτογραφίας από τη Γιώτα Εφραιμίδου στον Πολυχώρο Λιπασμάτων Δραπετσώνας – Κερατσινίου  (περιοχή παλαιά Σφαγεία) . Η έκθεση θα πραγματοποιηθεί στα πλαίσια των δράσεων του φεστιβάλ του Συλλόγου Πολιτισμού «Παύλος Killah P Φύσσας», διάρκεια 12-16 Σεπτέμβρη και τα εγκαίνια αυτής Δευτέρα 12 Σεπτέμβρη και ώρα 19:00.

H αρχική ιδέα της φωτογράφου γεννήθηκε έναν Σεπτεμβρη.Ανάμεσα σε ανθρώπους με ψυχή , σε ανθρώπους που πονούν και προχωρούν, που γελούν και μοιράζονται .Και ανάμεσα σε σκέψεις και ιδέες ακολούθησαν οι πράξεις. Και μέσα απ τις πράξεις γεννήθηκε ένα φωτογραφικο έργο, συγκεκριμένα μία κατάθεση ψυχής.

«Θέλω να γίνω η φωνή σου, θέλω να γίνεις το στήριγμά μου ,θέλω να προχωρήσουμε μαζί, να αισθανθώ ό,τι αισθάνεσαι. Θέλω μαζι να αποτυπώσουμε αύτο που θες να φωνάξεις». Στο χώρο της έκθεσης παρατάσσονται 29 πορτραίτα φωτογραφίας εθελοντών όπου κάθε πορτραίτο είναι μια αναφορά-σήμα σε μια μορφή βίας (ρατσισμός, γυναικοκτονία, φυλετική η έμφυλη βία , προπαγάνδα, κρατική βία , προσφυγικό).

Έκθεση φωτογραφίας και ζωγραφικής στα πλαίσια των δράσεων του φεστιβάλ του Συλλόγου Πολιτισμού «Παύλος Killah P Φύσσας» - FlagInLife

Τα πορτραίτα έχουν δημιουργηθεί με τρόπο ώστε να γίνεται σαφής αναφορά σε μια μορφή βίας αλλά και στη φωνή των θυμάτων.Το κάθε πορτραίτο συνοδεύεται από ένα περιεκτικό όσο και περιγραφικό κείμενο, γραμμένο από τους ίδιους τους εθελοντές. Η Χρύσα, η Άννα, ο Μιχάλης, η Νάνσυ, ο Δημήτρης ,o Χρήστος, η Φωτεινή, έγιναν μια αγκαλιά, και ανάμεσα στα δάκρυα και τα χαμόγελα, οι αγκαλιές έγιναν λήψεις και οι λήψεις τους φωνές. Κάθε πορτραίτο είναι μια ηχώ ενός εγκλήματος, μιας αδικίας, και ενός αγώνα που δεν κερδίζουμε πάντα, παλεύουμε όμως να μη χάνουμε.

Η Γιώτα Εφραιμίδου μέσα από αυτό το εγχείρημα δηλώνει τη βαθιά ανάγκη και επιθυμία να γίνει η ίδια η φωνή – κραυγή διαμαρτυρίας, ενάντια σε κάθε μορφή βίας. Με την παρούσα έκθεση μας καλεί να συνδεθούμε ψυχικά με τα θύματα αλλά και τους συγγενείς αυτών. Να στηρίξουμε το δίκαιο αίτημα του αγώνα τους. Σε μια κοινωνία σχεδόν παγωμένη από τον φόβο, τη φτωχοποίηση, με ένα κράτος χωρίς κοινωνικές δομές και πρόνοια, ας γίνουμε εμείς το στήριγμα για τον αδύναμο. Η αλληλουχία των πορτραίτων λειτουργεί ως σήματα, που μας προτρέπουν να έρθουμε αντιμέτωποι με το θηρίο της βίας και να υψώσουμε τη φωνή μας σε αυτόν τον άνισο αλλά δίκαιο αγώνα.

Για το μεγαλείο της αλληλεγγύης
Γι΄αυτούς που έπεσαν θύματα του φασισμού.
Γι΄αυτούς που συνεχίζουν να τον πολεμούν.
Για το φως που τελικά θα κερδίσει.

«ΜΑΥΡΑ ΠΟΡΤΡΑΙΤΑ»   

PAVLOS FYSSAS

Έκθεση ζωγραφικής από τον Δημήτρη Αστερίου στον Πολυχώρο Λιπασμάτων Δραπετσώνας – Κερατσινίου  (περιοχή παλαιά Σφαγεία). Η έκθεση θα πραγματοποιηθεί στα πλαίσια των δράσεων  του φεστιβάλ του Συλλόγου Πολιτισμού «Παύλος Killah P Φύσσας», διάρκεια 12-16 Σεπτέμβρη και τα εγκαίνια αυτής Δευτέρα 12 Σεπτέμβρη και ώρα 19:00.

Λέγεται πως οι άνθρωποι που φεύγουν από τη ζωή με βίαιο τρόπο,ρίχνουν για πάντα στις καρδιές των αγαπημένων τους μια μαύρη σκιά, που έχει τημορφή τους. Μια μαύρη τρύπα που ρουφάει όλη την ενέργεια και το νόημα των πραγμάτων, ένα μαύρο κενό που περιβάλλει για πάντα τον βίο τους.

Το τραύμα που βιώνουν όλοι όσοι έχασαν κάποιον δικό τους αγαπημένο, δολοφονημένο εξαιτίας του φύλου, της ιδεολογίας, της σεξουαλικής του ταυτότητας και ευρύτερα της διαφορετικότητάς του, είναι ένα τραύμα ιδιαίτερο, ένα πένθος αλύτρωτο, που για να δικαιωθεί είναι αναγκαίο να έχει συμπαραστάτη του ολόκληρη την κοινωνία.

Γονείς, αδέλφια, συγγενείς αγαπημένοι, φίλοι, δάσκαλοι, όλοι αυτοί που τη ζωή τους συντάραξε η βία, καλούνται να βρουν τρόπο να διαχειριστούν την απώλεια και, μέσα από τα συντρίμμια που άφησε πίσω της, να υψώσουν τη φωνή τους για να αφυπνίσουν συνειδήσεις, να βρουν το κουράγιο και τη δύναμη  να παλέψουν για τη δικαίωση του νεκρού τους.

Ο εικαστικός Δημήτρης Αστερίου, μετά την επίμονη και αναλυτική προσέγγιση-υπενθύμισή του  με τα «Ματωμένα Πορτραίτα» για όλους εκείνους που έχασαν τη ζωή τους δολοφονημένοι εξαιτίας αυτού που ήταν ή και πρέσβευαν,  στο καινούριο του αυτό εγχείρημα, τα «Μαύρα Πορτραίτα», δηλώνει και πάλι παρών και στέκεται με σεβασμό και τρυφερότητα στο πλευρό όλων εκείνων που έμειναν πίσω. Η Μάγδα, ο Γιάννης, ο Ανδρέας, η Νατέλα, η Τζίνα, ο Θανάσης, η Ειρήνη, η Ελένη, η Κούλα, ο Χουσεΐν.

PAVLOS FYSSAS

Οι μορφές τους παρουσιάζονται από τον καλλιτέχνη ζωγραφισμένες  με μαύρη μελάνη σε μεγάλα χαρτιά 70×100. Τα πρόσωπα αλλοιώνονται, σβήνονται με μαύρη μπογιά, ο χώρος και ο χρόνος αφανίζονται. Η σκιά της απόλυτης βίας, του πένθους, η αγωνία της καθημερινής μάχης για δικαίωση κατατρώει τα πρόσωπα, παραμορφώνει τα χαρακτηριστικά, τα ισοπεδώνει.

Σκοπός του Δημήτρη Αστερίου με την έκθεση αυτή είναι να κάνει ένα βήμα παρά πέρα:

Να αφυπνίσει τον θεατή, όχι μόνο πάνωστο ζήτημα της αδικαιολόγητης βίας, την οποία υπόκεινται όσοι χάνουν τη ζωή τους λόγω της κοινωνικής μισαλλοδοξίας, αλλά να τον προβληματίσει και για αυτούς που καλούνται να ζήσουν φέροντας το τραύμα αυτής της απώλειας για την υπόλοιπη ζωή τους. Επιχειρεί να δώσει φωνή σε όλους αυτούς που έμειναν πίσω.Τους σπρώχνει να μιλήσουν επιτέλους για το τραύμααυτό, να το επικοινωνήσουν και να το μοιραστούν. Προσκαλεί όλους εμάς να αναλογιστούμε την επόμενη μέρα τους, να αντιληφθούμε το νέο πλαίσιο στο οποίο τοποθετείται πλέον και πρακτικά η ζωή τους με την συναισθηματική και οικονομική εξαθλίωση που βιώνουν όσοι διεκδικούν το δίκιο τους, τις ατέλειωτες δίκες, τις αναβολές, τις προσβολές, τη ζωή τους που δε θα είναι ποτέ ξανά η ίδια.Τη ζωή που καλούνται να διαχειριστούν και να νοηματοδοτήσουν το αδιανόητο και ταυτόχρονα να διεκδικήσουν μια ηθική δικαίωση, τόσο για τους ίδιους όσο και για μια κοινωνία ολόκληρη που είτε αποδέχεται, είτε βολεύεται,  είτε ξεχνά.

Στο δρώμενο που πλαισιώνει την έκθεση,  η πρόθεσή του να αφυπνίσει και να προβληματίσει την κοινωνία πάνω στο ζήτημα γίνεται ακόμη πιο έκδηλη: Άνθρωποι με πολύχρωμα ρούχα, που κινούνται ελεύθερα στο χώρο, άξαφνα τυλίγονται με μαύρα πανιά κι αφανίζονται αναίτια. Γιατί η Βία δεν είναι απλά ένα ζήτημα ξένο, είναι η μαύρη σκιά που μπορεί να κυκλώσει ξαφνικά και τη δική μας ζωή.

Ακολουθήστε το flaginlife.gr στο Google News για να λάβετε τις τελευταίες ειδήσεις, κριτικές και συμβουλές για το ποτό, τη διασκέδαση, το φαγητό και τα ταξίδια.

Περισσότερα