Δύο σημαντικές υπαίθριες εκθέσεις στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος μετατρέπουν έναν φθινοπωρινό περίπατο σε μια διαφορετική εμπειρία τέχνης, προβληματισμού και περιβαλλοντικής αφύπνισης
Τώρα που δροσίζει ο καιρός, πολλοί από εμάς επιλέγουμε το περπάτημα ως λύση για να αποφορτιστούμε από την ένταση της καθημερινότητας και ως φυσική άσκηση που αντικαθιστά τις καλοκαιρινές μας κολυμβητικές ώρες.
Το Πάρκο του Κέντρου Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, καθώς και το ευρύτερο συγκρότημα στις εγκαταστάσεις του στο Δέλτα Φαλήρου, σχεδιασμένο από τον Renzo Piano, είναι ιδανική επιλογή για περπάτημα, περιπλάνηση και για μια έξοδο με πολιτιστική αύρα. Σήμερα, για τους πρώτους φθινοπωρινούς περιπάτους, αξίζει να επισκεφτείτε το Κέντρο Πολιτισμού για δύο πολύ σημαντικές εκθέσεις.
Δύο εκθέσεις που θα αλλάξουν τη διάθεσή σας όσο περιπλανιέστε μέσα και γύρω από το ΚΠΙΣΝ, είναι υπαίθριες και πολύ ενδιαφέρουσες ως προς το αποτύπωμά τους.
Η έκθεση «Barbara Kruger: Untitled (Pride and Contempt)» είναι και η πρώτη ατομική έκθεση της Kruger, μιας από τις σημαντικότερες Αμερικανίδες καλλιτέχνιδες σύγχρονης τέχνης, αναγνωρίσιμης για τον τρόπο που συνδυάζει εικόνα, γραφιστική και λόγο.
Τα έργα της Kruger, 13 στο σύνολό τους, μεγάλης κλίμακας και site-specific, είναι διάσπαρτα στο χώρο του ΚΠΙΣΝ, κατά μήκος του Καναλιού και της Εσπλανάδας. Ο επισκέπτης που επιλέγει να περπατήσει σε εκείνο το σημείο, ανακαλύπτει ανάμεσά τους και μια εντυπωσιακή τοιχογραφία μήκους 90 μέτρων πάνω στο κτίριο της Εθνικής Βιβλιοθήκης. «Αναζήτησε τη στιγμή που η περηφάνεια γίνεται περιφρόνηση» είναι το βασικό ερώτημα που καλείται να απαντήσει ο επισκέπτης.
Ο περίπατος παίρνει άλλο νόημα. Το ενδιαφέρον είναι πως ο επισκέπτης βρίσκεται αντιμέτωπος με τα έργα της Kruger, χωρίς να έχει επιλέξει να δει «τέχνη». Για πρώτη φορά, τα έργα της Kruger παρουσιάζονται στην ελληνική γλώσσα, με αποτέλεσμα να είναι πιο άμεσα στο ελληνικό κοινό.
Οι ρυθμοί του βαδίσματος πέφτουν και ο επισκέπτης καλείται να αναρωτηθεί για την αποδόμηση ενός κόσμου εικόνας, συνθημάτων, διαρκούς κατανάλωσης και πληροφοριακού θορύβου. Όλα τα υπαίθρια έργα αφορούν την αλήθεια, την εξουσία, την κριτική σκέψη και την κατανάλωση.
Η Kruger παίρνει κάτι που συνηθίζουμε να προσπερνάμε: μια διαφημιστική αισθητική και ένα σύνθημα. Και με αυτά εισβάλλει με την τέχνη της στον κόσμο μας. Η Kruger έχει περάσει περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες εξετάζοντας τη σχέση εικόνας και εξουσίας, κατανάλωσης και επιθυμίας. Με τα έργα της, μας υπενθυμίζει πως εικόνες και λέξεις επηρεάζουν τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τον εαυτό μας και τους άλλους.
Σήμερα, η βόλτα στο ΚΠΙΣΝ αποκτά άλλο νόημα: οι λέξεις είναι έργα και ο χώρος της Εσπλανάδας μια ανοιχτή και όχι δύσκολη gallery.
Πιο επίκαιρη από ποτέ, η Kruger τοποθετεί τη σύγχρονη τέχνη μέσα στην καθημερινότητά μας και παρεμβαίνει με τα έργα της στη διαφήμιση που έχει μεταφερθεί από τις σελίδες των περιοδικών στα κινητά μας, στα social media και στους αλγορίθμους.
Δεν σου χαρίζεται, δεν σου προσφέρει εύκολες απαντήσεις, σου επιστρέφει ερωτήματα.
“Barbara Kruger: Untitled (Pride and Contempt)” | Διάρκεια έως 1 Νοεμβρίου 2026
Ο φθινοπωρινός περίπατος έχει ήδη άλλη αίσθηση και λίγο πριν φύγεις ή πριν εισέλθεις στον κόσμο της Kruger, ανάλογα από ποια είσοδο έχεις μπει στο συγκρότημα, περιμετρικά του Πάρκου είναι στημένη η υπαίθρια έκθεση “Water” του Mustafah Abdulaziz.
Ο Abdulaziz είναι Αμερικανός φωτογράφος, γεννημένος στη Νέα Υόρκη, αλλά ζει στο Βερολίνο. Η δουλειά του εστιάζει στη σχέση ανθρώπου και περιβάλλοντος με ένα γλυκόπικρο ενδιαφέρον ως προς την κλιματική αλλαγή και κρίση.
Στην έκθεση “Water”, που έχει τιμηθεί με το Leica Oskar Barnack Award και έχει την υποστήριξη του National Geographic, παρουσιάζει μια φωτογραφική έρευνα που διαρκεί 15 χρόνια – από το 2011 – για το πως οι άνθρωποι σχετίζονται με το νερό σε ποικίλες γεωγραφικές, κοινωνικές και πολιτισμικές συνθήκες.
Στον περίπατό του, ο επισκέπτης δεν μπορεί να μην κοντοσταθεί σε κάποιο από τα έργα του Abdulaziz. Το νερό είναι το μέσο που ο φακός εξετάζει τον άνθρωπο. Άνθρωποι, τοπία και υποδομές συνυπάρχουν μαζί με τις συνέπειες της ανθρώπινης παρέμβασης.
Λειψυδρία, πλημμύρες και διαχείριση υδάτινων πόρων είναι οι προβληματισμοί που γεννιούνται στον επισκέπτη από έναν περίπατο δίπλα σε ένα περιβάλλον που έχει σχεδιαστεί με ιδιαίτερη έμφαση στη βιωσιμότητα.
Ο Abdulaziz μας κάνει μια περιβαλλοντική αφύπνιση για ένα αγαθό που ο Έλληνας δεν έχει αξιολογήσει σωστά και σε βάθος. Ο περίπατος γύρω από το Πάρκο μπορεί να μην είναι φιλοσοφικός όπως μέσα στην Εσπλανάδα, αλλά δημιουργεί αίσθημα προβληματισμού και για τους περιβαλλοντικά ευαισθητοποιημένους είναι ένας «κόμπος στο λαιμό». Μας αναγκάζει να κοιτάξουμε το νερό και όχι πλέον αφηρημένα.
“Mustafah Abdulaziz: Water” | Διάρκεια έως 8 Νοεμβρίου 2026
Και κάπου εδώ, ο φθινοπωρινός περίπατος στο ΚΠΙΣΝ αποκτά άλλη αξία. Η αλλαγή του φωτός, η πτώση της θερμοκρασίας, οι αποχρώσεις του πάρκου και η διάθεση για να αφήσεις την τέχνη να μπει στη βόλτα σου, δίνουν έναν διαφορετικό ρυθμό.
Από τη μια, η Kruger σε κάνει να σταματάς και από την άλλη, ο Abdulaziz σε επιβραδύνει. Δεν βιάζεσαι. Και οι δύο καλλιτέχνες σε κάνουν να αναθεωρήσεις για όσα είναι δεδομένα: εικόνες, λέξεις, εξουσία, νερό, φύση και πλανήτης.
Ένας περίπατος από τον οποίο θα επιστρέψεις λίγο πιο «υποψιασμένος»…
*Οι εκθέσεις είναι Δωρεάν
