Στην Προφίλια, η Κωνσταντίνα και ο Σάββας Παπασσάβας επιμένουν στην τοπική πρώτη ύλη και στις παραδοσιακές συνταγές, δημιουργώντας έναν γαστρονομικό προορισμό μακριά από την τουριστική Ρόδο
Υπάρχει μια άλλη Ρόδος, μακριά από τις παραλίες, τα μεγάλα ξενοδοχεία και τα τουριστικά εστιατόρια. Μια Ρόδος ορεινή, αυθεντική, που κρατά ακόμη ζωντανές τις γεύσεις και τις συνήθειες του τόπου.
Εκεί, στο χωριό Προφίλια, περίπου 80 χιλιόμετρα από την πόλη της Ρόδου, βρίσκεται το Λημέρι του Ληστή, μια ταβέρνα που έχει καταφέρει να μετατρέψει την απόσταση σε μέρος της εμπειρίας.
Η Κωνσταντίνα και ο Σάββας Παπασσάβας δουλεύουν εδώ και χρόνια με προσήλωση σε μια κουζίνα που δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις, ούτε εξεζητημένες τεχνικές για να εντυπωσιάσει. Η δύναμή της βρίσκεται στην πρώτη ύλη, στις ντόπιες συνταγές και στη μαγειρική που σέβεται τον χαρακτήρα τους.
Δεν είναι τυχαίο ότι το Λημέρι του Ληστή έχει γίνει προορισμός για επισκέπτες από την Ελλάδα και το εξωτερικό που αναζητούν μια αυθεντική γεύση της Ρόδου.
Η άφιξη στο χωριό έχει κάτι από παλιά ελληνική ταινία. Μπαίνεις στην Προφίλια – ένα ορεινό χωριό στη νότια πλευρά της Ρόδου – και στο δεξί σου χέρι, εμφανίζεται η ταβέρνα, χτισμένη δίπλα σε ένα μικρό εκκλησάκι του 16ου αιώνα.
Τα τραπέζια απλώνονται κάτω από έναν εντυπωσιακό, θηριώδη φίκο, που γίνεται φυσική ομπρέλα τις ζεστές ημέρες του καλοκαιριού. Η ατμόσφαιρα είναι απλώς αυτή που προκύπτει όταν ένα παλιό χωριό, ένα ιστορικό εκκλησάκι και μια οικογενειακή ταβέρνα, συνυπάρχουν στον ίδιο χώρο.
Και ύστερα έρχεται το φαγητό…
Όλα τα προϊόντα είναι ντόπια και ο Σάββας περιποιείται ο ίδιος τους πελάτες. Η Κωνσταντίνα στην κουζίνα δίνει τον καλύτερό της εαυτό και τα πιάτα που βγαίνουν από το πάσο της σε γυρνάνε πολλά χρόνια πίσω, στις αυθεντικές συνταγές των παλιών νοικοκυρών του νησιού. Στο τραπέζι παρελαύνουν γεύσεις βαθιά ριζωμένες στη ροδίτικη παράδοση.
Η λακάνη, το εμβληματικό πιάτο του νησιού, με κατσικάκι και πλιγούρι, είναι από εκείνα που εξηγούν γιατί αξίζει να αναζητήσεις την τοπική κουζίνα στον τόπο όπου γεννήθηκε. Το κρέας μαλακό και μεστό, το πλιγούρι να συμπληρώνει ιδανικά τη γεύση, σε ένα πιάτο λιτό αλλά γεμάτο χαρακτήρα.
Τα πιταρούδια, από τις πιο χαρακτηριστικές ροδίτικες παρασκευές, φέρνουν στο τραπέζι την πιο ταπεινή και νόστιμη πλευρά της τοπικής κουζίνας.
Ακολουθούν τα φύλλα, οι παραδοσιακοί ντολμάδες, και οι ανθοί γεμιστοί με ανθότυρο, ένα πιάτο που παντρεύει τη λεπτότητα των κολοκυθοανθών με την κρεμώδη γεύση του τυριού.
Όμως στο Λημέρι του Ληστή υπάρχει και μια άλλη πλευρά, αυτή της φωτιάς και του κρέατος. Το κατσικάκι αντικριστό, μαγειρεμένο με τον παραδοσιακό τρόπο, και το κοκορέτσι, που χαρακτηρίζεται για το σωστό ψήσιμό του και την πλούσια γεύση του, συμπληρώνουν μια εμπειρία που απευθύνεται και στους λάτρεις του καλού κρέατος.
Το ενδιαφέρον στο Λημέρι του Ληστή είναι πως δεν πας απλώς για να φας. Κάνεις μια μικρή εκδρομή στην ενδοχώρα της Ρόδου και, φτάνοντας, ανταμείβεσαι με μια κουζίνα που έχει λόγο ύπαρξης: να διατηρεί και να σερβίρει τις γεύσεις του τόπου. Και το πιο σημαντικό, θα το βρεις ανοιχτό χειμώνα – καλοκαίρι.
Χρειάζεται περίπου μιάμιση ώρα διαδρομής από το κέντρο του νησιού για να φτάσεις μέχρι εδώ. Για κάποιους μπορεί να μοιάζει μακριά. Για όσους όμως αγαπούν το καλό φαγητό, η απόσταση είναι απλώς το πρώτο μέρος της ιστορίας. Γιατί στο τέλος του δρόμου σε περιμένει μια Ρόδος διαφορετική και ένα τραπέζι στο Λημέρι του Ληστή που αξίζει να αναζητήσεις.
Το Λημέρι του Ληστή
Ακολουθήστε μας
Περισσότερα
