Στον Άσωτο, ο Μιχάλης Μερζένης επαναπροσδιορίζει την Ελληνική κουζίνα και υπογράφει κάθε πιάτο με δημιουργική τόλμη
Γράφοντας αυτές τις γραμμές, το μυαλό μου γυρίζει σε μια φωτογραφία μου με ένα crispy chicken drumstick στο χέρι – ίσως το πιο νόστιμο που έχω δοκιμάσει στην Ελλάδα, φτιαγμένο από τα χέρια του Μιχάλη Μερζένη. Τον γνώρισα τότε, μέσα από το Chicken Picnic στην Καισαριανή, λίγα χρόνια πριν.
Πέρασε αρκετός καιρός μέχρι να επισκεφτώ τον Άσωτο, και η πρώτη φορά που βρέθηκα εκεί ήταν πριν ένα χρόνο, όταν το εστιατόριο είχε μόλις πρωτανοίξει και γύρω του γινόταν σούσουρο. Ένα σούσουρο γύρω από τα τέσσερα αγόρια της επιχειρηματικής ομάδας που το δημιούργησαν.
Την πλατεία Προσκόπων τη γνωρίζω καλά από τα νεανικά μου χρόνια, και δίπλα στη σταθερή αξία του Μαγικού Αυλού, στον αριθμό 6 της οδού Αμύντα, βρίσκεται το τσαρδί του Ασώτου. Ο βιομηχανικός χώρος, με κυρίαρχο στοιχείο το μπετόν και τα μεταλλικά δομικά στοιχεία, συνδυάζεται αρμονικά με τα λευκά τραπεζομάντηλα, τα φαναράκια και τα μικρά γαρύφαλλα στα τραπέζια – μια σύνθεση που συνδυάζει απλότητα και φινέτσα.
Περνώντας τη βελούδινη κουρτίνα, η ατμόσφαιρα σε προσκαλεί να αφεθείς. Ο χαμηλός φωτισμός, οι μουσικές επιλογές του DJ και η ζωντανή ενέργεια του χώρου προϊδεάζουν για μια γαστρονομική εμπειρία παιχνιδιάρικη και απενοχοποιημένη.
Το τραπέζι μου, δίπλα στο παράθυρο, μου χάριζε θέα τόσο στο εσωτερικό όσο και στο πεζοδρόμιο της γειτονιάς. Το σέρβις λειτουργεί άψογα: γρήγορο, χαμογελαστό και συντονισμένο, με αυστηρά δίωρα slots που εξασφαλίζουν ότι όλα κυλούν σαν ρολόι, ικανοποιώντας πλήρως το διεθνές κοινό που συχνάζει εδώ και κάνοντας τους ντόπιους να δυσανασχετούν λίγο. Δεν έχουμε ακόμη εκπαιδευτεί στον ξενόφερτο αυτό τρόπο του table seating.
Η πρώτη γεύση ήρθε με το χειροποίητο labneh, ορεκτικό που θα αγαπήσουν όσοι εκτιμούν την όξινη και κρεμώδη γεύση ενός τυριού, και συνέχισε με το λαχανοντολμά στη φωτιά, μια σύγχρονη εκδοχή της παράδοσης, γεμάτη άρωμα και υφή.
Από τα νέα πιάτα του μενού, το tartare γαρίδας κοιλάδος έκλεψε την παράσταση, ενώ το steak tartare υστερούσε λίγο σε σύγκριση με προηγούμενες επισκέψεις, τόσο στη γεύση όσο και στην παρουσίαση.
Το παστίτσιο σε φύλλο παραμένει signature dish, εντυπωσιακό οπτικά και ακριβές γευστικά. Το αρνίσιο καρέ με λεμονάτο κους κους και λιαστή τομάτα είναι ένα πιάτο για τρεις, που αποδεικνύει την εμμονή του Μερζένη στην εξαιρετική πρώτη ύλη. Meat lover ή όχι, η εμπειρία είναι αξέχαστη. Αν περισσέψει, είναι ένα ωραιότατο leftover, που θα παραμείνει εξίσου υπέροχο και για την επόμενη μέρα.
Το μενού ισορροπεί θάλασσα και στεριά σε ύφος ελληνικής δημιουργικής κουζίνας, με ελάχιστες διεθνείς επιρροές. Η οινική λίστα, επιμελημένη από τον Πέτρο Μυλωνάκη, προσφέρει ελληνικές και διεθνείς ετικέτες σε λογική τιμή. Στα γλυκά, ξεχώρισα το ραβανί με σάλτσα βανίλιας, ζουμερό και αφράτο, που έφερε αναμνήσεις από τα παιδικά μου χρόνια.
Μια νέα προσθήκη είναι και το cheesecake, μια ελληνική παραλλαγή του Βάσκικου, με ελληνικά τυριά και chutney τομάτας, κάποιοι θα το βρείτε ενδιαφέρον αλλά μην περιμένετε ένα Βάσκικο όπως το έχετε στο μυαλό σας – ειδικά αν έχετε δοκιμάσει τη γνήσια συνταγή.
Στον Άσωτο, η γεύση συναντά τη δημιουργικότητα, η ποιότητα της πρώτης ύλης αναδεικνύεται και η εμπειρία σε αφήνει χορτάτο και ικανοποιημένο από πολλές απόψεις. Χωρίς υπερβολές, είναι ένα δείπνο που ισορροπεί τέλεια ανάμεσα στην παράδοση και τη σύγχρονη γαστρονομία και φέρει τη σφραγίδα ενός άξιου μάγειρα.
Ο Μιχάλης Μερζένης στον Άσωτο δεν φτιάχνει μόνο φαγητό αλλά σου υπενθυμίζει γιατί η ελληνική κουζίνα μπορεί να είναι ταυτόχρονα αυθεντική και δημιουργική.
