Ο Δημήτρης και ο Παναγιώτης Σφήκας συνεχίζουν την ιστορία του πατέρα τους, επενδύοντας στην καλή πρώτη ύλη, την απλότητα και τις προσιτές τιμές
Υπάρχουν πολλά ταβερνάκια και μικρά εστιατόρια που κρύβουν μια ιστορία και είναι ο κύριος λόγος για να τα επισκεφτεί κανείς.
Συνήθως είναι επιχειρήσεις με λαϊκό χαρακτήρα, ο χώρος τους είναι ανεπιτήδευτος αλλά προσεγμένος και το φαγητό είναι εκείνο που «μιλά» και με απλό τρόπο διαδίδει την ιστορία τους.
Ένα τέτοιο σημείο γεύσης είναι και ο «Φοιτητής» στην πλατεία Ελευθερίας του Νέου Ψυχικού, ένα «παραθαλάσσιο οικόπεδο και μαγαζί γωνία» όπως χαρακτηριστικά έλεγε για πολλά χρόνια ο δημιουργός του Ανδρέας Σφήκας, που σήμερα έχει φύγει από τη ζωή.
Ο «Φοιτητής» προϋπήρχε ως επιχείρηση και πριν το αναλάβει ο κ. Ανδρέας. Ήταν ένα συνοικιακό καφενείο όπου το επισκέπτονταν καθημερινά για τον καφέ του, λίγο τάβλι και χαρτιά με την παρέα του και γενικότερα για τις κοινωνικές του συναναστροφές.
Ο πρώτος ιδρυτής του ήταν φοιτητής αλλά του άρεσε πολύ να παίζει χαρτιά! Έτσι δημιούργησε ένα στέκι που – σίγουρα – δεν του επέτρεψε να πάρει ποτέ πτυχίο, αλλά του έδωσε ελευθερία για άπειρο παιχνίδι με οικονομικό αντίτιμο, μια και ο κ. Ανδρέας θέλησε να το νοικιάσει από τον ίδιο και να «στήσει» μια οικογενειακή επιχείρηση.
Στην πορεία, μετά το τάβλι και το χαρτί, προστέθηκαν οι μεζέδες, το ούζο και τα τσίπουρα. Με τα χρόνια, η εμμονή του κ. Ανδρέα για καλή, θαλασσινή πρώτη ύλη αλλά και η αγάπη του για το ψάρι, τον έκαναν να προσθέσει κλασικά πιάτα.
Σήμερα, οι δύο γιοι του που «τρέχουν» τον «Φοιτητή», ο Δημήτρης και ο Παναγιώτης, έχουν στόχο να κρατήσουν ζωντανή την ταυτότητα της αρχικής επιχείρησης σερβίροντας καφέ στους ντόπιους από το πρωί μέχρι και την ώρα του ουζομεζέ, αλλά και να μυήσουν το κοινό που καταφτάνει στην περιοχή στη γευστική τους πρόταση.
Ο «Φοιτητής» έχει χαρακτηριστεί από πολλούς δημοσιογράφους γεύσης ως ένα value-for-money μαγαζί για ψάρι και θαλασσινά.
Θα συμφωνήσω μαζί τους και είναι σπάνιο στις μέρες μας να γευματίζεις αξιοπρεπώς με 20 – 25€ το άτομο σε ένα καθαρό και περιποιημένο περιβάλλον με φροντίδα από το γρήγορο και άμεσο σέρβις του, απολαμβάνοντας φρέσκο ψάρι, νόστιμους μεζέδες, και διαθέσιμη, φρέσκια, πρώτη ύλη ανάλογα την ψαριά της ημέρας.
Το μενού του «Φοιτητή» είναι κλασικά θαλασσινό με μεγάλη ποικιλία σε ορεκτικά για να τα μοιραστείς με την παρέα σου, δεν λείπουν σύγχρονες πινελιές και πιάτα ημέρας για να αξιοποιούνται στο έπακρο τα ψάρια του, και συμπεριλαμβάνει και πιάτα που ξεπερνούν την ιδέα του ουζομεζέ.
Το κοινό του «Φοιτητή» τα λέει όλα: θα συναντήσεις συνοικιακούς πελάτες, ζευγαράκια (για να μην πω παράνομα κιόλας…), εργασιομανείς που το έχουν επιλέξει για φρέσκο ψάρι και λαχανικά, νεανικές πολυμελείς παρέες, κυρίες που θέλησαν να βγουν με τις φιλενάδες τους για μεσημεριανό, αλλά και foodies που το ξετρύπωσαν από τις κριτικές και θέλουν να δοκιμάσουν το ceviche, το carpaccio και τα ζυμαρικά του.
Στη δική μας περίπτωση, βρεθήκαμε στο χώρο του ένα μεσημεράκι και το πρώτο πράγμα που μας εντυπωσίασε ήταν η πολύ γρήγορη εξυπηρέτηση. Αν και θα θέλαμε να βγαίνουν τα πιάτα πιο αργά, σας προετοιμάζω από τώρα, στον «Φοιτητή» μην έχετε τέτοια απαίτηση, διότι είναι παραδοσιακό το σέρβις και δύσκολα μειώνεις την ταχύτητα της κουζίνας του.
Προτιμήστε να βρεθείτε με παρέα, πεινασμένοι, και αφεθείτε στην εξυπηρέτηση της Νόρας που θα σας καθοδηγήσει ως προς το τι να επιλέξετε από το πληθωρικό μενού.
Εξαιρετική η ρεγγοσαλάτα του, άφθονη σε πρώτη ύλη, έντονη σε αλμυρότητα αλλά ιδανική για να σταθεί δίπλα σε μια μαρινάτη σαρδέλα και σε κάποιο απόσταγμα της επιλογής σας.
Ευχάριστη έκπληξη ήταν το ceviche γαρίδας Κοιλάδος με πορτοκάλι, μάνγκο, chili και ginger και ο τρόπος παρουσίασης του πολύ έξυπνος. Ένα πιάτο που καθάριζε τη στοματική κοιλότητα, δροσερό και σε προετοίμαζε για μια πιο ήπια μετάβαση σε πιάτα με θαλασσινό πρόσημο.
Η ημέρα, λόγω καιρού, απαιτούσε μια σούπα. Δοκιμάσαμε τη ζεστή και ήπια δεμένη σούπα ημέρας με συναγρίδα, με τα λαχανικά να «κρατούν» σωστά στο βράσιμό τους και τα χειροποίητα κρουτόν να είναι απολαυστικά και να προσδίδουν θαλπωρή σπιτικής ψαρόσουπας, άλλης εποχής.
Από τα τηγανητά ξεχώρισα την κροκέτα από ψάρι ημέρας, όπου στην επίσκεψή μας ήταν μπακαλιάρος. Από τα πιάτα σχάρας, να επιλέξετε το απλό θράψαλο για την τρυφερή του σάρκα και το άρτι ψήσιμο. Αν, όμως, είστε μερακλήδες, το γεμιστό που είδα σε ένα διπλανό τραπέζι ξεχείλιζε από πληθωρικότητα!
Για όσους θέλουν να επιλέξουν τον «Φοιτητή» για μια πιο υγιεινή γαστρονομική έξοδο, η ψαριέρα του σε καλεί να επιλέξεις ψάρι ημέρας σε κόστος από 45€ το κιλό και έχεις και την επιλογή να προ παραγγείλεις καραβίδες, αστακό και κολοχτύπα. Συνοδέψτε τα με χόρτα εποχής ή βραστά λαχανικά και δεν υπάρχει άγχος για extra θερμίδες.
Από την άλλη, ο «Φοιτητής» είναι και τσαχπίνης και θέλει να σε εντυπωσιάσει με τα πιάτα του. Αφορμή σε αυτό δίνει ο γύρος από σαλάχι, ένα πιάτο παραδοσιακό που αναζητούμε στα «Άγια» σουβλατζίδικα της χώρας μας!
Εμείς δεν είχαμε δοκιμάσει ποτέ ξανά κάτι ανάλογο και η ιδέα του πιάτου μας άρεσε τόσο, που θα μας κάνει να επιστρέψουμε μόνο και μόνο για αυτό. Το τζατζίκι αντικαθίσταται από μια ήπια σκορδαλιά και το ψάρι μαρινάρεται και παρουσιάζεται κομμένο ως γύρος. Ντοματούλα, κρεμμυδάκι και πιτούλες στο πλάι και το πιάτο δεν είναι για μοίρασμα. Δικό σας, όλο!
Αν πάλι θέλετε να τιμήσετε και μια μακαρονάδα με το ταίρια σας, εγώ θα σας πρότεινα την calamarata με tartare γαρίδας, με ζυμαρικό να «κρατάει» λίγο παραπάνω από το επιτρεπτό σε βράσιμο al dente, αλλά με μια bisque φίνα και βουτυράτη τόσο όσο. Απολαύστε το πιάτο με το που προσγειωθεί στο τραπέζι για να νιώσετε την ενδιαφέρουσα αντίθεση μεταξύ θερμής pasta και δροσερής ωμής γαρίδα.
Όπως καταλαβαίνετε, στον «Φοιτητή» το παιχνίδι παίζεται τίμια για όλους. Διακριτικότητα, καλό φαγάκι για όλα τα γούστα και τις ηλικίες, άμεση εξυπηρέτηση, και πάνω απ’όλα οικονομικό.
Σε μια ήσυχη περιοχή, με τα τραπεζάκια του να απλώνονται στην πλατεία, ο κ. Ανδρέας σήμερα θα έλεγε ψιθυριστά πως το μαγαζί γωνία στο «παραθαλάσσιο» οικόπεδό του απέδωσε και αποδείχτηκε η καλύτερη επένδυση για τα δυο του παιδιά!
