Πολίτικες γεύσεις και μεζέδες που μοιράζεται η παρέα που νοσταλγεί την Πόλη
Η γεύση δεν έχει γλώσσα, θρησκεία ή γένος. Η γεύση κλείνει μέσα τις μυρωδιές που για κάποιους θυμίζουν ξενιτιά και για άλλους ταξίδι.
Το Aylak, στην Εμμανουήλ Μπενάκη, στα Εξάρχεια, λειτουργεί από το 2017 ως καφενείο-μπαρ, κατά καιρούς ουζερί, αλλά και χώρος που φιλοξενεί μουσικά συγκροτήματα και άλλες καλλιτεχνικές δράσεις, διατηρώντας ζωντανή την ταυτότητα των Τούρκων και Κούρδων που ζουν στην πόλη μας.
Η πρόσφατη επίσκεψή μου έγινε τυχαία, καθώς βρισκόμουν με φίλους στην περιοχή, αλλά αυτό το μεζεδοπωλείο Πολίτικης κουζίνας τράβηξε αμέσως το ενδιαφέρον μου.
Το Aylak καταλαμβάνει τη μεγάλη γωνία της Εμμανουήλ Μπενάκη και Αραχώβης. Περνώντας από εκεί, βλέπεις πολυκοσμία, παρέες που κάθονται στα τραπεζάκια μέσα αλλά και έξω, κάτω από τις σόμπες. Προσελκύει κυρίως νεανικό κοινό και ντόπιους που το επιλέγουν για τα ρακόμελα και τους μεζέδες, ενώ ανάμεσα τους διακρίνεις και διεθνείς επισκέπτες — φυσικό κι επόμενο, αφού τα Εξάρχεια είναι η βασίλισσα του Airbnb.
Από μακριά, μπορεί να αδιαφορήσεις για την ύπαρξη του μεζεδοπωλείου: δεν είναι φανταζέ ή επιτηδευμένο, ούτε δήθεν όπως συμβαίνει με άλλα νέα καφενεία σε άλλες περιοχές.
Όμως, αν περάσεις την πόρτα του, αλλάζεις γνώμη. Και αυτό χωρίς να έχεις μεγάλες γαστρονομικές προσδοκίες. Παρά το γεγονός ότι βρισκόμαστε στο κέντρο των Εξαρχείων, η αίσθηση είναι πως βρίσκεσαι στην Άγκυρα.
Το Aylak έχει γνήσια αισθητική που παραπέμπει είτε σε καφενείο δεκαετίας ’80-’90 στην Ελλάδα, είτε σε κάποιο απλό καφενείο στο Αμάν ή στην Κωνσταντινούπολη. Με νοσταλγική ατμόσφαιρα και διακοσμητικά στοιχεία που θυμίζουν ξενιτιά, είναι ανοιχτό σε όσους θέλουν να γευτούν icli kofte, gözleme, manti και άλλα πιάτα Πολίτικης κουζίνας.
Το μενού εστιάζει σε πιάτα ανατολίτικης ταυτότητας, με ισάριθμα κρύα, ζεστά ορεκτικά, σαλάτες και κυρίως πιάτα. Υπάρχουν αρκετές vegan επιλογές, οι τιμές είναι πολύ προσιτές και οι μερίδες ικανοποιητικές. Επιλέξαμε αλοιφές όπως χούμους, μάντζα με ψητή μελιτζάνα και κόκκινη πιπεριά, και τσι κεφτέ – πλιγούρι με καρύδια και σάλτσα κόκκινης και καυτερής πιπεριάς.
Η χούμους ήταν γήινη, με ισορροπία ανάμεσα στην πικράδα του ταχινιού και την οξύτητα του λεμονιού. Η μάντζα πικάντικη, όμορφα καπνιστή, με άρωμα που δεν πνίγει αλλά σε κάνει να θέλεις παραπάνω αλκοόλ.
Το τσι κεφτέ αποκάλυπτε ένα μείγμα αρωμάτων, καθώς το πλιγούρι είχε απορροφήσει όλα τα μπαχαρικά, με τα μυρωδικά να εναρμονίζονται με το καυτερό στοιχείο της πιπεριάς.
Συνεχίσαμε το μοίρασμα, γιατί στο Aylak όλα μοιράζονται. Δοκιμάσαμε ζεστά ορεκτικά όπως: τυροκροκέτες με λευκό τυρί και γκίζα, mucver (κολοκυθοκεφτές με γιαούρτι) και icli kofte με μοσχαρίσιο κιμά. Τρία πιάτα που αποδεικνύουν πως τα τηγάνια στο Aylak παίρνουν καθημερινά φωτιά, φέρνοντας τραγανή έκπληξη σε κάθε μπουκιά.
Υπήρχαν μικρές αστοχίες σε ένα-δυο πιάτα, αλλά όταν βρίσκεσαι σε τόσο νοσταλγικό περιβάλλον, με το κόστος φαγητού να μην ξεπερνά τα 15€ το άτομο και χωρίς μεγάλες γαστρονομικές προσδοκίες, δεν υπάρχει λόγος γκρίνιας. Χωρίς να αναφερθώ σε όλα τα πιάτα, αξίζει να δοκιμάσεις τα Βαβυλών μπουρεκάκια και το τραγανό μαντί.
Το σέρβις στο Aylak είναι γρήγορο, φιλικό, άμεσο. Η μουσική ποικίλλει και τη βραδιά της επίσκεψής μου από τα ηχεία ακούγονταν οι Τρύπες της νιότης μου.
Αν με ρωτούσε κανείς, θα ήθελα σιγοτραγουδώ λίγο Τουρκικά ή άλλα Ανατολίτικα άσματα, ώστε το ταξίδι γεύσης να προσεγγίζει ακόμη περισσότερο εκείνα τα μέρη που ξυπνούν μνήμες από την εποχή που απολάμβανα την Πολίτικη κουζίνα στο εξωτερικό.
Όπως και να’χει, αν βρεθείτε στα Εξάρχεια, αξίζει μια επίσκεψη στο Aylak.
Είναι ένας καλός σταθμός γεύσης για να μοιραστείς μεζέδες με την παρέα σας οποιαδήποτε ώρα της ημέρας, αφού λειτουργεί από νωρίς το μεσημέρι.
