Το ΑΝΑ Ψ KTIRIO στη Γλυφάδα, ξυπνά μνήμες μιας άλλης εποχής, κερδίζει σε ατμόσφαιρα και vibes, αλλά χάνει πόντους στο πιάτο
Παρακολουθώ καιρό το retro countdown που προβάλλεται στο Instagram λογαριασμό του εστιατορίου, το οποίο ξεκινά με κάποια spots στα Νότια που έχουν αφήσει εποχή, συνεχίζει με stars των 80’s – 90’s (Γαρδέλης κ.α.), παρουσιάζει το θρυλικό, clubbing της εποχής και καταλήγει σε ατάκες που – αν δεν έχεις ζήσει τα 00’s – σίγουρα δεν τις ξέρεις…
Άρα, το Instagram – ικό προφίλ έχει στοχεύσει στο κοινό που απευθύνεται, με δυνατά χαρτιά, δημιουργώντας μια νοσταλγία για άλλες εποχές που όλοι αναζητούμε!
Στο target group του φυσικά και συμπεριλαμβάνει και τη νέα γενιά, με κάτι διαφορετικό που δεν το πρόλαβε και θα ήθελε να το γνωρίσει.
Το opening του ANA Ψ KTIRIOU έγινε τον Δεκέμβριο, στο χώρο του παλιού Sea Spice που κάποτε συγκέντρωνε όλο τον κόσμο στην Γλυφάδα, επί της οδού Κύπρου, για νυχτερινή διασκέδαση που έγραψε εποχές. Οι διθυραμβικές κριτικές τύπου “εστιατόριο της σαιζόν” ή “πιάτα που φέρνουν μνήμες από τραπέζια οικογενειακά”, ή “οι πατάτες με το αυγό είναι μπουκιά και συχώριο”, κυριαρχούν στο διαδίκτυο.
Φυσικά, με άσσο στο μανίκι την υπογραφή του μενού από ένα βραβευμένο chef με δύο αστέρια Michelin – όπως ο Θάνος Φέσκος – είναι απόλυτα λογικό να εκθειάζεις εξ αρχής τα πιάτα του καταλόγου και να δημιουργούνται εντυπώσεις, που ίσως δεν ανταποκρίνονται σε αυτό που τελικά εισπράττει ο επισκέπτης δοκιμάζοντας το φαγητό στο ΑΝΑ Ψ KTIRIO.
Ας ξεκινήσω όμως από το χώρο και τα vibes του, που είναι τα θετικά και αυτά που θα συνέστηνα – σε όποιον διαβάζει αυτό το άρθρο μου και ίσως, είναι νοσταλγός μια άλλης εποχής… της δικής μας γενιάς των 50ρηδων!
Η επιμέλεια του design στο ΑΝΑ Ψ KTIRIO έχει γίνει από το studio Bonarchi. Ο χώρος είναι θερμός και φωτεινός με μια γρανιτένια μπάρα να δεσπόζει. Μπαίνοντας στο μαγαζί κάποιοι την προτιμούν από τα τραπέζια, η ανοιχτή κουζίνα με τον ξυλόφουρνο βρίσκεται στο βάθος και στον τοίχο, στα δεξιά, ένας προτζέκτορας προβάλλει κάποια ταινία από τα παλιά.
Η ομάδα του service φορά t-shirts με έξυπνες χιουμοριστικές ατάκες όπως “Άραξε Μπρο, θα παραγγείλεις”, “Εγώ δεν κάνω σερβίρισμα, κάνω περφόρμανς” ή “Μην ξεχάσεις να επιστρέψεις την κασέτα στο video club”. Πόσες φορές δεν είχαμε ξεχάσει κάποια κασέτα νοικιασμένη από το video club… και την είχαμε κρατήσει μέρες;!
Στους τοίχους αντίστοιχα t-shirts με διάφορα τσιτάτα όπως “Εγώ για τις πατάτες με το αυγό ήρθα” σε κερδίζουν και σου φτιάχνουν τη διάθεση. To έξυπνο merchandising κερδίζει τον επισκέπτη-νοσταλγό μια και μπορεί να προμηθευτεί κάποια από αυτά.
Ανεβαίνοντας στον επάνω όροφο που οδηγεί στις τουαλέτες, στα σκαλιά διακρίνεις μηνύματα χιουμοριστικά, όπως “Ότι δεν σου έδωσε ο Θεός, θα στο δώσει ο πλαστικός” και ένα καρότσι σούπερ μάρκετ που έχει μετατραπεί σε κάθισμα. Δύο iconic φωτογραφίες του Ανδρέα Παπανδρέου και της Ζωής Κωνσταντοπούλου διακρίνονται έξω από τις τουαλέτες, αντί για τα ευρέως γνωστά σύμβολα, που διαχωρίζουν τις ανδρικές από τις γυναικείες.
Όλες αυτές οι μικρές λεπτομέρειες συμπράττουν στην ατμόσφαιρα που το ANA Ψ KTIRIO θέλει να δημιουργήσει στον επισκέπτη.
Από τα ηχεία ακούγονται funky διασκευές ελληνικών τραγουδιών των 70s, χωρίς να λείπουν και σημερινές προσθήκες στη pop λίστα του DJ, ενώ τα decibel είναι αρκετά δυνατά για εστιατόριο. Αλλάζουν ανάλογα με τη διάθεση, θα ακούσεις από Imam Baidi και Μαρίζα Ρίζου έως Αλέκα Κανελλίδου και Πασχάλη.
Τα cocktails έχουν έξυπνα ονόματα όπως “Άχαστο”, “Τάκης” και “Ντελούλου” ή το “Τζιτζί” μια Ελληνική απόδοση του dry martini με μαστίχα, λεμόνι, ελιά και άνηθο. Δοκίμασα στο κλείσιμο του γεύματος, τη δική τους εκδοχή Negroni με το όνομα “Ακραίο” – καθώς είμαι fan αυτού του cocktail – με dry martini, bitter liqueur, φράουλα, χειροποίητο sweet vermouth και κίτρο.
Αλλά και το “Τζετ” που δοκίμασε η φίλη μου, ήταν πολύ καλό, με παλαιωμένο τσίπουρο, Samos Vin doux, μαχλέπι, μέλι με μπαχαρικά και άνθη πορτοκαλιάς.
Το κοινό στο ΑΝΑ Ψ KTIRIO είναι κάτοικοι της περιοχής και γενικότερα των Νοτίων προαστίων που επιλέγουν να διασκεδάζουν σε τέτοιου είδους μαγαζιά, ντυμένοι στην τελευταία λέξη της μόδας, δίνοντας μικρή σημασία στη γεύση, αλλά πρώτη, στην αποτύπωση της στιγμή τους στα social media. Ναι, το ANA Ψ KTIRIO είναι αποδεδειγμένα Instagramable εστιατόριο.
Περνώντας, πια, στο φαγητό, δεν μας έπεισε και λειτουργεί ως συμπληρωματικό στοιχείο της εμπειρίας, με αρκετές αστοχίες, που σίγουρα δεν ανταποκρίνεται στις περγαμηνές του chef που υπογράφει το μενού αλλά ούτε και του head chef της κουζίνας. Αξίζει να σημειωθεί ότι δοκιμάσαμε πολλά από τα πιάτα του μενού.
Σε καμία περίπτωση δεν περίμενα στο ΑΝΑ Ψ KTIRIO πιάτα στημένου fine dining – που είναι, πλέον, passé – αλλά κάτι αυθεντικό και νόστιμο από ένα τόσο διακεκριμένο και επώνυμο chef.
Για όσους δεν γνωρίζουν, ο Θάνος Φέσκος έχει μια διεθνή καριέρα, από την Κοπεγχάγη έως τα Ελληνικά νησιά και την Αθήνα (ΔΕΛΤΑ), με δύο αστέρια Michelin κι ένα Green Star. Πόσο μάλιστα, όταν το τιμόνι της κουζίνας έχει αναλάβει ο Δημήτρης Χατζηδημητρίου που διαθέτει το δικό του μποστάνι από το οποίο και προμηθεύονται τα λαχανικά για τα πιάτα τους.
Το ξεκίνημα – από το μενού με το χιουμοριστικό στικεράκι «θα φάω κι ας μου βγει και σε κιλό» – έγινε με ένα γευστικό χαρουπόψωμο με φίνο ελαιόλαδο, το οποίο ήταν καλό. Το μπρόκολο, ενώ ήταν ωραία καψαλισμένο, στην κρέμα που το συνόδευε δεν ακουγόταν το κάπνισμα, αλλά ως πιάτο ήταν γευστικό.
Το καλαμάρι, ήρθε πολύ ωραία ψημένο, όμως το τυρομάλαμα Κρήτης με το οποίο ήταν γεμισμένο το “έπνιγε” και το στακοβούτυρο από την άλλη το “βάραινε”. Όσο για την ελιά και την τομάτα που αναφέρεται στην περιγραφή του πιάτου, δεν τις βρήκα πουθενά.
Στις τηγανητές πατάτες, το αυγό ποσέ που προστέθηκε καθώς τις σέρβιραν, ήταν ελάχιστο για την ποσότητα τους, η παλαιωμένη φέτα τις κάλυπτε και η φρέσκια τρούφα χανόταν εντελώς.
Οι λαχανοντολμάδες ήταν άτονοι, με το ρύζι να είναι πολύ βρασμένο και ο κιμάς να υπάρχει σε ίχνη. Ο κόκορας που αναφέρεται στον κατάλογο… ήταν ένα μπουτάκι κοτόπουλου που έδωσε ένα νόστιμο στιφάδο με χειροποίητα σκιουφιχτά.
Επίσης το μενού αναφέρει ψάρι ημέρας, γιουβέτσι στον ξυλόφουρνο… Το φιλέτο σφυρίδας που ήρθε στο τραπέζι – σίγουρα δεν ήταν ημέρας – και το χειροποίητο κριθαράκι ήταν παραβρασμένο. Το αποτέλεσμα σίγουρα δεν δικαιολογεί ένα πιάτο που το κοστολογούν €33! Τα κεφτεδάκια με πουρέ πατάτας και στακοβούτυρο, ήταν συμπαθητικά.
Τα γλυκά του καταλόγου μας αποζημίωσαν όμως, και οφείλω να το πω! Τόσο ο σοκολατένιος κορμός με κροκάν και ρούμι όσο και η φοβερή πάστα αμυγδάλου από τα παλιά, με καραμελωμένα αμύγδαλα και σιρόπι καραμέλας, ήταν το ένα καλύτερο από το άλλο. Επίσης υπάρχει και η επιλογή Πάστα Φλώρας με μαρμελάδα εποχής και τραγανή σαμπλέ που σερβίρεται με παγωτό καϊμάκι.
Σύντομα θα προστεθούν κάποια πιάτα για brunch, καθώς το ΑΝΑ Ψ KTIRIO λειτουργεί ως all day σημείο, από το πρωί για καφέ.
Αν με ρωτούσατε για το ΑΝΑ Ψ KTIRIO, θα σας έλεγα να το επισκεφθείτε για ένα κρασί ή ένα cocktail σε αυτή τη χαλαρή, χιουμοριστική ατμόσφαιρα – και παράλληλα νοσταλγική για κάποιους, – αλλά μην έχετε μεγάλες προσδοκίες από το μενού του φαγητού.
