Με επίκεντρο την ελληνική αστική κουζίνα και γνώριμα πιάτα σε προσεγμένη εκτέλεση, το Ρεκτιφιέ Special αποτελεί μια ενδιαφέρουσα νέα πρόταση για φαγητό στη Θεσσαλονίκη
Ήταν κάπου στα μέσα του καλοκαιριού, όταν πληροφορήθηκα πως στην αρχή της οδού Στρατηγού Μακρυγιάννη, δίπλα στη Παναγία της Αχειροποιήτου, άνοιξε μια νέα γαστροταβέρνα με το όνομα Ρεκτιφιέ Special.
Η περιοχή στην οποία βρίσκεται, είναι μια όμορφη και ήσυχη αστική γειτονιά της Θεσσαλονίκης, η οποία τα τελευταία χρόνια έχει αναβαθμιστεί σημαντικά! Έχει πάρει νέα ζωή, με μια όμορφη πιάτσα που έχει αναπτυχθεί στους γύρω δρόμους και στον πεζόδρομο της.
Διστακτικά μέσα μου ψιθύρισα «άλλη μια γαστροταβέρνα», καθώς τα τελευταία χρόνια στη Θεσσαλονίκη υπάρχουν ουκ ολίγες αφίξεις από ανάλογου ύφους επιχειρήσεις εστίασης. Κάποια από αυτά είναι αξιόλογα αλλά τα περισσότερα χωλαίνουν στο θέμα ποιότητας – τιμής.
Ωστόσο, η ύπαρξη του chef Αντώνη Μουστάκη στο πηδάλιο της κουζίνας του Ρεκτιφιέ Special, τον οποίο γνωρίζω από το Extravaganza αλλά και από τη θητεία του στο παρελθόν ως chef πρέσβη του θεσμού Thessaloniki – City of Gastronomy, ήταν από μόνη της ισχυρή αιτία για να το επισκεφτώ.
Το Ρεκτιφιέ δεν ξεχωρίζει για τη διακόσμηση και την αισθητική του χώρου, χωρίς αυτό να σημαίνει πως είναι αδιάφορο.
Το περιβάλλον του είναι βιομηχανικό με μεγάλη και φωτεινή πρόσοψη, το μωσαϊκό δένει ωραία με τις επιβλητικές τσιμεντένιες κολώνες, το μεταλλικό στοιχείο είναι παρόν και τα τραπεζοκαθίσματα θυμίζουν επιτηδευμένα καφενείο άλλης εποχής. Στο βάθος του χώρου δεσπόζει η ανοιχτή κουζίνα, ενώ δεν περνά απαρατήρητη η μεγάλη βιτρίνα – συντηρητής κρασιών.
Το μενού του Ρεκτιφιέ είναι αρκετά περιεκτικό και πλήρες: τρεις σαλάτες, αρκετά οικεία ορεκτικά και εννέα κυρίως πιάτα. Τέσσερα από τα κυρίως με κρέας, δύο με βάση το ζυμαρικό και τα τρία με ψάρι. Στην ανάγνωση, ο κατάλογος κερδίζει κατευθείαν τον επισκέπτη μιας και τα περισσότερα πιάτα είναι βγαλμένα από την αστική καθημερινή κουζίνα.
Στο μενού θα δεις κεφτεδάκια τηγανητά, φέτα ψητή με μέλι και καπνιστή πάπρικα, ντολμαδάκια, καπνιστό φιλέτο από σκουμπρί, μακαρονάδα με προβατίνα, κατσικίσιο σουβλάκι με τραχανά, κ.ά, ενώ υπάρχουν και δύο ωμές παρασκευές: ένα μοσχαρίσιο ταρτάρ και ένα καρπάτσιο τόνου.
Κατά τη διάρκεια της επίσκεψής μου, δοκίμασα αρκετά από τα πιάτα του Ρεκτιφιέ, τα οποία μου επέτρεψαν να έχω μια ξεκάθαρη άποψη για την ποιότητα της δουλειάς του Αντώνη Μουστάκη. Η κουζίνα του στηρίζεται στο άψογο μαγείρεμα των κρεάτων και των ψαριών και στις γεμάτες, βαθιές και έντονες γεύσεις.
Το ψωμί προέρχεται από το Ble Taste Gallery και είναι από τα καλύτερα προζυμένια ψωμιά που μπορεί να δοκιμάσει κάποιος στη Θεσσαλονίκη.
Ξεχώρισα το πιάτο με το τραγανό μπρόκολο περασμένο από τη σχάρα με τη συνοδεία από μια απαλή και υπόγλυκη κρέμα από αμύγδαλο που έδεσε ιδανικά, ενώ ο ταραμάς ήταν αφράτος, ισορροπημένος και πολύ καλοφτιαγμένος.
Το χταπόδι με σάλτσα από πετιμέζι ήταν εξαιρετικά ψημένο, τραγανό και ζουμερό, με την καλοδεμένη γλυκιά σάλτσα πετιμέζι και παλαιωμένο βαλσάμικο, η οποία ήρθε σε ιδανική ισορροπία με τα κρεμμυδάκια πίκλα.
Το κεφτεδάκι στο τηγάνι ήταν ιδανικά ψημένο, αλλά μου έλειψε η ένταση, ειδικά σε σχέση με τα υπόλοιπα κρεατικά που δοκίμασα. Απο την άλλη, η χειροποίητη κοπανιστή με μπόλικη φέτα που συνόδευσε το πιάτο, με αποζημίωσε για τα καλά.
Στα κυρίως πιάτα, η κοινή συνισταμένη ήταν το εξαιρετικά μαγειρεμένο κρέας. Η προβατίνα με τα ουσιαστικά σύζουμα ζυμαρικά linguine έλιωνε στο στόμα, ενώ θαρρείς και το κάθε κομμάτι ζυμαρικού είχε ρουφήξει όλο το ζωμό από το κρέας, δίνοντας βαθιά γεύση.
Προσωπικά, θα προτιμούσα το ζυμαρικό πιο al dente, αλλά αυτό δε στέρησε ούτε σταγόνα νοστιμιάς από το πιάτο.
Ιδανικά ψημένο και πεντανόστιμο ήταν και το κατσικίσιο σουβλάκι με τον καλομαγειρεμένο και νόστιμο τραχανά με ωραία και σφιχτή υφή.
Τέλος, το φιλέτο από μυλοκόπι ψημένο στη σχάρα έφτασε ζουμερό, με τραγανή πέτσα, ενώ το συνόδευσαν σέσκουλα βρασμένα αλλά και περασμένα από σχάρα, με μια πολύ νόστιμη, ρευστή αλλά όχι αραιή κρέμα σελινόριζας με αυγολέμονο.
Αξίζει να σταθώ στη πολύ καλή τιμολόγηση των πιάτων, σε σχέση με τη ποιότητα της κουζίνας και το τελικό αποτέλεσμα.
Αν και την ημέρα της επίσκεψής μου βρέθηκα στο Ρεκτιφιέ Special στο άνοιγμα της κουζίνας, παρατήρησα πως το κοινό του είναι μια μεγαλύτερης ηλικίας και τα τραπέζια του αλλάζουν χέρια συνεχώς. Αφενός διότι το νέο αυτό μαγαζί εκφράζει μια αστική κουζίνα – λόγω της απλότητας στα πιάτα του – και αφετέρου, λόγω της γεύσης αυτών, φανερώνει την αποδοχή του από τις γύρω περιοχές του αστικού ιστού.
Χαρακτηριστική είναι η στιγμή που άκουσα έναν επισκέπτη (αρκετά μεγάλης ηλικίας) να αναφέρει πως του είχε λείψει η “παραδοσιακή ψητή φέτα” από πολλά νέα και σύγχρονα ελληνικά εστιατόρια της Θεσσαλονίκης.
Ως επίλογο, σε ένα υποθετικό ερώτημα αν χωράει στον εστιατορικό χάρτη της Θεσσαλονίκης άλλη μια γαστροταβέρνα, θα απαντήσω το εξής: το Ρεκτιφιέ Special ναι, δικαιωματικά έχει καταλάβει μια θέση!
Προσωπικά, είναι κι ένας επιπλέον λόγος να επισκέπτομαι πιο συχνά την αγαπημένη μου παλιά γειτονιά…
