Το EΘER επαναπροσδιορίζει τη βραδινή έξοδο, δίνοντας προτεραιότητα στην ποιότητα και όχι στο φαίνεσθαι
Η Ηλιούπολη είναι μια περιοχή που πολλοί χαρακτηρίζουν ήσυχη, ποιοτική και λιγότερο «φαίνεσθαι» σε σύγκριση με άλλες των Νοτίων Προαστίων (και όχι μόνο).
Ως προς την ποιότητα της διασκέδασης, παρότι έχει ζήσει μεγάλες στιγμές στο παρελθόν – κάποτε υπήρξε η περιοχή με τα πιο «ζωντανά» μπαρ και «σκυλάδικα» των ’90s – εξακολουθεί σταθερά να απευθύνεται σε παρέες που θέλουν να διασκεδάζουν χωρίς μαζικότητα και χωρίς να ακολουθούν τις εκάστοτε τάσεις. Ανάμεσα σε Υμηττό, Δάφνη και Αργυρούπολη, είναι – για να το πούμε με σύγχρονους όρους – μια λιγότερο “φασαίικη” περιοχή.
Με πιστό και σε μεγάλο βαθμό τοπικό κοινό, η Ηλιούπολη αποδείχθηκε πιο ανθεκτική από την Αργυρούπολη την περίοδο της οικονομικής κρίσης, χάρη στη γνησιότητα των επιχειρήσεων διασκέδασης που δραστηριοποιούνται σε αυτή. Σήμερα αντέχει στο χρόνο, έχει ωριμάσει και απευθύνεται σε ένα κοινό που αναζητά καλό φαγητό, όμορφο περιβάλλον για συζήτηση και το αίσθημα του «ανήκειν» στη διασκέδασή του.
Οι τοπικές επιχειρήσεις συμβάλλουν ουσιαστικά σε αυτή τη φιλοσοφία και το EΘER – ο λόγος που γράφω αυτό το άρθρο – είναι το εστιατόριο που σε κάνει να συνειδητοποιείς πως η περιοχή διαθέτει συγκριτικό πλεονέκτημα στην παροχή ποιοτικής γαστρονομικής εμπειρίας.
Το EΘER είναι ένα μοναδικό εστιατόριο για την περιοχή, ένα μικρό διαμάντι – θα έλεγα – καθώς όμοιό του δεν υπάρχει στην Ηλιούπολη.
Το εγχείρημα των τριών φίλων, του Γιώργου Παπαδόπουλου και των Γιάννη και Κωνσταντίνου Καρανδρέα, αποδεικνύει σε κάθε μου επίσκεψη τη φιλοσοφία του: ελληνική κουζίνα, δημιουργική στο πιάτο, σε ένα όμορφο, φιλόξενο και ζεστό περιβάλλον. Προστιθέμενη αξία αποτελεί η παρουσία σομελιέ, ο οποίος βρίσκεται διακριτικά δίπλα σου, έτοιμος να απογειώσει τη γευστική εμπειρία.
Έχω επισκεφθεί το εστιατόριο δύο φορές σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα και το καλωσόρισμα είναι από τα πιο ένθερμα που έχω συναντήσει. Το EΘER απλώνεται σε μια γωνία, κοντά σε μία από τις μικρές πλατείες της περιοχής. Ο εσωτερικός και ο εξωτερικός χώρος είναι εξίσου καλαίσθητοι, με industrial αισθητική σε αποχρώσεις του καφέ, του γκρι και του πούρου. Ο φωτισμός και τα τραπεζοκαθίσματα αποτρέπουν οποιαδήποτε ψυχρότητα ή απροσωπία, αντιθέτως, ο χώρος αποπνέει μια elegant θαλπωρή που σε κάνει να αισθάνεσαι αμέσως οικεία.
Το σέρβις είναι άψογα συγχρονισμένο σε όλα τα στάδια της εξυπηρέτησης και η εμπειρία κυλά ομαλά από την πρώτη στιγμή. Η ανοιχτή κουζίνα αναβαθμίζει την εμπειρία, όπως και η παρουσία του σομελιέ Παναγιώτη Κυπριώτη, σε ρόλο συμπληρωματικό της φιλόξενης ομάδας. Ευδιάθετος και γνώστης, σε μυεί στον κόσμο της οινικής απόλαυσης με τρόπο σχεδόν ακαδημαϊκό και όχι πωλησιακό. Ακόμη κι αν δηλώσεις ότι δεν θα πιεις κρασί, είναι πολύ πιθανό να σε πείσει να δοκιμάσεις κάτι.
Το μενού του EΘER εκπροσωπεί την ελληνική κουζίνα, χωρίς να λείπουν επιρροές από άλλες μεσογειακές χώρες. Τεχνικά, τα πιάτα κρύβουν δημιουργικότητα και πειραματισμό, παραμένοντας όμως σύγχρονα και ισορροπημένα.
Η θαλασσινή πλευρά του μενού υπερέχει, χωρίς ωστόσο να αδικείται η κρεατοφαγική προσέγγιση. Ξεχωρίζουν πιάτα όπως το ψητό κουνουπίδι με κύμινο και κρέμα αμυγδάλου, καθώς και ο χοιρινός λαιμός σε skewers με κρέμα μελιτζάνας και αντζούγια. Αξιοπρεπής και ζουμερή και η μοσχαρίσια ουρά κιλότου, ιδανική για όσους αγαπούν το σχεδόν rare ψήσιμο, αν και με αυτή την κοπή δεν θα αντικρίσουν κόκκινη σάρκα στο πιάτο τους.
Ωστόσο, τα πιάτα που απευθύνονται στους λάτρεις των θαλασσινών είναι σαφώς ανώτερα. Η smooth ταραμοσαλάτα με σουμάκ, σε συνδυασμό με το χειροποίητο ψωμί φυσικής ωρίμανσης, προετοιμάζει ιδανικά τον ουρανίσκο για την ημίπαστη παλαμίδα με λιαστή τομάτα.
Οι γαρίδες carpaccio, πληθωρικές σε ποσότητα, μας εξέπληξαν ευχάριστα, αν και η οξύτητα του λεμονιού κάλυψε ελαφρώς τη μαγιονέζα σχοινόπρασου, χωρίς όμως να ακυρώνει το πιάτο.
Στο EΘER ίσως απολαύσεις τον πιο elegant γαύρο μαρινάτο, απλωμένο πάνω σε πουρέ καρότου με πιπεριές Φλωρίνης και σκόρδο. Η γλυκύτητα του βελούδινου πουρέ δένει ιδανικά με την ιωδιούχα και όξινη σάρκα του ψαριού, δημιουργώντας ισορροπία από την πρώτη μπουκιά.
Ακολουθεί, για μένα, το signature πιάτο του μενού: το ψητό χταπόδι με chorizo Δράμας σε κρέμα ψητής κολοκύθας. Μαλακό πλοκάμι, ελαφρώς καραμελωμένο, με το chorizo να αγκαλιάζει το πιάτο χωρίς επιθετικότητα. Η κρέμα κολοκύθας λειτουργεί ως ιδανικό υπόστρωμα, ισορροπώντας την ένταση και τη θαλασσινή αλμύρα.
Ένα πιάτο ολοκληρωμένο, comfort και fine dining στη γεύση. Το λαβράκι ημέρας «γούνα» έρχεται άψογα ψημένο, με τραγανή πέτσα, ζουμερή σάρκα και χόρτα εποχής, δεμένα με καλοδουλεμένη σάλτσα κακαβιάς.
Πρωταγωνιστές στην κουζίνα είναι η Ριάννα Μπάλα και ο Ζαφείρης Ρουμελιώτης, με μέντορα – όπως έμαθα εκ των υστέρων – τον σπουδαίο Δημήτρη Δημητριάδη. Καθ’ όλη τη διάρκεια του γεύματος υπήρχε η αίσθηση ότι έχουν περάσει από κουζίνα με ισχυρό αποτύπωμα, κάτι που επιβεβαιώθηκε στη συζήτηση μου με τους επιχειρηματίες.
Παρότι, συνήθως, δεν συνοδεύω τα πιάτα με κρασί, αυτή τη φορά η πρόταση για wine pairing με έπεισε ότι η επιχείρηση έχει ωριμάσει σε επίπεδο φιλοξενίας. Η οινική λίστα αναμένεται να ανανεωθεί σύντομα και οι επιλογές, τόσο σε φιάλη όσο και by the glass, είναι ενδιαφέρουσες και οικονομικά προσιτές. Σύντομα θα υπάρξουν και οινικές βραδιές, αφιερωμένες σε επιλεγμένα οινοποιεία, κάτι που με χαροποιεί για τη γαστρονομική εκπαίδευση του κοινού και την εστιατορική αναβάθμιση της γειτονιάς.
Τα γλυκά αποτελούν ακόμη έναν λόγο επίσκεψης. Δεύτερο signature πιάτο, σπάνιο για εστιατόριο γειτονιάς που απευθύνεται σε όλα τα βαλάντια, είναι ο χαλβάς, ο οποίος μεταμορφώνεται σε ένα φίνο, δημιουργικό και μοντέρνο επιδόρπιο που δεν θες να τελειώσει.
Θα μπορούσα να γράψω πολλά ακόμη για το EΘER. Είναι ένα εστιατόριο προσιτό, όχι απρόσωπο, ούτε οικονομικά απαγορευτικό για την εποχή μας.
Ένα γαστρονομικό σημείο που αγκαλιάζει τον επισκέπτη και του υπόσχεται ότι κάθε επόμενη επίσκεψη θα του προσφέρει κάτι καινούργιο. Κι εδώ ακριβώς βρίσκεται η επιτυχία αυτού που συχνά αποκαλώ «βιωσιμότητα». Βάλτε το στη λίστα σας.
