Σε έναν off-Broadway πεζόδρομο στο Περιστέρι, ο chef Σταύρος Ζεάκης ανανεώνει την ελληνική κουζίνα και ο Σχίνος σε υποδέχεται με νόστιμα πιάτα σε ένα καταπράσινο αίθριο
Υπάρχουν εστιατόρια που σε κερδίζουν με την πρώτη ματιά και άλλα που σε πείθουν να επιστρέψεις χάρη σε όσα συμβαίνουν στο πιάτο. Ο Σχίνος, στον ήσυχο πεζόδρομο του Περιστερίου, καταφέρνει να ισορροπήσει ιδανικά ανάμεσα στα δύο.
Η καταπράσινη αυλή του μπιστρό προσφέρει την ανεπιτήδευτη γοητεία μιας ελληνικής καλοκαιρινής βραδιάς και η περιοχή αποτελεί, εδώ και χρόνια, ένα από τα πιο όμορφα αστικά καταφύγια της δυτικής Αττικής.
Σήμερα, όμως, το ενδιαφέρον στρέφεται και προς την κουζίνα του Σχίνος, όπου ο σεφ Σταύρος Ζεάκης χαράζει μια νέα δημιουργική πορεία, επαναπροσδιορίζοντας την έννοια της σύγχρονης ελληνικής γαστρονομίας. Ο Ζεάκης δεν είναι από τους μάγειρες που επιδιώκουν να εντυπωσιάσουν μέσα από περίπλοκες τεχνικές ή εξεζητημένους συνδυασμούς.
Η μαγειρική του έχει ως αφετηρία τη μνήμη, τις γεύσεις που αναγνωρίζεις αμέσως, τα αρώματα της ελληνικής γης, την εποχικότητα και τον σεβασμό στην πρώτη ύλη. Αυτό που αλλάζει είναι ο τρόπος με τον οποίο όλα αυτά μεταφράζονται στο σήμερα.
Με ακρίβεια στις τεχνικές, καθαρές γεύσεις και σύγχρονη αισθητική, η κουζίνα του Σχίνου αποκτά μια νέα, ώριμη ταυτότητα.
Το μενού ακολουθεί τη φυσική ροή των εποχών. Τα λαχανικά πρωταγωνιστούν ισότιμα με τα ψάρια και τα κρέατα, τα αρωματικά βότανα λειτουργούν ως γευστικοί πρωταγωνιστές και οι ελληνικές πρώτες ύλες αντιμετωπίζονται με τη φροντίδα που τους αξίζει.
Δεν υπάρχουν περιττές φιοριτούρες που αποσπούν την προσοχή από την ουσία. Κάθε παρέμβαση έχει λόγο ύπαρξης και υπηρετεί αποκλειστικά τη γεύση.
Η δημιουργική ματιά του Ζεάκη αποτυπώνεται σε πιάτα που ισορροπούν ανάμεσα στην οικειότητα και την έκπληξη. Γεύσεις βαθιά ελληνικές αποκτούν νέα διάσταση μέσα από προσεγμένες υφές, ζωμούς με ένταση και τεχνικές που αναδεικνύουν τον χαρακτήρα κάθε υλικού.
Η εμπειρία, ωστόσο, δεν περιορίζεται στο φαγητό. Στο χώρο του Σχίνου το πράσινο κυριαρχεί, τα τραπέζια απλώνονται με άνεση και ο φωτισμός δημιουργεί εκείνη τη γλυκιά αίσθηση των καλοκαιρινών διακοπών, που τόσο σπάνια συναντά κανείς μέσα στον αστικό ιστό.
Είναι ένας χώρος που σε προσκαλεί να χαμηλώσεις τους ρυθμούς, να αφήσεις το κινητό στην άκρη και να αφιερωθείς αποκλειστικά στην παρέα και στο φαγητό.
Η λογική του μοιράσματος αναδεικνύει ακόμη περισσότερο αυτή την εμπειρία. Τα πιάτα έρχονται διαδοχικά στο τραπέζι, δημιουργώντας ένα φυσικό διάλογο ανάμεσα στους συνδαιτυμόνες. Είναι μια προσέγγιση βαθιά ελληνική, που ταιριάζει απόλυτα στη φιλοσοφία του χώρου και ενισχύει την αίσθηση της φιλοξενίας που χαρακτηρίζει τον Σχίνο.
Ξεκινάς με ένα ζεστό καρβέλι ψωμί και ελιές καπνιστές in-house. Η ταραμοσαλάτα συνδυάζεται με μικρά κομματάκια μακεδονικού χαλβά, που μετά από επεξεργασία αφήνει μια ωραία γλυκύτητα, που κάνει ωραία αντίθεση με τον ταραμά. Μια δροσερή σαλάτα με κολοκύθι και φρούτο εποχής (πεπόνι) συνδυάζεται ωραία με την κρέμα γιαουρτιού, κομματάκια παστέλι και φιστίκια Αιγίνης.
Οι γαρίδες στη σχάρα, πολύ νόστιμες, σερβίρονται σε ζωμό aguachile (αγγούρι & μοσχολέμονο), αλλά και ως κριθαρότο με μανταρίνι και μαστίχα. Το φιλέτο από μυλοκόπι σε συνδυασμό με αμπελοφάσουλα με σάλτσα σπετσιώτα, «μυρίζει Ελλάδα»!
Και η καταγωγή του chef δεν κρύβεται… μη φύγεις από τον Σχίνο αν δεν δοκιμάσεις την Ανωγειανή μακαρονάδα με στάκα, να λούζει το χοντρό μακαρόνι με την μπόλικη ξηρή μυζήθρα Κρήτης.
Στη wine list θα βρείτε κάποιες ετικέτες του ελληνικού αμπελώνα, αλλά ο στόχος είναι σύντομα να εμπλουτιστεί και να δίνει στον πελάτη τη δυνατότητα για περισσότερες επιλογές. Η νέα εποχή του Σχίνου δεν επιχειρεί να μεταμορφώσει τον χαρακτήρα του. Αντίθετα, αναδεικνύει όλα εκείνα τα στοιχεία που τον έκαναν αγαπητό, προσθέτοντας μια πιο ώριμη γαστρονομική προσέγγιση.
Ο Σταύρος Ζεάκης δεν αντιλαμβάνεται την ελληνική κουζίνα όχι ως πεδίο νοσταλγίας, αλλά ως μια ζωντανή γλώσσα που εξελίσσεται διαρκώς. Και αυτή ακριβώς η ισορροπία ανάμεσα στην παράδοση και τη δημιουργική εξέλιξη είναι που κάνει το νέο κεφάλαιο του Σχίνου να ξεχωρίζει.
Σήμερα, ο Σχίνος επενδύσει στην ποιότητα της πρώτης ύλης, στη δύναμη της ελληνικής κουζίνας – όταν αυτή αντιμετωπίζεται με γνώση, μέτρο και δημιουργική σκέψη. Στη μνήμη μένει η αίσθηση ότι κάθε πιάτο αφηγείται μια σύγχρονη ιστορία με βαθιά ελληνική ψυχή.
