Στον πεζόδρομο της Αγίας Ζώνης υπάρχει ένα στέκι για γίδα με λευκό miso και punk μουσική
Το Ράντικαλ είναι ένα από τα πιο φρέσκα και ενδιαφέροντα εστιατόρια που άνοιξαν στην εκπνοή του 2025 στην καρδιά της Κυψέλης, επί του πεζόδρομου της Αγίας Ζώνης. Από την πρώτη κιόλας εμφάνισή του στη γειτονιά, κατάφερε να τραβήξει την προσοχή των κατοίκων αλλά και των foodies της πόλης, όχι μόνο για το τί μαγειρεύει αλλά και για το χαρακτήρα που εκπέμπει.
Η πρώτη εντύπωση, μόλις διασχίσεις τον πεζόδρομο και αντικρίσεις τη γυάλινη βιτρίνα του Ράντικαλ, είναι αυτή ενός χώρου κομψού, urban αλλά ταυτόχρονα αυθεντικού και ανεπιτήδευτου. Ο χώρος δεν προσπαθεί να αντιγράψει «γειτονιές της μόδας» αλλά αντίθετα, μοιάζει να ήταν πάντα εκεί, λες και ανήκει στην Κυψέλη πολύ πριν ανοίξει επίσημα. Αυτή η αίσθηση οικειότητας είναι κάτι που τονίζουν όλοι όσοι το έχουν ήδη επισκεφθεί.
Το Ράντικαλ δεν είναι ένα κλασικό εστιατόριο. Από τα ηχεία του ακούγεται δυνατά punk, rock και metal μουσική δημιουργώντας μια ηχητική ταυτότητα που, όσο απρόσμενη κι αν μοιάζει για ένα χώρο φαγητού, δένει απρόσκοπτα με το ύφος του.
Η μουσική γίνεται μέρος της εμπειρίας, όπως και το ίδιο το φαγητό… φιλόδοξο, πειραματικό, αλλά χωρίς υπερβολές.
Στο τιμόνι της κουζίνας βρίσκεται ο chef Χρήστος Τσακίρης και με συνεργάτη τον Δημήτρης Καραδέμητρο (γνωστός από το χώρο της street food σκηνής), επιδιώκουν να συνδυάσουν την προσιτή κουζίνα με στοιχεία υψηλής δημιουργικότητας.
Ο chef έχει χαρακτηριστικά έχει δηλώσει ότι – αν δεν ήταν εστιατόριο – το Ράντικαλ θα ήταν bar, και αυτό φαίνεται στον αυτοσχεδιασμό αλλά και στη χαλαρή προσέγγιση του μενού.
Το μενού του Ράντικαλ κινείται ανάμεσα σε μεσαίας κατεύθυνσης δημιουργικές Ελληνικές γεύσεις με προσωπικό ύφος, προσεγμένα πιάτα και ενδιαφέρουσες τεχνικές. Ξεχωρίζουν πιάτα όπως η καπνιστή μελιτζάνα με κρέμα πιπεριάς Φλωρίνης, φέτα, λάδι σκόρδου και γιαούρτι, που έχει κερδίσει επαίνους από όσους το δοκίμασαν και όχι άδικα. Για μένα, από τα ορεκτικά, το must πιάτο είναι η κρέμα σελινόριζας, με baby μπρόκολο και μανιτάρια enoki.
Από τα κυρίως το μοσχαράκι με κριθαράκι και σάλτσα σαγανάκι δένει την παράδοση με μοντέρνες επιρροές. Με κέρδισε το κοτόπουλο με ρεβύθια και λουκάνικο chorizo, που τη γεύση του απογείωνε η τριμμένη σφέλα. Από το μενού μου έκανε κλικ κι εκείνη η γίδα με χυλοπίτες και λευκό miso.
Το κατσίκι με χόρτα και αυγολέμονο είναι ένα ακόμα χαρακτηριστικό παράδειγμα πιάτου που παίζει με Ελληνικά στοιχεία σε πιο σύγχρονη διάσταση.
Μη χάσετε στο τέλος τα κουρκουμπίνια με τη φανταστική κρέμα ανθότυρο.
Η χρήση πρώτων υλών υψηλής ποιότητας και η δημιουργική προσέγγιση στην ανάδειξη γνωστών γεύσεων με νέα διάσταση είναι εμφανής. Η κουζίνα του Ράντικαλ δεν φοβάται να πειραματιστεί χωρίς να χάνει την ισορροπία και τη νοστιμιά.
Ένα ακόμη χαρακτηριστικό, είναι ο τρόπος με τον οποίο τα πιάτα προτείνονται για μοίρασμα με την παρέα, ενθαρρύνοντας το κοινό να δοκιμάσει όλο και περισσότερα. Έτσι θα εξερευνήσει διαφορετικές υφές και γεύσεις μέσα στο ίδιο γεύμα.
Αυτή η προσέγγιση κάνει το Ράντικαλ ιδανικό για βραδιές με φίλους ή μικρές παρέες, εμπλουτίζοντας την εμπειρία πέρα από το ίδιο το φαγητό.
Σχετικά με το κόστος, μπορείτε να έχετε μια πλήρη εμπειρία με κρασί και μπύρες σε τιμές που θεωρούνται τίμιες για την ποιότητα και ποσότητα των φαγητών και υπολογίστε περίπου στα 40 ευρώ ανά άτομο με ένα πλήρες γεύμα μαζί με ποτά. Αυτός είναι ένας ακόμη λόγος που το Ράντικαλ να γεμίζει καθημερινά τα τραπέζια του και μάλιστα δύο και τρεις φορές, από την πρώτη μέρα λειτουργίας του.
Η λίστα κρασιών είναι μικρή και χρειάζεται βελτίωση, αλλά είναι ήδη σε συμφωνία με sommelier που θα την επιμεληθεί.
Το Ράντικαλ έχει ήδη αποκτήσει το δικό του πιστό κοινό στην Κυψέλη και φαίνεται πως έχει σταθεί ως ένα σημείο συνάντησης στη γειτονιά. Είναι ένα μέρος όπου η γαστρονομική περιέργεια συναντά την καθημερινή αυθεντικότητα, χωρίς να χάνει ούτε τη χαρά της ανακάλυψης, ούτε τη ζωντάνια που χαρακτηρίζει τη σύγχρονη αστική κουζίνα της Αθήνας.
