Classic ποτά, classic αισθητική και μια βελόνα να ακολουθάει τη γραμμή
Υπάρχουν βράδια που η πόλη σε οδηγεί κάπου χωρίς σχέδιο, κι αν είσαι τυχερός, σε οδηγεί στην Κυψέλη. Δευτέρα, βράδυ, και ενώ ο περισσότερος κόσμος παριστάνει πως ξεκινά «σοβαρά» η εβδομάδα, εγώ βρίσκω τον εαυτό μου να περνά την πόρτα του Iznogood & Nephew.
Το πρώτο πράγμα που ακούς δεν είναι η φασαρία, είναι οι βελόνες στο βινύλιο. Sweet jazz grooves, να φτιάχνουν την ατμόσφαιρα, νότες που απλώνονται πάνω από τα ποτήρια, τις κουβέντες, τις παράλληλες ζωές που διασταυρώνονται για λίγο σ’ έναν πάγκο.
Στον τρίτο χρόνο λειτουργίας του, το μπαρ έχει γίνει σταθερό στέκι της γειτονιάς, σαν να ήταν πάντα εκεί. Ο DJ Iznogood ή αλλιώς Γιάννης Γεωργούλιας για όσους τον ξέρουν εκτός decks, και ο ανιψιός του, ο Νίκος, μοιράζονται το μπαρ, το πικάπ και υποδέχονται τον κόσμο που γεμίζει το μικρό μαγαζί μέχρι να μην χωράει άλλος. Χρόνια στο χώρο πίσω από τα deck και οι δύο, ο ένας μαθητής του άλλου, το όνομα έμεινε, κι έγινε ταυτότητα. Δεν χρειάζεται ταμπέλες. Δεν χρειάζεται εξηγήσεις. Το μαθαίνεις όταν έρθεις κι αν σου ταιριάξει, ξανάρχεσαι.
Το Iznogood & Nephew είναι απλό στη μορφή, μα όχι απλοϊκό. Ξύλινος πάγκος, φως χαμηλό, μια μπάρα που θυμίζει ότι κάποτε τα μαγαζιά φτιάχνονταν για να εξυπηρετούν ανθρώπους, όχι instagram posts. Η αισθητική είναι κλασική, όχι παλιομοδίτικη: μια σύγχρονη εκδοχή της παλιάς σχολής, εκεί όπου η μουσική δεν «παίζει» απλώς, αλλά επιμελείται τις στιγμές.
Και το ωραίο είναι ότι, όσο μικρός κι αν είναι ο χώρος, ποτέ δεν νιώθεις στριμωγμένος. Οι θαμώνες μοιάζουν να σέβονται τον ρυθμό του μαγαζιού, να μιλούν λίγο πιο χαμηλά, να ακούν λίγο πιο προσεκτικά. Κάθε τραπέζι είναι μια μικρή παρέα, αλλά όλοι μαζί γίνονται ένα κοινό που μοιράζεται την ίδια μουσική εμπειρία. Δεν υπάρχει βιασύνη, δεν υπάρχει επίδειξη, μόνο ποτήρια που γεμίζουν ξανά και ξανά και βλέμματα που συναντιούνται πάνω από τον ξύλινο πάγκο.
Στα ποτά, η ειλικρίνεια συνεχίζεται. Κλασική κατεύθυνση. Ζήτα σίγουρα Negroni ή Dry Martini, όχι επειδή «πρέπει», αλλά επειδή το κάνουν όπως πρέπει. Το Negroni τους έχει βάθος και ένταση. Το Dry Martini, απόλυτα μετρημένο: κρύο, καθαρό και τραγανό.
Κάπου ανάμεσα σε αυτές τις γουλιές και τις περιστροφές του βινυλίου, καταλαβαίνεις ότι δεν είναι όλα τα μπαρ φτιαγμένα για να εντυπωσιάσουν. Μερικά υπάρχουν για να σε κρατήσουν.
Να σου θυμίσουν ότι η πόλη έχει ακόμα μερικές ζεστές γωνιές.
