Στην καρδιά του Μετσόβου, “ο Γαλαξίας” προσφέρει μια ολοκληρωμένη εμπειρία φιλοξενίας που εξελίσσεται χωρίς να χάνει τον παραδοσιακό του χαρακτήρα
Στην κεντρική πλατεία του Μετσόβου, σε πλεονεκτική υπερυψωμένη θέση απέναντι από το ναό της Αγίας Παρασκευής, δεσπόζει ένα παλιό, πέτρινο κτίριο, επιμελώς στολισμένο – καλυμμένο με κισσό. Εκεί στεγάζεται, από το 1987, η παραδοσιακή ταβέρνα “Ο Γαλαξίας”, η οποία με το πέρασμα των χρόνων εξελίσσεται.
Περνώντας την κεντρική είσοδο, ξεκινάει το ταξίδι στο χρόνο και στην παράδοση: το εσωτερικό σαλόνι και η διακόσμηση του Γαλαξία έχουν παραδοσιακό ύφος με μεγάλες ξύλινες ροτόντες ή μακρόστενα τραπέζια με ντιβάνια και κεντητά μαξιλάρια, ενώ οι τοίχοι διακοσμούνται από παλιά παραδοσιακά αξεσουάρ, διάφορα σκεύη και παλιές βλάχικες φορεσιές.
Το γοητευτικό ρουστίκ σκηνικό συμπληρώνεται ιδανικά από το πάτωμα με πλακάκι σε μπορντό απόχρωση και φυσικά, από ένα παλιό, πέτρινο τζάκι που δεσπόζει στην άκρη της σάλας κάνοντας την ατμόσφαιρα κάπως, επιβλητική.
Όλα μοιάζουν βγαλμένα από το χρονοντούλαπο της ιστορίας, ωστόσο το μαγαζί είναι άψογα επιμελημένο και προσεγμένο, από τα κατάλευκα, σιδερωμένα τραπεζομάντηλα, μέχρι το σερβίτσιο και τα ποτήρια Stolzle. Το βράδυ, ο χαμηλός φωτισμός των πολυελαίων σε συνδυασμό με το αναμμένο τζάκι, δημιουργεί μια μυσταγωγική ατμόσφαιρα, ιδανική για τους λάτρεις του φαγητού και του κρασιού.
Για τους καλοκαιρινούς μήνες υπάρχει ο εξωτερικός χώρος, ο οποίος καλύπτεται από πυκνή βλάστηση πλατανιών που προσφέρουν άπλετη σκιά, αλλά και η – σκεπασμένη από κισσό – βεράντα στην οποία μπορείς να γευματίσεις άνετα, μακριά από την κίνηση της πολύβουης πλατείας.
Ο Γαλαξίας προσφέρει μια ευρεία γκάμα φαγητών, ενώ το κρέας κατέχει την μερίδα του λέοντος. Το κοινό του είναι, αφενός οι διερχόμενοι ή οι διαμένοντες στο Μέτσοβο τουρίστες και αφετέρου οι κάτοικοι της ευρύτερης περιοχής που το επισκέπτονται για τα παραδοσιακά μαγειρευτά.
Έτσι, ορθώς το μενού είναι χωρισμένο σε 2 μέρη: αρχικά υπάρχει ο κατάλογος με κρέατα της ώρας που περιλαμβάνει από κοκορέτσι και χοιρινό κοντοσούβλι, μέχρι πρόβειο φιλέτο και μπριζολάκια μαύρου χοίρου, και εκείνος με τα παραδοσιακά μαγειρευτά, μια σταθερή αξία εδώ και 40 χρόνια από την ίδια μαγείρισσα ακολουθώντας πιστά τις συνταγές.
Με μια γρήγορη ματιά, θα ξεχωρίσεις το μοσχαράκι στάμνας με χυλοπίτες Μετσόβου, το αρνάκι ασπρογιαχνί και τα κεφτεδάκια με πράσο. Δευτερευόντως, πλέον, έχει προστεθεί κι ένα μικρό μενού ημέρας με πιάτα πιο ιδιαίτερα και με μια σαφή δημιουργική διάθεση. Η ιδιαιτερότητα σε αυτά τα πιάτα συνίσταται στο ότι ο Γαλαξίας επιχειρεί απλώς να παρουσιάσει με μια πιο σύγχρονη ματιά κάποια παραδοσιακά πιάτα της Ηπείρου.
Κάποια από αυτά είναι: η μανιταρόσουπα με φρέσκια λευκή τρούφα Ηπείρου, η πέστροφα με κρέμα τυριού και χαβιάρι, οι γίγαντες με χόρτα εποχής και χέλι ή το μοσχαρίσιο φιλέτο με ντεμι γκλας και μανιτάρια. Στην πρόσφατη μου επίσκεψη, το επισκέφτηκα δύο φορές, δοκιμάζοντας αρκετά διαφορετικά πιάτα ώστε να εκφέρω μια ολοκληρωμένη άποψη.
Η μανιταρόσουπα, πηχτή και καλοδεμένη, με ωραία υφή, πήρε αρώματα και ένταση από τη φρεσκοτριμμένη λευκή τρούφα και ήταν ένα πιάτο το οποίο θα μπορούσα να απολαμβάνω όλη την ημέρα. Το ίδιο θα πω και για τους μελωμένους γίγαντες με σέσκουλα και καπνιστό χέλι που σιγοβράζονται για ώρες, για να μελώσουν και να δέσουν με τα χόρτα, δίνοντας ένα πιάτο αγνής και βαθιάς νοστιμιάς.
Τα κεφτεδάκια με πράσο ήταν για άλλη μια φορά εξαιρετικά μαγειρεμένα με ελαφρώς ροζ πυρήνα, ενώ η γλύκα του μαγειρεμένου πράσου έδεσε τέλεια με την σάλτσα ντομάτας. Η πισπιλίτα ήταν πιάτο αγνής και ακατέργαστης χωριάτικης νοστιμιάς, με πλούσια γέμιση πράσου, άνηθου και φέτας, με χοντρή, τραγανή ζύμη, αν και λίγο περισσότερο λιπαρή από όσο θα ήθελα.
Η κρέμα τυριού με πέστροφα και χαβιάρι Oscietra είναι ένα κρύο πιάτο, από μια καλοδεμένη κρέμα τοπικών τυριών με καπνιστή πέστροφα, ενώ το χαβιάρι προστίθεται μπροστά σου. Η κρέμα τυριών ήταν μαλακή, βουτυράτη και με λεία υφή, λεμονάτη όσο έπρεπε για να δροσίσει στο σύνολο, ενώ η πέστροφα έδωσε λιπαρότητα και πολυπλοκότητα με την καπνιστή γεύση.
Στα κυρίως, είχα πολύ καιρό να φάω τόσο ωραίο κοκορέτσι στα κάρβουνα: τραγανό, ξεροψημένο εξωτερικα, με μαλακό και ζουμερό αρνίσιο συκώτι και με βουτυράτη υφή. Δοκίμασα επίσης μια T-bone κοπή, η οποία ήταν πολύ μεστή και με έντονη γεύση, με το χαρακτηριστικό κίτρινο λίπος και ίνες που έχουν τα μοσχάρια ελευθέρας βοσκής.Τα συγκεκριμένα μοσχάρια είναι από την ελληνική βραχυκερατική φυλή, από συνεργαζόμενο τοπικό παραγωγό, ο οποίος προμηθεύει με, σχεδόν, όλη του την παραγωγή τον Γαλαξία.
Πολύ τρυφερό και γευστικό ήταν και το φιλέτο από μπούτι προβατίνας, σωστά ψημένο medium, με την πρώτη ύλη να ξεχωρίζει και σε αυτό το πιάτο. Στην κουζίνα, ηγείται ο μάγειρας Θόδωρος Μπίτος, ο οποίος μαζί με την ομάδα του μαγειρεύουν χρόνια μαζί.
Η εκτενής λίστα κρασιών επιδεικνύει επίσης ένα εστιατόριο «ανήσυχο», που ανεβάζει τον πήχη και σε αυτό το κομμάτι: κρασιά, τόσο από τοπικούς παραγωγούς, όσο και από όλη την Ελλάδα με πολλές και διάφορες επιλογές και σε διαφορετικό εύρος τιμών για όλα τα βαλάντια. Επίσης υπάρχει πληθώρα επιλογών και από διεθνή αμπελώνα, με αρκετές ετικέτες από Barolo, Barbaresco, Brunello di Montalcino, Bordeaux, Βουργουνδία κ.ά.
Η «σχέση» μου με τον Γαλαξία ξεκινάει από το 2014 που τον είχα επισκεφτεί πρώτη φορά σε ένα σύντομο – τότε – ταξίδι μου. Έκτοτε, τον έχω επισκεφτεί άλλες 5 – 6 φορές. Όλα αυτά τα χρόνια, έχω παρακολουθήσει την πορεία και την εξέλιξή του, ωστόσο τις δύο τελευταίες φορές, διαπίστωσα πως τόσο το επίπεδο του φαγητού, όσο και η συνολική εικόνα έχουν βελτιωθεί θεαματικά.
Καταλυτικό ρόλο σε αυτό έχει παίξει η ανάληψη των ηνίων της επιχείρησης από τον Μπάμπη Τσουρέκα, ο οποίος έχει πλούσιο παρελθόν στην εστίαση τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Με την παρουσία του, αφενός εγγυάται μια αναβαθμισμένη εμπειρία στο εστιατόριο τόσο από το ύφος της κουζίνας όσο και από τις παρεχόμενες υπηρεσίες, και αφετέρου, φροντίζει καθημερινά για τις ποιοτικές πρώτες ύλες που χρησιμοποιεί η κουζίνα.
Ο Γαλαξίας αποτελεί ένα προπύργιο διαφύλαξης της παραδοσιακής ελληνικής κουζίνας, διατηρεί αναλλοίωτο το ύφος του και τα τελευταία χρόνια επιχειρεί διακριτικές αλλαγές για να βελτιώσει τη γευστική του πρόταση.
Ορίζει τα δικά του standards εξυπηρέτησης και ποιότητας, αποτελώντας παράδειγμα προς μίμηση για την ευρύτερη περιοχή και την επαρχία γενικότερα.
