Γύρος, σουτζουκάκια και ένα μαγαζί που λειτουργεί ως σημείο φαγητού στη Θεσσαλονίκη από το 1977
Η Διαγώνιος δεν χρειάζεται εισαγωγή γιατί δεν διεκδικεί ρόλο πέρα από αυτόν που έχει εδώ και δεκαετίες. Από το 1977 λειτουργεί ως καθαρό σημείο φαγητού στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, όχι ως χώρος εξόδου, ούτε ως μαγαζί που ζητά προσοχή. Είναι από εκείνα τα μέρη που εντάσσονται οργανικά στην καθημερινότητα της πόλης, κυρίως τις μεσημεριανές ώρες, όταν το φαγητό δεν είναι εμπειρία αλλά ανάγκη.
Η εικόνα του μαγαζιού το επιβεβαιώνει. Σταθερή ροή κόσμου, τραπέζια που γεμίζουν και αδειάζουν, άνθρωποι που κάνουν διάλειμμα από τη δουλειά τους και δεν έχουν χρόνο ούτε διάθεση για φιοριτούρες. Δεν υπάρχει σκηνικό, δεν υπάρχει αφήγημα. Υπάρχει λειτουργία. Και αυτό είναι από μόνο του θέση.
Το σέρβις κινείται στο ίδιο πλαίσιο. Τα παιδιά είναι ευγενέστατα, επικοινωνιακά, χωρίς να ξεφεύγουν σε οικειότητες. Έπιασαν κουβέντα μαζί μας με φυσικό τρόπο και μας οδήγησαν σε μια ξύλινη ροτόντα, επιλογή που δεν έχει να κάνει με ατμόσφαιρα αλλά με πρακτικότητα. Ένα τραπέζι που εξυπηρετεί την παρέα, τη μοιρασιά και το γρήγορο ρυθμό. Όλα δείχνουν ότι το μαγαζί ξέρει τι θέλει να εξυπηρετήσει και το κάνει χωρίς περιστροφές.
Ο χώρος είναι καθαρός και φωτεινός, χωρίς αισθητικές φιλοδοξίες. Δεν προσπαθεί να δείξει κάτι περισσότερο από αυτό που είναι. Και αυτό λειτουργεί υπέρ του, γιατί η προσοχή μένει εκεί που πρέπει. Στο φαγητό.
Η Διαγώνιος είναι γνωστή για δύο πράγματα και πολύ σωστά. Τα σουτζουκάκια και το χοιρινό γύρο. Τα σουτζουκάκια είναι ζουμερά, με καθαρή γεύση κιμά, χωρίς υπερβολές σε μπαχαρικά ή λιπαρότητα. Είναι από εκείνα τα πιάτα που εξηγούν γιατί ένα μαγαζί μπορεί να αντέξει τόσα χρόνια χωρίς να αλλάξει χαρακτήρα.
Ο γύρος ακολουθεί την ίδια λογική. Κρέας σωστά ψημένο, με ισορροπία στο ψήσιμο και στη λιπαρότητα, κομμένο ώστε να τρώγεται χωρίς σκέψη. Δεν είναι γύρος για περιγραφές, είναι γύρος για κατανάλωση. Και αυτό είναι κομβικό. Η Διαγώνιος δεν σε καλεί να αναλύσεις, αλλά να φας. Σε μια πόλη όπου ο γύρος συχνά γίνεται αντικείμενο υπερβολής, εδώ παραμένει εργαλείο καθημερινού φαγητού.
Το κοινό το επιβεβαιώνει. Παρέες από γραφεία, άνθρωποι μόνοι τους, οικογένειες, όλοι συνυπάρχουν χωρίς να αλλοιώνεται ο ρυθμός. Το μαγαζί αντέχει αυτή τη συνύπαρξη γιατί δεν προσπαθεί να γίνει κάτι άλλο. Ο Σταύρος Σωτηρούδης το κρατά σταθερό, με συνέπεια στη λειτουργία και στο προϊόν. Δεν υπάρχουν απότομες μεταπτώσεις, ούτε διάθεση επαναπροσδιορισμού.
Η Διαγώνιος δεν είναι μαγαζί που θα το συζητήσεις με όρους τάσης ή γαστρονομικής εξέλιξης. Είναι μαγαζί που το αξιολογείς με όρους καθημερινότητας.
Αν σε ταΐζει σωστά, αν σε εξυπηρετεί, αν σε αφήνει να συνεχίσεις τη μέρα σου χωρίς εκκρεμότητες. Σε αυτό το πλαίσιο, κάνει ακριβώς αυτό που υπόσχεται. Και ίσως αυτός να είναι και ο λόγος που παραμένει στη θέση της τόσα χρόνια. Δεν προσπαθεί να κερδίσει εντυπώσεις. Κρατά το ρόλο της.
